Over conservatieven

0
124

Over wie gaat het?

Heden ten dage verschijnen er in de media en het publieke debat diverse mensen die zich opwerpen als ‘hoeders van de Nederlandse maatschappij’, haar door de tijd tot wasdom gekomen waarden en haar bevochten verworvenheden.

Deze mensen noemen zich afwisselend rechts, conservatief (met allerlei bijvoeglijke prefixen zoals paleo-), patriottisch, islamkritisch, bestrijders van de linkse kerk, anti-policor, voorvechters van de vrijheid en verlichtingsadepten. Ze hebben de neiging om te klagen over een gebrek aan aandacht voor zichzelf, hun standpunten en hun achterban in de media. Dit terwijl er inmiddels al de nodige jaren krantenpagina’s worden volgeschreven met de verhalen van wat de media de boze, blanke man is gaan noemen. Zelfs in wat zelfbenoemde kritische burgers linkse televisieprogramma’s noemen mogen deze mensen opdraven en ik sluit niet uit dat ze vaker worden gevraagd dan dat ze daadwerkelijk verschijnen. Hoe dan ook zijn er tegenwoordig meerdere mediaplatformen waar conservatieven terecht kunnen met hun verhaal.

Positiebepaling

In Europa is de conservatief vaak een liberaal. Dit verergert het probleem alleen nog maar meer, naast dat het tegenstrijdig is. Conservatief zijn houd in dat je iets wil behouden in een wereld die continu in beweging is en aan het veranderen is (dit is een van de weinige dingen waar ‘links’ gelijk in heeft). Liberaal zijn houd in dat je bereid bent mee te deinen met de mening van anderen. Liberalisme zegt te staan voor vrijheid. Vrijheid is, zoals ik in een eerder artikel al eens heb gesteld, niets anders dan apathie. Vrijheid maakt je tolerant voor het toelaten van daden, ideeën, invloeden en uitingen die je schade kunnen toebrengen.

Het heeft heeft ook te maken met het gegeven dat vrijheid in het moderne westen inmiddels het meest misbruikte woord is. Hoe vaak zijn er politici geweest die zeggen te staan voor “onze vrijheden” wanneer er weer eens een terreuraanslag heeft plaatsgevonden? Wat kan een “open, tolerante, diverse, kleurenblinde” samenleving haar bevolking bieden dat de gehele samenleving bind? Wat kan diezelfde samenleving doen om zich te verzetten tegen elementen die haar willen vernietigen? Liberalisme is helemaal niet toegerust op een strijd met een agressieve veroveringsdoctrine als islam, noch tegen de subtiele manipulatie van het cultuurmarxisme, noch tegen de ontwrichtende globaliserende oligarchie.

De grote denkfout van conservatieven is dat zij meegaan in het idee dat de leefomgeving bepalend is voor hoe leven zich ontwikkeld. Deze meegaandheid is exemplarisch voor conservatieven. Dit is iedere keer vast te stellen wanneer ‘de linkse kerk’ een symbool of concept als onzalig en onwenselijk verklaard. De conservatief spartelt in woord en gebaar tegen, knarst wat op zijn tanden, schrijft een column, gaat in debat, maar hij voelt de druk toenemen op zijn ingenomen positie en zal uiteindelijk altijd door de knieën gaan.

Daarom ben ik er ook op tegen dat alt-rechts teveel toegeeft aangaande de grondbeginselen van haar samengebundelde ideologieën. Hoe ogenschijnlijk correct alt-rechts zich ook zal presenteren, men zal ons verachten. Blank zijn en dit direct koppelen aan een afkomst, zoals bijvoorbeeld Nederlanders is een concept dat als ouderwets en haatdragend wordt gezien. Nooit zal er op wat voor manier dan ook acceptatie zijn voor etnonationalisme in een systeem wat opgericht is om eigenheid te verwoesten.

Conservatieven sluiten zich aan bij ‘de linkse kerk’ en nemen met grote woorden afstand van een groep mensen die uiteindelijk enkel zelfbeschikkingsrecht wil hebben voor de eigen groep op eigen grond. Juist door daadwerkelijk tegen de gevestigde orde te zijn, creëer je een vruchtbaar milieu voor andersdenkenden. Dit is een les die conservatieven maar niet willen leren. Nooit nemen partijen of individuen die cultuurmarxisme voorstaan afstand van radicaal-links, terwijl dit wel verwacht wordt van rechts t.o.v. radicaal-rechts. Kijk hiervoor alleen maar naar de verschillen in de reacties tussen wat er in Charlottesville en in Hamburg dit jaar is voorgevallen.

Daarom moet er afstand worden genomen van wat familie, vrienden, media, politici en allerlei andere organisaties en individuen van ons vinden. Pas dan heeft het daadwerkelijke systeem van oppressie geen controle meer over ons. Pas dan zal etnonationalisme daadwerkelijk ontketend zijn. Let wel, ik zeg hiermee enkel dat er een focus moet komen te liggen op weerstand en groei i.p.v. op aardig gevonden willen worden door andersdenkenden. Mensen die daadwerkelijk overal maling aan hebben, overal tegen zijn, snel ruzie starten of opzoeken en daardoor in een sociaal isolement terecht komen noemt men ook wel autisten.

