Over het Taharrush-pact

0
81

Op 10-11 december 2018 dreigt het zover te komen, een Nederlandse ondertekening van het Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration in Marrakesh: we stappen als Nederlanders in een menselijke tunnel, een tunnel die beweegt, een tunnel die joelt, een tunnel die handen heeft die ons ongevraagd en ongewenst betast. Naarmate we verder lopen wordt de tunnel steeds smaller, het gejoel klinkt luider, het geduw en gegraai aan ons lijf wordt steeds indringender. Uiteindelijk worden we richting de aarde geworpen en op ruwe wijze verkracht. Onderwijl worden we ontdaan van ons geld, ontdaan van onze rechten, ontdaan van onze eigenwaarde, ontdaan van onze soevereiniteit en ontdaan van onze eigenheid. Dít is het Taharrush-pact. Dit staat ons te wachten.

De Verenigde Staten, Australië, Israël, Oostenrijk, Zwitserland, Hongarije, Polen, Bulgarije, Tsjechië, Estland en Kroatië trokken zich al terug uit de ondertekening in Marrakesh. De landen vrezen dat het pact een opmaat is naar volledige legalisering van migratie als mensenrecht. Nederland wil teruggrijpen op een vertrouwd middel: een inlegvel waarin zonder omwegen duidelijk wordt gemaakt dat het pact niet-juridisch bindend is. De juridische waarde van het inlegvel aangaande het zogeheten Oekraïneverdrag mag u bekend zijn.

In de preambule, de inleidende tekst van het pact, worden diverse verdragen aangehaald waarop dit pact steunt: het Handvest van de Verenigde Naties, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en diverse andere internationale verdragen. Tegelijkertijd wordt er verwezen naar conventies.

Daarmee komen we op een heikel punt: verdragen, conventies, protocollen en pacten zijn vier verschillende instrumenten. Het Taharrush-pact is bedoeld om vele mensenrechtenverdragen, conventies en protocollen te verenigen onder één regeling. Met name verdragen en conventies worden nogal eens als een synoniem gezien, wat feitelijk onjuist is.

Conventie: een bijeenkomst van hoogwaardigheidsbekleders waar een specifiek onderwerp besproken wordt voorafgaand aan de publicatie van een juridisch bindend verdrag. Het conventieverslag, of de notulen van de bijeenkomst dienen als officieel document. In de praktijk komt een conventie neer op het uitspreken van een verwachting, het maken van een belofte of het beogen van een resultaat onder de aanwezigen. Een conventie dient daarom vaak als basis voor een verdrag, al kan het soms nog vele jaren duren voordat een verdrag daadwerkelijk getekend, laat staan geratificeerd wordt.

Verdragen: Een juridisch bindend document waarin de betrokken partijen afspraken hebben gemaakt over een specifiek onderwerp.

Protocol: Een protocol moet gezien worden als een amendement, een aanpassing of wijziging aan een bestaand verdrag.

Een pact is niet duidelijk omschreven door de VN, laat staan een compact. Publiekelijk stelt de VN dat het gaat om een niet-juridisch bindende internationale overeenkomst. Daar zou weleens bewust voor gekozen kunnen zijn: een verdrag vereist goedkeuring van de Tweede Kamer. Dit pact is buiten democratische controle geplaatst.

De slotsom is dat diverse instrumenten van de internationale rechtsorde bijeen gebracht worden onder de noemer compact, waardoor onduidelijk is wat de juridische status van het document is. Het is niet bindend, maar ook niet vrijblijvend. Zo’n uitleg is een waar feest voor activistische asieljuristen en rechters. De tekst van het pact is eveneens in vage bewoordingen opgeschreven, wat ruimte biedt aan interpretatie en daardoor ruimte biedt aan ondermijning.

Bij lid 13 gaan bij uw auteur de nekharen overeind staan.

This Global Compact recognizes that safe, orderly and regular migration works for all when it takes place in a well-informed, planned and consensual manner. Migration should never be an act of desperation. When it is, we must cooperate to respond to the needs of migrants in situations of vulnerability, and address the respective challenges. We must work together to create conditions that allow communities and individuals to live in safety and dignity in their own countries. We must save lives and keep migrants out of harm’s way. We must empower migrants to become full members of our societies, highlight their positive contributions, and promote inclusion and social cohesion. We must generate greater predictability and certainty for States, communities and migrants alike. To achieve this, we commit to facilitate and ensure safe, orderly and regular migration for the benefit of all.”

Dit lezende gaat het hier niet om een migratiepact, maar om een binnenloodspact met als doel vreemdelingen in oorspronkelijke volksgemeenschappen te plaatsen. De maatregelen zijn bedoeld om het migratieproces orderlijk te laten verlopen. Is dit een geitenpaadje richting de door Diederik Samson en Jesse Klaver zo gewenste luchtbrug? De internationale gemeenschap wil mensensmokkelaars wind uit de zeilen nemen door migratie te vergemakkelijken, te veraangenamen en te stroomlijnen. Wil de internationale gemeenschap meeverdienen aan de smokkel?

Het compact is zo opgesteld dat de schijn wordt opgewekt dat er rekening gehouden wordt met nationale soevereiniteit en bestaande grenzen. Tegelijkertijd benadrukt het Taharrush-pact de positieve bijdrage van migranten aan hun nieuwe samenleving en ziet het migratie als een verschijnsel van alle tijden, dat in goede banen geleid moet worden om onvrede onder de oorspronkelijke bevolking weg te nemen. Over terugkeer naar eigen land, voor zover toelating tot onze blanke landen al bespreekbaar zou moeten zijn, wordt geen woord geschreven.

