Nieuwe PSYOP vanuit de media om open grenzen aan te moedigen

1
99

Het is 2 september 2015 wanneer Alan Kurdi aanspoelt op het strand bij de Turkse stad Bodrum. Fotojournaliste Nilüfer Demir maakt een foto die zonder twijfel een van de foto’s van het jaar 2015 genoemd mag worden. Direct na publicatie gaat de foto in hoog tempo rond in reguliere, maar vooral op sociale media. Een internationale golf van verontwaardiging stijgt op. Vele artikelen en tv-programma’s kwamen met speciale uitzendingen over Alan Kurdi of de zogeheten vluchtelingencrisis in het bijzonder. Staatshoofden en opiniemakers deden een beroep op onze morele plicht om mensen in nood te helpen.

Wie kritisch was over de toedracht van Kurdi’s overlijden, de rol die zijn vader al dan niet gespeeld zou hebben hierin of nog steeds van mening was dat ongeacht deze tragedie, grenzen gecontroleerd dan wel dicht moesten werd benoemd tot vijand van de menselijkheid, rechtsextremist of op z’n minst een harteloze egoïst. Het debat over de zogeheten vluchtelingencrisis verhardde, maar progressieven zagen hun kans schoon om het debat en belangrijker nog het sentiment te kantelen in hun voordeel. Het roept vragen op wie er nou over lijken gaat.

Op 18-06-2018 breekt er een nieuwe mediastorm uit over het nultolerantie immigratiebeleid van Donald Trump. Ook nu gepaard met een kwalitatief zeer sterke fotoreportage, ditmaal door John Moore. Een 2-jarig meisje uit Honduras wordt totaal ontredderd vastgelegd als haar moeder wordt gearresteerd. Zij maakten uit van een groep mensen die illegaal de Mexicaans-Amerikaanse grens overstak.

John Moore laat zelf niet na om op het sentiment in te spelen: “Ik ben zelf vader en ik vond het bijzonder moeilijk om deze foto te maken.” laat hij optekenen. Moore is al 10 jaar actief als fotojournalist in de grensstreek.

Het is ongebruikelijk dat kinderen direct van hun ouder(s) worden gescheiden, maar dit kan wel gebeuren wanneer de ouder(s) vervolgd zijn voor het illegaal passeren, of een poging hiertoe wagen, van de grens.

Een blik op de internationale media en social media leert dat we hier soortgelijke teksten en uitmelken van menselijk leed zien als bij Alan Kurdi. “De foto’s zijn hartverscheurend.”, “Trump is te ver gegaan”, “internationale verontwaardiging over immigratiebeleid.”, “we zijn beter dan dit.”, “ik moet mijn best doen om niet te huilen.”, “er moet iets gedaan worden.”, “kan er geen uitzondering gemaakt worden?” en meer van dit soort boodschappen worden over ons uitgestort. Het is nu wachten op nieuwe stille tochten, protestacties, solidariteitsmarsen en kunstwerken. Alles zal uit de kast worden getrokken om ook nu emotie te laten winnen van gezond verstand. Ook nu zal een kanteling in de massa-opinie beoogd worden om de grenzen weer wat verder open te zetten.

Wat gebeurt hier en waarom blijven we deze PSYOPS van de media tolereren, waarom blijven we boodschappen tolereren die erop gericht zijn om de grenzen steeds wat meer te openen?

De fundamentele menselijke sociale vaardigheid is de vorming van groepen die handelen met gedeelde intentie. De vaardigheid om de intenties te coördineren, heeft onze voorouders in staat gesteld om geavanceerde sociale coalities te vormen om zo minder ontwikkelde primaten te overstijgen. Gedeelde intentionaliteit is echter een mes dat aan twee kanten snijd. Het vermogen om groepen rond intenties te vormen, betekent ook het vermogen om afgescheiden subgroepen rond verschillende intenties te vormen. Een van onze primaire evolutionaire doorbraken bracht het potentieel voor eindeloos factionalisme met zich mee. De reden waarom we vandaag nog altijd tribaal zijn, is omdat tribalisme in evolutionair opzicht een voordeel blijkt te zijn. Etnocentrisme overwint uiteindelijk zijn naaste concurrent, humanisme, omdat humanitaire samenwerking van ons verlangd dat we ons losweken van onze diepgecodeerde groepsgevoel met daaruit voortkomende verschillen in culturen, talen en gebruiken.

De geschiedenis heeft ontelbare keren aangetoond dat diversiteit op grote schaal geen utopie creëert, maar spanningen. Deze spanningen kunnen soms (tijdelijk) worden verzacht, maar leidt vaak tot maatschappelijke fragmentatie, afscheiding of het vestigen van totalitaire staten om deze diversiteit in stand te kunnen houden.

De top tien van meest diverse landen hebben sinds 2001 allen te maken gehad met dodelijk geweld om politieke of religieuze redenen. Diversiteit is niet een of ander heilig zoenoffer, het is een dodelijke en serieuze sociaal-politieke uitdaging die zorgvuldig moet worden aangepakt. Het is een vergissing om te geloven dat ongereguleerde massamigratie verlossing zal brengen voor de vermeende erfschuld van westerlingen. Diversiteit brengt tribalisme, verdeeldheid, geweld en financiële verarming.

Sluit de grenzen en start beleid om overal ter wereld volksstaten te creëren. Dit is het juiste besluit om uit de neerwaartse spiraal van diversiteit te komen.

Isengrim

 

Bronnen

https://www.washingtonpost.com/opinions/the-heartbreaking-photo-that-shows-trump-may-have-gone-too-far/2018/06/18/e51b2ef2-7321-11e8-805c-4b67019fcfe4_story.html?noredirect=on&utm_term=.b08056f66aef

https://www.nytimes.com/2018/06/14/opinion/republicans-immigration.html

https://www.huffingtonpost.com/entry/crying-toddler-border-viral-photo-john-moore-getty-photographer_us_5b277ec6e4b0f9178a9edc31?guccounter=1

https://www.cbsnews.com/news/getty-photographer-describes-photo-crying-child-seperated-from-family-border-2018-06-18/

https://edition.cnn.com/interactive/2018/06/us/crying-girl-john-moore-immigration-cnnphotos/index.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+rss%2Fcnn_topstories+%28RSS%3A+CNN+-+Top+Stories%29

https://www.telegraph.co.uk/news/2018/06/18/story-behind-heartbreaking-photograph-little-girl-us-mexico/

1 COMMENT

  1. Problem… reaction… solution…

    Goed artikel. De media en haar zieligheidssausjes taktiek.

Comments are closed.