Over de rechtszaak tegen de Blokkeerfriezen

2
83

Het is enkele jaren geleden dat ik de lange terugreis naar huis maakte na een wetenschappelijk congres aan een van de universiteiten die ons land rijk is. Mijn reisgezel was een bevriende antropoloog. Het gesprek kwam al spoedig op zijn vakgebied en hij legde mij desgevraagd uit in welke omstandigheden en situaties er een beroep gedaan zou kunnen worden op zijn expertise. Het vakgebied culturele antropologie kwam op mij enigszins vaag over. Ik heb meer met de exacte wetenschappen. “Alles is cultuur…” Zo verklaarde hij. “Cultuur is de software van een samenleving.” Die zin is me altijd bijgebleven. Ik liet mijn gedachten er nog eens rustig over gaan. “Cultuur is de software van een samenleving.” Als cultuur de software vormt van een samenleving, dan vormt folklore de broncode van deze software. Folklore, de gezamenlijke creatieve canon van een volk, daar vallen ook onze volksfeesten onder.

Hoe diep gaan de emoties, hoe diep de associaties met feesten en tradities die wij allen sinds onze vroegste jeugd vieren? Een van die volksfeesten die wij, het Nederlandse volk, zo koesteren is het Sinterklaasfeest. Het wordt massaal gevierd en er wordt ieder jaar weer hartstochtelijk naar uitgekeken. Het is uitgerekend dit volksfeest dat symbool staat als het door zovelen gedeelde gevoel dat onze folklore, deze broncode van de software van ons volk, onder vuur ligt. Redelijk in aard als we zijn is er door de jaren heen al heel wat water bij de wijn gedaan. Tradities veranderen heel langzaam. Dat is een natuurlijk proces en als de geleidelijke veranderingen door een volk gedragen worden zal dat meestal niet bezwaarlijk zijn. Zolang de rode draad in onze historische ontwikkeling als volk maar gerespecteerd blijft. In dit geval gaat dat niet op. We worden geconfronteerd met veranderingen waar we voor ons gevoel geen invloed op kunnen uitoefenen. Er wordt over ons besloten, er wordt namens ons besloten maar geluisterd wordt er erg slecht door de boven ons gestelden.

We zien ons geconfronteerd met een snelle wijziging in de etnische opmaak van onze staat en onze samenleving. Ook dit is een proces waarbij we ons als toeschouwers zien, machteloos en ongehoord. Met die nieuwkomers kwamen groepen die onze broncode verwerpen. Ja zelfs de hele software. Het zijn de volksfeesten die ons houvast gaven in een te snel veranderende wereld. Het waren deze volksfeesten die altijd als een warme deken golden, een baken van saamhorigheid van een volk. Véél is er toegegeven, véél is er weggegeven de afgelopen decennia. Redelijk en gematigd als onze volksaard is gaven we toe, bogen we mee als een wilg in een Zuiderstorm. Maar nu lag onze folklore onder vuur, onze broncode. Het historisch gezien altijd al wat standvastigere, meer koppige deel binnen de grenzen van wat we nu Nederland noemen, namelijk de Friezen, zeiden halt.

De hakken gingen in het zand. Zo kwam het te gebeuren dat zaterdag 18 november 2017 een groep Friese burgers besloten om op te komen voor hun folklore, hun broncode. Vanuit het Westen van Nederland waren er touringcars onderweg naar Dokkum, waar die dag de nationale intocht van de goedheiligman zou zijn. De bedoelingen van de passagiers van deze touringcars waren de groep Friezen een doorn in het oog. Wat zijzelf noemden ‘demonstreren’ tegen het vermeende racistische karakter van het Sinterklaasfeest was in de ogen van deze groep Friezen een aanval op hun volksfeest, hun familiefeest.

Van demonstreren kon verstoring komen, van verstoring konden rellen of ernstig geweld komen. Dat konden de Friezen niet toestaan. De touringcars werden ingehaald en strategisch omsingeld. Langzaam werd de snelheid verminderd tot de touringcars uiteindelijk tot stoppen werden gedwongen, midden op de snelweg. Voor dat feit stonden 34 Friese mannen en enkele vrouwen terecht. Enkele inzittenden in de touringcars beweren nu zelfs een post-traumatische stress stoornis te hebben overgehouden aan het hele voorval.

Het is deze rechtszaak op zichzelf die al zoveel wrevel opwekt bij zovelen. Vormt dit niet het zoveelste bewijs dat de boven ons gestelden beslissingen nemen over ons, maar niet in samenspraak mét ons? Hoe vaak worden deze beslissingen niet geïnterpreteerd als beslissingen tégen onze belangen? In dit geval was het de rechterlijke macht die zich tegen ons leek te keren. Het gevoel dat Vrouwe Justitia niet langer meer blind is maar gemotiveerd door politieke voorkeur leek weer eens te worden bevestigd. Waar justitie en politie in vergelijkbare gevallen niet eens besloten in te grijpen, laat staan tot strafrechtelijke vervolging over te gaan, was dat in dit geval wél aan de orde.

Willekeur van een instituut dat bij uitstek hét lichtend voorbeeld te zijn van onpartijdigheid, wil er van een rechtstaat sprake zijn. Kort daarvoor werd de Rotterdamse Erasmusbrug korte tijd bezet door duizenden woedende Turken na de mislukte staatsgreep tegen de Turkse President Erdogan. Hier werd besloten om niet in te grijpen en ook kwam er geen vervolging van de Turkse demonstranten. In een ander geval was het de politie zelf, de uitvoerende macht van orde en gezag, die een snelweg blokkeerde om hun eisen voor betere beloning en arbeidsomstandigheden kracht bij te zetten. Ook hiertegen kwam vanuit Justitie géén actie. Een fenomeen dat de laatste jaren in navolging van andere West-Europese landen nu ook in Nederland de kop begint op te steken, tot veel ongenoegen van andere weggebruikers, is het blokkeren van pleinen, straten en wegen door lange bruiloftstoeten van luid toeterende auto’s vol Turken en Marokkanen, regelmatig gevaarlijke capriolen uithalend op de openbare weg. Ook hiertegen wordt niet of nauwelijks opgetreden.

