Over het afserveren van James Watson

Er waren tijden dat je als geleerde met controversiële ideeën je leven niet zeker was. De voorbeelden hiervan reiken zover terug als de gedocumenteerde geschiedenis zelf. Reeds in 399 v.Chr. moest de filosoof Socrates met zijn leven betalen voor het uiten van ideeën die de plaatselijke machthebbers onwelgevallig waren. Later vielen de Copernicaanse en heliocentrische theorieën van Galileo Galilei in slechte aarde bij de kerk van Rome en het leidde tot een conflict tussen hem en de clerus, waarna hij levenslang huisarrest kreeg.

Door de eeuwen heen werden wetenschappers verketterd om hun ideeën, hun thesissen en soms simpelweg vanwege het ventileren van onderzoeksresultaten. In de voormalige Sovjet-Unie konden ideeën die als bedreigend werden ervaren door de apparatsjiks je doen verdwijnen richting de goelags in Siberië. In het Oost-Duitsland van Erich Honecker kon het je een ‘berufsverbot’ opleveren, dat door de getroffen intellectuelen als een gekmakende kwelling werd ervaren. In het Cambodja onder het schrikbewind van de Rode Khmer was simpelweg het vermogen om te lezen en schrijven of het dragen van een bril al voldoende aanleiding om een gewelddadig einde te vinden op de ‘killing fields’. Maar gelukkig, we leven in verlichte tijden, nietwaar? We leven in een tijd waarin onbevooroordeeld naar wetenschappelijke theorieën wordt gekeken zonder dat intellectuelen hoeven te vrezen voor pesterijen, boetes, beroepsverboden, gevangenisstraf, foltering of zelfs de dood… toch?

De rode draad die loopt door de reeds genoemde vervolgingen van wetenschappers is duidelijk zichtbaar. Zij werden niet met argumenten bestreden omdat hun stellingen en theorieën onjuist waren, maar omdat deze theorieën niet waar mochten zijn. Hun theorieën werden op buitengewoon onwetenschappelijke wijze met geweld bestreden. Een grotere doodzonde bij waarheidsvinding is niet denkbaar.

Het moge duidelijk zijn dat deze tijden, zelfs na de verlichting, nog niet achter ons liggen. Onlangs werden een van de grootste wetenschappers van de moderne tijd, James Watson, zijn eretitels en onderscheidingen afgenomen door het Cold Spring Harbor Laboratory (CSHL). Watson was vanaf 1968 werkzaam voor dit onderzoekslaboratorium. James Watson is niet de eerste de beste, maar een wetenschapper die met zeer baanbrekende ontdekkingen kwam. Zo was hij, samen met Francis Crick, degene die het DNA en de overbekende dubbele helixvorm die het had, ontdekte. Daarvoor kreeg hij in 1962 de Nobelprijs. Deze ontdekking van hem en zijn naaste medewerkers is niet controversieel en hij wordt hiervoor alom geroemd. Hij wekte echter wrevel met zijn beweringen dat er een directe link is tussen ras en intelligentie. Zo schreef hij in 2007: “[I am] inherently gloomy about the prospect of Africa” because “all our social policies are based on the fact that their intelligence is the same as ours, whereas all the testing says, not really”.

Het CSHL kwam met het volgende statement:

“Dr. Watson’s statements are reprehensible, unsupported by science, and in no way represent the views of C.S.H.L., its trustees, faculty, staff, or students.”

Volgens CSHL heeft Watson dus geen gelijk (“unsupported by science”). Dat kan. Wetenschap is mensenwerk en bovendien een bijzonder zware, tijdrovende, moeizame en kostbare klus. Zelfs de beste wetenschappers zoals Einstein hebben fouten gemaakt die soms pas jaren later aan het licht kwamen. Toch wilde niemand Einstein vervolgen toen hij de inherente willekeur van natuurkundige effecten in de quantummechanica ontkende. Dat is bij Watson dus duidelijk anders. Zijn stellingen zijn niet alleen fout, maar zelfs abject (reprehensible). Door de modder met zo’n walgelijke vent, toch?

Een dergelijke manier van wetenschap bedrijven is ronduit schandalig. Wetenschappers moeten de vrijheid hebben om controversiële ideeën te verspreiden welke slechts op validiteit dienen te worden beoordeeld en nooit op de wenselijkheid van de uitkomsten. Watson moet niet de grond in getrapt worden, maar slechts met wetenschappelijke argumenten worden bestreden. Het oordeel volgt na het toetsen van zijn theorieën, want elke wetenschappelijke theorie moet falsifieerbaar zijn, anders is het geen wetenschappelijke theorie. Het lijkt erop dat de kopstukken van het CSHL liever een popper snuiven dan de wetenschapsfilosofie van Popper doorgronden*. Het is opmerkelijk dat de kopstukken van het CSHL, waarvan wij mogen aannemen dat het toch bijzonder getalenteerde en gedreven wetenschappers zijn, hun toevlucht nemen tot dergelijke banale handelingen. Waarom niet gewoon de onderzoeken tonen die aantonen dat Watson er faliekant naast zit?

