Verantwoordelijkheid van de inferieure mens

2
63

De situatie in Europa verslechtert. De media doen hun best alles stil te zwijgen of, in het geval dit niet meer mogelijk is, te doen aan ‘damage-control’; verdraaien en liegen van het echte verhaal. Een voorbeeld zijn de gebeurtenissen in Chemnitz, waar een 35-jarige Duitser van Cubaanse komaf werd neergestoken door een 22-jarige Irakees en een 23-jarige Syriër. Gezinnen, arbeiders, ouderen, jongeren; iedereen ging de straat op om te protesteren tegen het diabolische wanbeleid van de (E.U.) vluchtelingenpolitiek. Op de mensenmassa kwamen natuurlijk enkele klassieke kale mannen met bomberjacks, dus werden dat de nieuwskoppen: extreemrechtse demonstratie met hooligans die botsen met links en de politie. Want het zou toch eens naar buiten komen dat het normale gezinnen zijn die er genoeg van hebben. Nee, we focussen ons maar weer op een aan de islam gerelateerd incident 5000 kilometer hiervandaan; toch de illusie van neutraal kritisch nieuws met een hand voor ogen in eigen land. Het volk sturen is kinderspel met de media aan je kant.

Maar, we zien iets bij deze groep Duitsers wat we missen in vrijwel de gehele westerse wereld – verantwoordelijkheid.

Individualisme en secularisatie (christen of heiden) heeft als gevolg dat men geen vast systeem van normen en waarden meer heeft. Over die normen en waarden werd normaliter niet eens gediscussieerd. Het was niet nodig omdat ze al werden verondersteld. Deze veronderstelling komt omdat men zich bewust was van plichten die verder reiken dan de eigen persoon. Oftewel, je bent ook verantwoordelijk voor je familie, gemeenschap en volk. De afbrokkeling hiervan heeft ertoe geleid dat groepen ontstaan in de samenleving die niet eens meer verantwoordelijk willen zijn voor zichzelf. Deze mensen zijn gelukkig makkelijk te onderscheiden van anderen omdat ze vaak naar elkaar toetrekken in groepen als Antifa. Doen ze dat niet, dan zijn ze te herkennen aan hun extreem-liberale retoriek (‘ik doe wat ik ook wil, jij mag hier niks van vinden of over zeggen, maar jij zit fout’) of de obsessieve drang al het eigen falen bij anderen neer te leggen. Zwarte separatisten zeggen dat de blanken de schuld zijn voor al hun falen door geïnstitutionaliseerd racisme. Cuckservatives die zichzelf alt-rechts noemen maar niks anders doen dan de hele dag lang feministen-memes naar elkaar sturen en met seksuele frustraties opgekropt zitten zullen vrouwen de schuld geven van hun falen. Antifa geeft bijna alles wat Europees is de schuld. Het kunnen eveneens Afrikaners, Joden, blanken, Chinezen of moslims zijn. Het gaat hier niet om de groep die beschuldigd wordt, maar om het feit dat geen eigen aandeel wordt erkend in het falen waardoor alles wordt opgeschoven naar iets of iemand anders.

Naast de individuele verantwoordelijkheid is de verantwoordelijkheid naar anderen toe nog meer verloren. Een algemene verantwoordelijkheid, een voorbeeldfunctie voor de rest, is niet aanwezig. Het ultieme voorbeeld hiervan is de gay-pride. Het simpele besef dat mensen verantwoordelijk zijn voor de consequenties door wat ze uitdragen is niet aanwezig. Mannen met een muilkorf om, leren pakje aan, kruipend over straat terwijl ze als een hond gelijnd zitten bij hun grote besnorde SM-meester mag gezien worden door kinderen en volwassenen. Het feit dat dit invloed heeft op anderen en een persoonlijke norm projecteert op de samenleving maakt dan niet meer uit. Dan is de ander ineens verantwoordelijk voor de interpretatie en is het zijn of haar eigen probleem als daardoor last wordt ervaren (besef de hypocrisie). We verliezen daarmee ook nog eens ons fatsoen (waak voor de Amerikanisering: respect en fatsoen zijn niet hetzelfde).

Je kan niet de leuke dingen van het leven ervaren zonder jezelf aansprakelijk te stellen voor de acties en gevolgen die daarmee samen hangen. De ogen dicht doen is geen optie want de realiteit bestaat nog steeds. Die realiteit gaat ook jou aanpakken.

Het is belangrijk voor de mens, elk mens, om realistische doelen te stellen en verantwoordelijkheid te nemen voor taken die helpen bij het verbeteren van de persoon. Dit betekent het overkomen van zwaktes, ontwikkelen van vaardigheden, betekenis hebben voor je naasten, sporten en beseffen dat jij ook de verantwoordelijkheid draagt voor het welzijn van je eigen familie, gemeenschap en volk.

De gouden dagen komen niet uit de lucht vallen, daar ben jij ook voor verantwoordelijk.

~ Herakles

2 COMMENTS

  1. Goed bericht op zo’n voor de rest jammerlijk boze website. In dat opzicht wel begrijpelijk maar ookwel jammer dat het dan zo’n extreem rechts randje krijgt.
    Het probleem is in mijn ogen niet de multiculturele samenleving of de acceptatie van seksuele bevrijding an sich, maar de notie van een monopolie op ‘goedheid’ die het liberalisme kenmerkt, die daaraan ten grondslag ligt.

Comments are closed.