Een groep Nederlandse burgers die opkwamen voor het ongehinderd doorgang laten vinden van hun geliefde volksfeest.. die worden wél vervolgd en hen hing in het uiterste geval een gevangenisstraf van maar liefst 9 jaar boven het hoofd. Wat de rechters ook voor vonnis hebben uitgesproken… het is een teken aan de wand dat er een kentering bereikt is. Het elastiek van Nederlandse toegeeflijkheid is bereikt. Onder vele lagen van de bevolking leeft nu het diepgevoelde besef dat onze cultuur, onze identiteit, onze volksfeesten, onze folklore onder vuur ligt. Ook leeft het besef dat onze instituten, onze machthebbers en onze elite niet langer meer onze belangen behartigen maar de eigen politieke kleur laten prevaleren in de besluitvorming. Het is deze giftige cocktail van het besef dat onze cultuur en identiteit onder vuur liggen van buitenaf door soms uiterst marginale groepen gecombineerd met een elite die niet thuis geeft als het gaat om het verdedigen van de bevolking, maar juist actief tegen de belangen van de bevolking lijkt te handelen die ervoor zorgt dat we acties zoals van deze groep van 34 boze Friezen vaker zullen gaan zien.

“Cultuur is de software van een samenleving…” ik laat de woorden nogmaals op me inwerken. Het is deze cultuur, die verdedigd moet worden. Aanvulling op het artikel over de rechtszaak tegen de Friese verzetshelden: Toen kwamen de strafeisen tegen de Friese snelwegblokkeerders. Alhoewel ik er rekening mee hield dat justitie hoog spel zou gaan spelen was het toch even slikken. Het Openbaar Ministerie eist drie maanden voorwaardelijke celstraf en een werkstraf van 240 uur tegen hét gezicht van de protestbeweging Jenny Douwes. Tegen de overige 33 verdachten in de blokkeer-zaak zijn taakstraffen van 80 tot 150 uur geëist. Volgens het OM hebben de verdachten zich schuldig gemaakt aan (het medeplegen van) dwang, het blokkeren van de snelweg en het verhinderen van een betoging. Tegen Douwes werd ook opruiing ten laste gelegd. Als het aan het Openbaar Ministerie ligt, moet een 34-jarige Damwâldster wel de cel in. Het OM eist zes maanden gevangenisstraf tegen de man, waarvan drie voorwaardelijk. Hij is donderdag in een andere zaak veroordeeld tot 240 uur werkstraf en hem kan niet opnieuw een taakstraf worden opgelegd.

Justitie voerde aan dat de vergelijking met andere zaken van snelwegblokkeerders zoals door stakende politiemensen, Turken op de Erasmusbrug en Marokkaanse bruiloftcolonnes niet opging. Dat zie ik en het overgrote meerderheid van het Nederlandse volk toch anders. Ook het argument dat het justitie vooral te doen was om het beschermen van de vrijheid van meningsuiting van de tegenstanders van het Sinterklaasfeest is een non-argument. Zoals de Friezen zelf al aangeven: 364 dagen per jaar mogen jullie overal demonstreren… maar niet als wij daar met onze kinderen een onschuldig feest vieren. Bovendien is politie en justitie héél wat minder daadkrachtig als het gaat om het beschermen van de vrijheid van meningsuiting van groeperingen als Pegida of, zoals zeer recent, de christelijke groepering Civitas Christiana die tegen indoctrinatie van kleine kinderen met transgender- en travestieten gedachtegoed demonstreerden, wat hen onmogelijk werd gemaakt door gewelddadige extreemlinkse activisten. Justitie heeft vandaag haar ware kleur laten zien en dat is mijns inziens een zorgelijke ontwikkeling. De fundamenten van een gezonde rechtstaat worden gevormd door een ten allen tijde onpartijdigheid van de rechterlijke macht. Een rechterlijke macht die hun positie gebruiken om politiek geïnspireerde rechtspraak te bedrijven brengen de rechtstaat op een hellend vlak. Het is een zorgelijke ontwikkeling, een erg zorgelijke ontwikkeling.

Tom van Dam

2 COMMENTS

  1. Wat te denken van alle tegendemonstraties de afgelopen deccenia door de antifa? Dat is geen inperking van democratische rechten van de ander?

    • Zeer zeker waar. Ik herinner met nog een demonstratie van PEGIDA, enkele jaren terug, in Amsterdam. Keurig aangekondigd, zonder geweld begonnen. Al snel verschenen de antifa’s ten tonele die de hele binnenstad op stelten zetten en feitelijk de demo onmogelijk maakten. Als de politie geen sterk cordon tussen de groepen geplaatst had, zouden door het geweld van de antifa’s beslist doden zijn gevallen.
      Geen enkele antifa is gepakt en vervolgd voor het verhinderen van een demonstratie.
      Idem kort geleden in Utrecht, waar een PEGIDA demo moest worden afgeblazen omdat een groep Turken en Marokkanen met grof geweld dreigden. Niemand is opgepakt.

      Het lijkt er op dat het bevorderen van de omvolking en het cultureel marxisme inmiddels niet langer verborgen geschiedt maar in alle openheid.

Comments are closed.