Veel mensen zien, zeker na de zeer intense maatschappelijke indoctrinatie, ras als een ‘sociale constructie’ en in vergaande gevallen hoogstens als een biologische curiositeit. Zwarten zijn blanken met meer huidpigment en Aziaten zijn ook gewoon zwarten en blanken, maar dan met weer een andere kleur. Dit is echter volstrekt in tegenspraak met de realiteit. Hoe jammer het ook is voor sommigen, Watson heeft gelijk. Dit blijkt, zoals hij ook zelf aangaf, uit onderzoeksresultaten. Zwarten scoren structureel lager dan blanken op IQ-testen en dat geldt voor zowel zwarten in Afrika als zwarten in de VS**, waar ze al talloze generaties wonen. Aziaten scoren er structureel hoger op. Dit is ook terug te zien in schoolresultaten, waarbij Aziaten het aanzienlijk beter doen dan zwarten. Dat is ook in Nederland het geval. Aziaten zijn ook maatschappelijk succesvoller dan blanken en zwarten, hetgeen onderdrukkingstheorieën uitermate onwaarschijnlijk maakt. Dit beweren grenst vanzelfsprekend aan een ‘samenzweringstheorie’ waarbij de Aziaten achter de schermen aan de touwtjes trekken!

In plaats van wetenschappers hun onderscheidingen af te nemen, te verketteren en te beledigen zouden we juist meer onderzoek moeten doen en moeten toestaan dat die onderzoeken worden besproken op conferenties en gepubliceerd in relevante vakbladen. De tijd zal leren wie er gelijk heeft en zolang er geen IQ-testen zijn ontwikkeld waarop alle groepen precies even hoog scoren heeft Watson het gelijk aan zijn zijde. Een maatschappelijke discussie hierover zou uitermate zinvol zijn in deze tijd van aanzwellende migratiestromen uit alle delen van de wereld en bovenal Afrika. De verlichting, waarbij de Europese volkeren de verstikkende religieuze ketenen van zich af wierpen, is mogelijk gemaakt doordat er wel degelijk over – in hun tijd – bijzonder controversiële ideeën kon worden gesproken. De grote winnaar was de waarheid zelf! Ideeën verketteren om de onwenselijkheid van de uitkomsten is uitermate contraproductief en zelfs ronduit immoreel.

* Popper opperde de stelling dat een wetenschappelijke theorie falsifieerbaar moet zijn om een wetenschappelijke theorie te zijn.

** Zwarten in de VS scoren hoger dan zwarten in Afrika. Dit komt deels doordat er meer Europees DNA in het DNA van zwarte Amerikanen zit dan in het DNA van zwarte Afrikanen en doordat ondervoeding het IQ van mensen kan verlagen.

Tom van Dam

https://nl.wikipedia.org/wiki/Falsifieerbaarheid

https://en.wikipedia.org/wiki/James_Watson#Comments_on_race

https://www.theguardian.com/world/2019/jan/13/james-watson-scientist-honors-stripped-reprehensible-race-comments

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3489015/

Aanvullende literatuur

“Race” – John R. Baker

“Race Differences in Intelligence: An Evolutionary Analysis” – Richard Lynn

“The G Factor: The Science of Mental Ability” – Arthur R. Jensen

“Why Humans Vary in Intelligence” – Seymour W. Itzkoff

“The Bell Curve: Intelligence and Class Structure in American Life” – Richard J. Herrnstein. Charles Murray

“The 10,000 Year Explosion: How Civilization Accelerated Human Evolution” – Gregory Cochran, Henry Harpending

“Why Race Matters” – Michael Levin

“A Question of Intelligence: The IQ Debate in America” – Daniel Seligman

“IQ and Global Inequality” – Richard Lynn and Tatu Vanhanen

“Intelligence: A New Look” – Hans J. Eysenck

“Race, Evolution, and Behavior” – J. Philippe Rushton

“The IQ Controversy, the Media and Public Policy” – Mark Snyderman, Stanley Rothman

“The Scientific Study of General Intelligence: Tribute to Arthur R. Jensen” – redactie door Helmuth Nyborg

One thought to “Over het afserveren van James Watson”

  1. Conclusie; ANNO 2019 ben je je reputatie en zelfs je leven nog steeds niet zeker als je een afwijkende politieke of wetenschappelijke mening hebt. Als conservatief politicus word je bedreigd en gedemoniseerd. Als wetenschapper word je bij het grof vuil gezet. Het doet denken aan de rode terreur.

    Een bekende duitse filosoof beschreef deze waanzinspolitiek die ons nu teistert zeer treffend:

    “Es gibt nen Staat mitten in Europa
    Dort ist die Lüge offiziell
    Dort ist die Erde immernoch ne Scheibe
    Und wer die Wahrheit sagt ist kriminell”

Reacties zijn gesloten.