Joe Bidens ‘zwarte’ running mate

1
416

Het zal eenieder die het nieuws volgt niet zijn ontgaan dat de Amerikaanse Democratische presidentskandidaat Joe Biden zijn ‘running mate’ heeft gekozen: Kamala Harris. Biden had eerder al aangekondigd dat zijn beoogde vice-president in elk geval geen man mocht zijn, maar er werd reikhalzend uitgekeken naar de andere verschillen met de blanke man die hij zelf is. Harris afficheert zichzelf nadrukkelijk als zwart. Opmerkelijk, aangezien haar moeder uit India komt en dus niet zwart, maar Aziatisch is. De Amerikaanse Democraten gaan er prat op dat ze opkomen voor de onderdrukte minderheden, maar tussen de minderheden bestaat een hiërarchie. Aziaten zijn minder zielig dan zwarten, dus Harris zal als zwarte de verkiezingen ingaan. Hoe ongeloofwaardig dat ook is met haar gemengde afkomst en haar jeugd in een blanke omgeving.

Het begrip ‘ras’ is in deze tijd zo ongeveer het grootste taboe dat je maar kunt bedenken. Het wereldwijde dogma is dat alle rassen precies aan elkaar gelijk zijn behalve dan voor wat betreft de hoeveelheid huidpigment. Elk verschil in gedrag, prestaties of wat dan ook zou volledig aan de omgeving en – als dat negatief voor zwarten uitvalt – in het bijzonder aan blanken te wijten zijn. Dit waanidee is al eerder voorzien van antwoorden in Rasrealisme, een introductie en Opnieuw ras en intelligentie. Het is dus bijzonder verbazingwekkend dat het ras van Kamala Harris zo prominent wordt genoemd, daar het juist niet ter zake zou moeten doen! In een uitbundige jubelstemming wordt geroepen dat zij de eerste vrouwelijke zwarte vice-presidentskandidaat is! Mocht Joe Biden ooit pronken met zijn ras dan kan zelfs de strafrechtketen in beweging worden gezet. Je ziet dat het tegenovergestelde echter hele volksstammen opzweept.

Veel Amerikanen – en Europeanen – hebben het idee dat blanken1 de zwarten en andere minderheden onderdrukken. Ze scoren immers op alle belangrijke indicatoren lager dan blanken, behalve als het gaat om sport en in de cultuursector. Ze verdienen minder, zijn lager opgeleid, worden zelden door beide biologische ouders opgevoed, gebruiken meer drugs, zijn een keer of vijf zo crimineel enz. Deze problematiek komt echter voor het overgrote deel vanuit hun eigen gemeenschap, zoals in De positie van zwarten in de VS wordt onderbouwd. Een zwarte vice-president zou uiteraard bijzonder goed zijn voor de positie van zwarten2, hetgeen suggereert dat een blanke daar door zijn ras minder goed toe in staat is. Het is opmerkelijk dat dit uitermate racistische standpunt zonder enige gêne verkondigd wordt en wel bovenal door de meest fervente antiracisten. De logische conclusie is ook dat blanken op een blanke kandidaat zouden moeten stemmen en niet op een zwarte, tenzij ze – naar goed zwart gebruik – hun eigen glazen willen ingooien. Iemand die dit zou roepen wordt echter direct als nazi, racist, fascist en wat dies meer zij afgeschilderd en dit zijn voorwaar geen geuzennamen.

Een heteroseksuele kandidaat?

Het is zeker dat Kamala Harris staat waar ze nu staat vanwege haar ras en geslacht. Dat het een vrouw moest zijn kondigde Biden al eerder aan en dat ze zwart moest zijn lag ook uitermate voor de hand. Een blanke en/of man met dezelfde capaciteiten zou vol walging door links-progressieve media en het elitaire Democratische top-echelon weggehoond worden. Om naar een samenleving te gaan waar iedereen gelijk is is het uiteraard noodzakelijk om iemand op grond van niet ter zake doende kenmerken voor te trekken. Wat echter opmerkelijk is is dat Harris niet ook nog eens lesbisch is! Er moet toch een succesvolle echt zwarte vrouw te vinden zijn die niet wordt gehinderd door heteroseksualiteit en kan opkomen voor de onderdrukte LHBTI’ers?

De reden hiervoor ligt echter nogal voor de hand. De Democraten focussen zich immer op zielige onderdrukte minderheden en dan bovenal zwarten. Zo is er geen nieuwsbericht langsgekomen over Biden die op zoek is naar een latinokandidaat, hoewel ook latino’s het niet zo goed doen als blanken en de groep bovendien groter is dan de groep zwarten. De zwarte gemeenschap is echter uitermate homofoob, ook weer zo’n detail dat het nieuws niet bereikt en dat de meesten niet zullen weten. Veel zwarten zullen niet snel op een homoseksuele kandidaat stemmen. Jammer voor de LHBTI’ers, maar die kunnen eenvoudig worden opgeofferd. Niemand zal immers durven te roepen dat zwarten homofoob zijn. Liever richten ze zich op conservatieven in blanke kring.

Conclusie

Het is duidelijk dat ongelijk gebruik van ras voor het bedrijven van identiteitspolitiek binnen de Democratische partij wijd verbreid is en ook misandrie tiert blijkbaar welig. Dat zijn immers de belangrijkste criteria op grond waarvan de ‘running mate’ wordt geselecteerd. Blijkbaar zijn homoseksuelen electoraal minder aantrekkelijk want Harris is niet lesbisch. De capaciteiten van de kandidaat in kwestie zijn ondergeschikt aan ras en geslacht. Vervolgens zullen deze Democraten vol vuur de vermeende onderdrukking van vrouwen en zwarten willen aanpakken, hoewel ze zelf eerst overtuigend aantonen dat ze deze groepen niet als gelijke zien van blanken en mannen.

Jan de Scherprechter

1:    Aziaten zijn hier uiteraard niet schuldig aan.


2:    Het feit dat zwarten het in zwarte gemeenschappen veel slechter doen dan in blanke gemeenschappen suggereert dat een blanke leider de zwarten beter kan verheffen dan een zwarte leider.

1 COMMENT

  1. Zou er ooit een tijd komen waarin blanken nauwelijks meer bestaan, en er diepgeworteld racisme bestaat inclusief rassenrellen tussen negers en mulatto’s?

    Ik weet niet of ik daarover na wil denken maar het gebeurt toch…

Comments are closed.