Ras en cultuur

Conservatieven hebben met regelmaat de mond vol van wat zij de Judeo-Christelijke samenleving noemen. In het verlengde hiervan ligt vaak een dweperige sympathie of steun voor de staat Israël. Een begrip zonder enige basis in de werkelijkheid. Gedurende lange tijd in de historie, verspreid over vele landen, hebben Christelijke Europeanen en de joden elkaar slecht kunnen verdragen. Het concept van de Judeo-Christelijke cultuur kwam in moderne zin in de jaren ’40 van de twintigste eeuw op in de VSA waar politici, joodse en Christelijke leiders de handen ineen sloegen om het groeiende antisemitisme de baas te worden. Spreken of het propageren van de fictie van een Judeo-Christelijke cultuur kan niet anders gezien worden dan als geschiedsvervalsing en als culturele toe-eigening. Op dezelfde wijze als er mensen zijn die hoog opgeven en helemaal gaan leven naar het bourgondische Franse leven, spiritualiteit omarmen naar Aziatisch voorbeeld, gaan voor ‘de Afrikaanse droom’ of de ruimdenkende kosmopoliet spelen in een hippe stad als New York. Dan kan de desbetreffende persoon wel doen alsof het niet zo is, maar ondanks de aanwezigheid van landgrenzen stelt die persoon de grenzen van zijn hoofd en hart open. Open voor misleiding, verwarring en ontworteling.

Daarmee kan het volgende punt aangaande conservatieven worden belicht: Het foutieve idee dat de cultuur beschermt moet worden, maar niet het ras. Men pleegt te zeggen “Onder vlag en vorst is iedereen gelijk.” en “de kernwaarden van het Nederlanderschap zijn verankerd in onze grondwet.” Men gaat hierbij voorbij aan dat deze kernwaarden verankerd werden toen Nederland een zeer, zeer blank land was met een bevolking met in grote lijnen dezelfde levensinrichting. Dit is een voorwaarde voor een daadwerkelijke samenleving i.p.v. een maatschappij vol parallelle culturen. Men heeft bij het opstellen van de grondwet waarschijnlijk nooit kunnen bevroeden dat de wereld zich zou ontwikkelen tot hoe die nu is.

De conservatieven moeten begrijpen dat zij die de cultuurmarxistische agenda uitdragen blanken willen doden, blanke kinderen dom willen houden en blanke kleinkinderen willen voorzien van beduidend meer pigment. Een compromis kan met dit soort mensen nooit aan de orde zijn. We vechten namelijk voor ons voortbestaan via een gedeelde afkomst, een daaruit voortgekomen cultuur, normen en waarden en daar weer aan ontsproten samenlevingen. Dit zijn allen zaken die niet ruilbaar, transferabel of in stand te houden zijn wanneer men op wat voor manier dan ook buiten de eigen raciale grenzen treed.

Wat conservatieven willen

De conservatieven zijn een schijnoppositie. Diep van binnen hunkeren zij naar erkenning van de mensen die zij hun ideologische tegenstanders noemen. Zij wensen de maatschappij niet te veranderen, maar willen voortborduren op dezelfde staatsinrichting, hetzelfde wereldbeeld en met dezelfde normen en waarden. Maar als het even kan, wel met wat minder, ik citeer nu, “dobbernegers”, “rifapen”, “cultuurverrijkers”, “getintiërs”, “bontkraagjes”, “import”, “toeterturken”, “artsen, raketwetenschappers, juristen uit den verre”, “Finnen”, “handophouders” en meer van dat soort termen. Want dat zijn dan weer mensen die het behoud van cultuur bedreigen. De laatste stap richting echt zelfbehoud van blanken wordt niet gemaakt. Conservatieven willen hetzelfde gerecht als ze altijd voorgeschoteld krijgen, met dieet en allergiewensen hunnerzijds i.p.v. het hele bord weg te gooien en tegen de cultuurmarxistische ober te zeggen: Ik accepteer dit niet langer!

Conservatieven staan voor de status quo, en de status quo is een verrotte wereld. Dus staan zij voor: immigratie (zij het dan van mensen waarvan zij het idee hebben dat ze iets kunnen toevoegen aan blanke landen), multiculturalisme, rasvermenging, degenerate kunsten, economisch materialisme, pornoverslaving, drugsverslaving, eenvoudige echtscheidingen, aanbidding van een lege beroemdhedencultus, promotie van allerhande seksuele afwijkingen, genderidentiteiten serieus nemen, chaos in mannen en vrouwenrollen, spirituele verloedering, media die nieuws maakt t.b.v. hun financiers i.p.v. erover te berichten, slaafse acceptatie van zogeheten experts, enorme afhankelijkheid van sociale voorzieningen van niet-blanken in blanke landen, terrorisme door niet-blanken in blanke landen, explosief toegenomen criminaliteit door niet-blanken, oprichting van een surveillancestaat i.p.v. meer effectieve methoden van veiligheid in de samenleving creëren, vervuiling van de aarde door kapitalistische monopolies, een arbeidsmarkt met steeds minder kwalitatief en passend werk, een internationalistische frauduleus opgepompte façade-economie die de bevolking almaar armer maakt ten gunste van een kleine elite van grootbezitters, overdracht van soevereiniteit naar supranationale instituten en tot slot het onderwijs dat misbruikt wordt om op jonge leeftijd al voor te spiegelen dat dit alles heel gewenst en normaal is.

Wanneer conservatieven zeggenschap krijgen, zal de eerder genoemde ober alsnog een gepeperde rekening presenteren die de conservatief in de min zal doen belanden. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat de natie vergaat, zij het wat trager, met conservatieven aan de knoppen. Wanneer het einde nadert, zij het door een sabel op de nek, een ernstig vervuild milieu of financiële lasten die niet meer zijn op te brengen zullen de laatste woorden van de conservatief zijn: “M.. maar ik was tenminste geen racist.”

Isengrim