De doelen van het compact wil ik u niet onthouden:

(1) Collect and utilize accurate and disaggregated data as a basis for evidence-based policies

(2) Minimize the adverse drivers and structural factors that compel people to leave their country of origin

(3) Provide accurate and timely information at all stages of migration

(4) Ensure that all migrants have proof of legal identity and adequate documentation

(5) Enhance availability and flexibility of pathways for regular migration

(6) Facilitate fair and ethical recruitment and safeguard conditions that ensure decent work

(7) Address and reduce vulnerabilities in migration

(8) Save lives and establish coordinated international efforts on missing migrants

(9) Strengthen the transnational response to smuggling of migrants

(10) Prevent, combat and eradicate trafficking in persons in the context of international migration

(11) Manage borders in an integrated, secure and coordinated manner

(12) Strengthen certainty and predictability in migration procedures for appropriate screening, assessment and referral

(13) Use migration detention only as a measure of last resort and work towards alternatives

(14) Enhance consular protection, assistance and cooperation throughout the migration cycle

(15) Provide access to basic services for migrants

(16) Empower migrants and societies to realize full inclusion and social cohesion

(17) Eliminate all forms of discrimination and promote evidence-based public discourse to shape perceptions of migration

(18) Invest in skills development and facilitate mutual recognition of skills, qualifications and competences

(19) Create conditions for migrants and diasporas to fully contribute to sustainable development in all countries

(20) Promote faster, safer and cheaper transfer of remittances and foster financial inclusion of migrants

(21) Cooperate in facilitating safe and dignified return and readmission, as well as sustainable reintegration

(22) Establish mechanisms for the portability of social security entitlements and earned benefits

(23) Strengthen international cooperation and global partnerships for safe, orderly and regular migration

Eric Neumeyer, Duits geografisch econoom en professor aan de London School of Economics in Milieu en Ontwikkeling onderzocht in 2005 het respect voor internationale verdragen. De titel van het onderzoek was ‘Do international human rights treaties improve respect for human rights?’

De samenvatting van het onderzoek laat weinig aan de verbeelding over:

Na de niet-bindende Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn veel internationale en regionale mensenrechtenverdragen gesloten. Critici beweren dat het onwaarschijnlijk is dat ze werkelijk enig verschil hebben gemaakt. Anderen beweren dat internationale overeenkomsten de eerbiediging van de mensenrechten in staten kunnen verbeteren, met name in meer democratische landen of landen met een sterk maatschappelijk middenveld dat zich inzet voor mensenrechten en meer transnationale banden. Onze bevindingen suggereren echter dat ratificatie van het verdrag zelden onvoorwaardelijke gevolgen heeft voor de mensenrechten. In plaats daarvan is de verbetering van de mensenrechten doorgaans waarschijnlijker naarmate het land democratischer is of naarmate de diens burgers deelnemen aan een toenemende hoeveelheid internationale niet-gouvernementele organisaties. Omgekeerd, in zeer autocratische regimes met een zwak maatschappelijk middenveld, kan worden verwacht dat ratificatie geen effect heeft en worden ze soms zelfs geassocieerd met meer schending van rechten.”

Het Taharrush-pact is een verdrag dat gerespecteerd zal worden door het westen, door overheden van blanke mensen. Zeker, we hebben elkaar in oorlogen regelmatig naar het leven gestaan. Tegelijkertijd kennen blanken een traditie van afspraak is afspraak. De andere landen, minder ontwikkeld en gekleurd, met zwakke politieke instituties en een zwak maatschappelijk middenveld zullen dit verdrag niet respecteren. Het enige wat bewerkstelligt zal worden is dat het westen vele juridisch en sociaal-maatschappelijke constructies optuigt en veel geld inlegt om naleving te realiseren. Het Taharrush-pact zal vooral verplichtingen creëren voor landen van aankomst.

Arjen Berkvens, directeur van het aan de PvdA-gelieerde Max van der Stoel Foundation hield er een typische visie op na: “Het lijkt mij dat de Nederlandse regering niet terugkan. Nederland heeft twee jaar lang uitgebreid mee-onderhandeld over het pact. De regering stond erachter. Als je kijkt naar de landen in de EU die niet mee willen doen, zoals Hongarije en nu ook Oostenrijk, landen die vluchtelingen willen tegenhouden en tegen migratie zijn: je wilt niet bij die groep horen. Het is juist van groot belang dat de VN zich met zo’n pact over migratie uitlaten, want het is hét thema van deze tijd, dat samenlevingen splijt.”

  1. Waarom zou de Nederlandse regering niet terugkunnen? Het onderwerp is met succes geagendeerd door Forum voor Democratie, met steun van de PVV, 50-Plus en SGP. VVD en CDA zeggen te twijfelen. Nieuwe inzichten kunnen nieuwe besluitvorming inhouden.

  2. Waarom zou je niet bij Hongarije en Oostenrijk willen horen? Met dit migratiepact zullen vele vreemdelingen op ons afkomen zonder ontzag voor volk, cultuur en wetgeving. Berkvens lijkt graag toe te kijken hoe Europa steeds meer gaat lijken op Afrika. Nu vraag ik u: willen we dat?

  3. Migratie splijt samenlevingen inderdaad. Van hogerhand wordt er besloten wat goed is voor de diverse blanke volkeren. Men wil niet samenleven met mensen die hier enkel komen om te parasiteren, te roven, te veranderen en te destabiliseren.

Isengrim