Over de Factsheet Radicaal en Extremistisch Gedrag (ESS)

0
1516

Op 12 februari publiceerde de Expertise-unit Sociale Stabiliteit (ESS) van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een factsheet over ‘Online radicaal en extremistisch gedrag’. Ieder jaar verschijnt er wel een overheidsrapport over rechtse bewegingen, waar steevast Erkenbrand in wordt genoemd. Wij reageren er meestal op, het gaat tenslotte over ons, het is om het zo maar te zeggen een onderwerp waar we wat mee kunnen.

De aanleiding voor het actuele rapport was dat gemeenten zich geen raad zouden weten met online rechtse activiteit. Dat zal, maar de overheid weet daar zelf ook geen raad mee. In de factsheet is er in ieder geval geen inhoudelijk antwoord opgenomen op belangrijke vragen die bij ons leven of bij andere bewegingen. Zo is er geen vraag en antwoord sectie waarbij bijvoorbeeld een probleem als de omvolking met argumenten wordt weerlegd. Ze stellen alleen somber vast dat de omvolkingstheorie steeds meer mainstream begint te worden, maar doen geen poging het te ontkrachten. De overheid heeft geen feitelijk antwoord, deze culturele strijd gaat zij dan ook verliezen.

Wat biedt de factsheet wel? Het begint met een theoretische uiteenzetting over de verschillende soorten nationalisme: cultureel nationalisme, ethnisch nationalisme en raciaal nationalisme. Was dit waar de burgemeesters om vroegen? Wilden zij een soort taxonomie maken van iedereen die rechts is in hun gemeente? Deze indeling lijkt meer bedoeld als een soort geruststelling voor in de eerste plaats zichzelf en daarna de burgemeesters. Zo van, we hebben het verschijnsel geanalyseerd, we hebben het volledig gedeconstrueerd, we hebben deze lui goed in het snotje. Het punt is alleen dat politieke meningen vluchtig en veranderlijk zijn en voortkomen uit zelfbewuste actoren. Meningen zullen verschillen per situatie en per persoon, het valt niet vast te pinnen. Zo’n rechtse categorie komt bovendien meestal in de vorm van een ongefundeerd haatlabel van buitenaf. Pegida geldt bijvoorbeeld als cultureel nationalist, maar als zij zouden zeggen dat zij trots zijn op de prestaties van ons volk, dan gelden zij opeens als raciaal nationalisten. Zo’n indeling van rechts is niets waard.

Afgaand op de factsheet zijn rechtse stromingen zeer invloedrijk, maar qua omvang te verwaarlozen. Het eerste klopt niet, het laatste wel. Ook Erkenbrand is slechts klein. Op onze website houden we een teller bij, de meeste artikelen bereiken enkele honderden lezers. Om het in perspectief te plaatsen: we bereiken de 0,001488% van de bevolking. Nu we zo klein zijn en geen risico van ons uit gaat, wat ze zelf ook erkennen, dan zou de overheid ons ook met rust kunnen laten. Echter, het probleem dat de overheid heeft met rechtse stromingen is dat zij “de sociale cohesie ondermijnen”. Deze frase komt zeven keer voor in de factsheet. Een andere frase die veel terugkomt is dat rechtse groepen “de polarisatie verder in de hand werken”. Tja, zo’n verwijt leggen we direct terug. Wat doet honderd duizend migranten per jaar voor de sociale cohesie in dit land? Hoe goed pakt het Corona angstbeleid uit voor de saamhorigheid in de samenleving?

De factsheet telde nog een paar nieuwkomers, onder meer Robert Jensen en de Blue Tiger uitgeverij. Hun aanwezigheid in een rapport over extreem rechts lijkt vooral een poging om hen te besmeuren en te intimideren. Bij Tom Zwitser van Blue Tiger zat de schrik er even goed in, maar inmiddels drijft hij de spot met zijn nieuwe status. Vanuit een propaganda perspectief is het ronduit een fout van de overheid. Robert Jensen en Tom Zwitser zijn namelijk heel zichtbaar, de mensen kunnen dus zelf een oordeel vormen of deze mannen een bedreiging zijn voor de rechtsorde. Ieder die de beminnelijke Tom Zwitser zijn gasten hoort interviewen zal echter snappen dat hij gewoon iemand is die kritische vragen stelt. Kijkers zullen denken: “als hij nou extreem rechts is, dan ben ik dat ook”. Dat normaliserende effect zullen zij weer meenemen als zij onze artikelen lezen en filmpjes bekijken. En zo worden wij mainstream, met steun van de overheid.