Voortschrijdende censuur

0
267

De periode van tussen ruwweg 1991 tot 2017 was voorlopig de beste tijd in de menselijke geschiedenis voor het vrije verkeer van informatie. Voorafgaand aan deze tijd was het bemachtigen van dissidente literatuur en andere media niet bepaald een sinecure, het was noodzakelijk om de specifieke uitgevers en daaraan verbonden organisaties aan te schrijven en vervolgens wekenlang te wachten op de bestelde boeken of video’s. Dit was uiteraard een enorme hindernis voor dissidente organisaties in het bereiken van een breder publiek. Het internet an sich en vervolgens in het laatste decennia de opkomst van grote sociale media zoals Facebook, Twitter en YouTube brachten hierin verbetering. Met name Youtube, omdat dit audiovisueel medium het beste is toegesneden op mensenmassa’s met weinig concentratievermogen.

Al sinds de jaren negentig ageren organisaties zoals Anti-Defamation League en soortgelijke belangengroepen voor het uitbannen van alles wat zijzelf als ‘haatdragend’ bestempelen. Maar tot de periode van de opkomst van Trump en de massale popularisering van ‘Alt-Right’ (lees: identitair, Europees volksnationalistisch) gedachtegoed, kwam het niet veel verder dan het ontzeggen van toegang tot bepaalde websites op specifieke computernetwerken bijvoorbeeld in het onderwijs. Als mijn geheugen het bij het juiste einde heeft waren eerste systematische censuurcampagnes op YouTube gericht op de videos van David Duke en de revisionistische documentaire ‘Adolf Hitler: The Greatest Story Never Told’ over de Tweede Wereldoorlog. Sinds de periode van 2015-2017 werd de angst binnen de kringen van de machthebbers binnen het moderne westen voor onafhankelijke en afwijkende informatiebronnen flink aangewakkerd. Als werkelijke vonk in het kruidvat kan gewezen worden naar de gebeurtenissen rond de door de overheid en Antifa gesaboteerde manifestatie ‘Unite the Right’ in Charlottesvile.

Deze manifestatie van honderden veelal volksnationalistisch ingestelde Amerikanen, die deelnamen ondanks de risico’s die vooraf duidelijk waren, gaf de gevestigde orde een grote schok. Dit was de directe aanleiding voor de hoge dienaren van de gevestigde orde binnen het politiek- en medialandschap om, in een klimaat van pseudo-morele hysterie, over te gaan tot een zuivering van alle mediaplatforms van alles en iedereen die net iets te ver van hun eigen denkbeelden afstaan, een categorie die in de laatste paar jaar steeds verder is verbreed.

De politiek gerelateerde YouTube afspeellijsten van mij en vele anderen uit deze periode zijn dan ook gereduceerd tot kerkhoven vol ‘verwijderde’ en ‘op privé gezette’ videos. Zonder dit materiaal is YouTube afgezakt van een ruimte voor belangrijk en informatieve intellectuele uitwisselingen naar slechts een beerput vol ’trending’ eindeloze ladingen aan kattenvideos, vlogs van totale leeghoofden, ‘Let’s Plays’-videospel voor millenials en zoomers die blijkbaar niets beters te doen hebben, videos voor degenerate popmuziek, en een reeks geastroturfde radicale linksliberale YouTubers die in de schijnwerpers zijn gezet om de organische populariteit van dissidente rechtse ideeën tegen te gaan (de namaak-rebellie van links blijft als altijd walgelijk) en jonge blanke heteromannen te ‘deradicaliseren’.

De censuur is nog niet volledig en kleine YouTube-kanalen kunnen onder de radar blijven. Maar zodra deze aanzienlijke proporties beginnen aan te nemen is het maar een kwestie van tijd voordat een figuur zoals de Jonathan Greenblatt van de ADL dit doorgeeft aan een slaafse beheerder van YouTube, die het kanaal dan zonder enige beroepsmogelijkheid verwijdert. Ook kan men verwachten dat als er weer een opbloei van ons gedachtegoed is, of het nou in metapolitieke vorm is zoals het ‘Alt-Right’-fenomeen of een directe politieke organisatie, dit bestreden zal worden met steeds verdere en steeds snellere onderdrukking van informatie.

In de nasleep van de manifestatie in Charlottesville ontwikkelden onze onderdrukkers nog een nieuwe vorm van censuur : het ontnemen van betaalmethodes. Wil je een boek kopen bij Counter-Currents? Wil je een abonnement op The Occidental Quarterly doorzetten? Wil je een donatie aan Erkenbrand doen? Grote shekelbedrijven zoals Mastercard en PayPal weigeren je de dienstverlening. Alternatieven zoals cryptogeld (bijvoorbeeld Bitcoin) en donaties via streaming platformen zoals Entropy zijn naar voren gekomen, maar het is hoogstwaarschijnlijk dat in de toekomst ook deze middelen in het vizier van onze vijanden komen. Daarbovenop komt de opmars van de contantloze samenleving, waardoor dissidenten volledig kunnen worden uitgesloten van onafhankelijk financieel beheer. Maar elke politieke beweging die enig succes wenst te boeken moet een voorhoede hebben van activisten, publicisten en vertegenwoordigers die zich voltijds kunnen specialiseren in het bewerkstelligen van onze doeleinden. En deze voltijders moeten brood en onderdak hebben.

In de voorbereiding op de toekomst ligt de hoogste prioriteit bij het veiligstellen onze mediaplatforms en politiek-neutrale betaaldiensten (voor de meeste mensen zal dit in de vorm van een donatie aan bijvoorbeeld Bitchute of Red Ice Media zijn). Hierbij moeten we maar accepteren dat de populairdere websites amper toegankelijk voor ons zullen zijn. Geen rechtszaak noch beroep op onze zogenaamde politieke vertegenwoordigers kan hier iets aan veranderen.