Nederland, een gedicht

Nederland

Doorheen fabrieksrook en uitlaatgassen, langsheen beeldschermen en volkswijken, laat mij je zeggen, dat ik van je hou, Nederland.

Ze hebben je verschikkelijk verminkt en geketend, Geïnjecteerd met vreemde stoffen en elementen, maar het ergste is: Ze hebben jou in al je ellende, zelfs nog een narrenkostuum aangedaan en een schandblok van zelfhaat en cultuurrelativisme om de hals gehangen.

Nu moet je dansen naar het pijpen van de Euro en de Dollar. Jij, bespot, uitgelachen en verguisd door vreemdelingen en progressieven, bedekt met klatergoud en bekroond met doornen. Laat me je zeggen: Ik hou van je.

Niet alleen daar waar je puur bent, in je loofwouden en op weelderige heidevelden, bij je prachtige meren en je mooie stranden, of in de ogen van hen die jou trouw zijn en uit jouw schoot zijn voortgekomen, niet alleen daar hou ik van je.

Ook daar waar men jou – land van rivierenmondingen – razende herrie opdringt, Ook daar waar men jou – land van handelaars – uitknijpt tot alle strijdlust en ondernemerszin verloren is. Ook daar waar men jou – land van dappere wereldreizigers – lafheid en passiviteit aanleert. Ook daar waar men jou – land van eigenzinnigheid – van het verstand berooft. Daar waar jij je voor de jouwen het meest schaamt, hou ik van je.

Nederland, met jou willen we alles verduren. De verloren Kroon zoeken en hem jou vol eerbied weer teruggeven.

Met jou zijn we nooit alleen, door ons moet je je verdriet vergeten.

Op dit moment van jouw diepste ellende, kunstig verborgen onder een laagje neon en chroom, zijn allen bij jou, die jouw ellende het meest raakt. Zij houden van jou, Nederland!

Ook al lijk je voor anderen erbarmelijk en klein, minderwaardig en verdorven – Voor ons ben je zowel Vader als Moeder.

Laat onze liefde een troost voor je zijn. Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen, Neem ons niet kwalijk, dat we te zwak zijn. Jouw ketenen te breken en het jou aantastende gebroed te verbranden.

Schenk ons de Kracht van jouw Eeuwigheid. Wij geven je alles, wat in ons zit.

Want we houden van jou, Nederland.

Dit gedicht is een vrije interpretatie van het gedicht ‘Deutschland’ van Konrad Windisch.

One thought to “Nederland, een gedicht”

Reacties zijn gesloten.