#Omslag

20130708-red_pill___blue_pill_by_pencilshade
Dus je hebt voor de rode pil gekozen en bent ontwaakt uit de “progressieve” droom. Je gelooft niet meer in de alles verwoestende gelijkheid of in het steriele hedonisme van de YOLO- generatie, maar in de overleving van je volk en andere blanke volken.

Je weet dat het Westen naar een onleefbare “diversiteit” wordt gestuurd door de verraderlijke, globalistische, anti-blanke elites die onze politiek, media en scholen domineren. En je beseft nu dat waarschijnlijk niets minder dan de vredevolle, maar grootschalige remigratie van vreemdelingen en allochtonen volstaat. Je bent wakker, maar wat nu?

Door de geweldige onmacht is het gemakkelijk om tot een soort cynische berusting of zelfs wanhoop te vervallen, compleet met impotente razernij. De tijd dat de hele flikkerse boel op een democratische manier kan worden omgegooid is bijna om en de situatie kan soms zo hopeloos lijken, zo uitzichtloos, dat die rode pil al gauw een zwarte pil wordt. Deden maar meer mensen de ogen open.

Maar hoewel het afgelopen jaar in veel opzichten de zoveelste stap richting de dood van het Westen was, met de verdere toestroom van IQ-arme vreemdelingen en de verdere degeneratie en dildoïsering van onze beschaving, zijn er ook tekenen van leven. Meest belicht door de grote media is natuurlijk de groei van onderling samenwerkende “rechts-populistische” partijen en politici in het hele Westen, van het Front National in Frankrijk tot de FPÖ in Oostenrijk en Donald Trump in de Verenigde Staten. Het lijkt erop dat politiek verzet eindelijk gewicht krijgt en de “progressie” van de globalisten op zijn minst gaat vertragen.

Tegelijkertijd is er de opkomst van alt-rechts, een strijdlustige, brede tegenbeweging die behendig is met memes en steeds meer terrein wint in de identiteitspolitiek die links al jaren met veel succes in naam van minderheden bedrijft. Met afgrijzen en lichte paniek wordt alt-rechts op bijvoorbeeld CNN besproken (“young, almost a hipster-thing”) en groeit het onder deze naam vooral in de Verenigde Staten als kool, terwijl het in Europa door groepen als het Franse ‘Génération Identitaire’ vertegenwoordigd wordt. Met alt-rechts ontstaat er nu een wereldwijd netwerk van etnisch bewuste, overwegend jonge blanken, die ideeën en tactieken uitwisselen en bolwerken en kringen vormen, vooralsnog vooral op het internet, maar meer en meer ook in de echte wereld.

Er is dus hoop. Er is kans op een omslag in het cultureel-politieke klimaat, een mogelijkheid dat het gros der blanke Westerlingen eindelijk de ogen voor de werkelijkheid opent en samen onbeschaamd een “ruk naar rechts” maakt. Hoe zacht deze omslag verloopt en of hij überhaupt slaagt, hangt af van de mate waarin de “diversiteit” al doorgevoerd is. En waar bijvoorbeeld “anti-fascisten” weinig consequenties van hun acties te vrezen hebben, zelfs wanneer ze als schuimbekkende apen tekeer gaan, wordt het rechtse dissidenten vanwege hun politiek activisme, ook al zijn het vreedzame demonstraties, zo zuur mogelijk gemaakt door de machthebbers.

Diezelfde heersende macht zal daarnaast dankbaar gebruik maken van het vage onderscheid tussen omslag en revolutie, aangezien het oproepen tot (en plannen van) een revolutie strafbaar is. De belegerde blanken van het Westen kunnen daarom maar beter voorzichtig zijn als ze niet hun leven willen vergooien. Ze moeten bovendien geen illusies koesteren: er is weinig zo treurig als het oproepen tot een revolutie die vervolgens jammerlijk mislukt of uitblijft, zoals de socialistische leider Pieter Jelles Troelstra in 1918 ondervond.

Maar iedere strijd is deels een geestelijke, en de menselijke geest heeft enkele zwaktes en eigenaardigheden die uitgebuit kunnen worden. Wanneer dit in de strijd gebeurt noemt men dit psychologische oorlogvoering: met de juiste aanpak kan vriend gemotiveerd worden en vijand gedemotiveerd. En één manier om iets te laten gebeuren is om zowel vriend als vijand, en iedereen daartussen, te laten denken dat het gaat gebeuren. Dat wil zeggen, wie wil winnen kan ook een poging doen tot een zelfvervullende voorspelling in zijn voordeel.

Voor (alt-)rechts is de voorspelling: een rechtse omslag is onvermijdelijk, er gaat een omwenteling komen waarin blanke Westerlingen massaal hun recht op zelfbeschikking gaan opeisen. Wanneer men onafgebroken en vol verwachting en vertrouwen gaat praten over deze omslag, zodat de gedachte eraan een eigen leven gaat leiden en als een virus of bacterie van hoofd naar hoofd beweegt, zullen de meeste mensen het vervolgens op zijn minst voor mogelijk houden en op sommige momenten zelfs waarschijnlijk. En wanneer dat gebeurt wordt de kans op die omslag alleen maar groter.

In het tijdperk van Internet, met sociale media als Facebook en Twitter, gebeurt zoiets misschien wel gemakkelijker dan in vroegere tijden. De verwachting van een komende omslag kan op grote schaal verspreid en vergroot worden met smeuïge memes, in de vorm van creatieve plaatjes, liedjes en spreuken en met hashtags als #omslag, #omwenteling en #revolutie. Hoe meer het internet ermee gevuld wordt, hoe meer de gedachte zal doorsijpelen naar de huiskamers, zalen en straten van de concrete wereld.

Maar let op, het moet dus bij verwachtingen en voorspellingen blijven. Het oproepen en plannen van een revolutie is zoals gezegd strafbaar. En die omslag zal niet gebeuren als men ondertussen op de handen blijft zitten en niet gaat en blijft netwerken, organiseren en voorbereiden.

Dit alles is de opdracht voor iedere blanke Westerling die nog greintje moed heeft. Dit is de noodzakelijke inrichting van onze levens, tot wij op een goede dag als ‘barbaren’ voor de poorten van Den Haag en Hilversum staan en de Citadel overnemen als de rechtmatige heersers.
 
Alle afbeeldingen zijn afkomstig van wikimedia.org