Martin Bosma interviewt Steve Hofmeyr over Zuid-Afrika

20160602 Martin Bosma interviewt Steve Hofmeyr over Zuid-Afrika 01Steve Hofmeyr is een zanger en filmmaker die opkomt voor de bedreigde Afrikaners in Zuid-Afrika. Hij zou worden geïnterviewd door het vooraanstaande kamerlid Martin Bosma in café Dudok in Den Haag. Helaas gaf het café toe aan extreemlinkse intimidatie en gelaste het interview af. Gelukkig waren andere caféhouders uit een beter hout gesneden, en kon het interview toch doorgaan.

Met zes leden van ons genootschap togen wij naar het café. Toen wij naderden kwamen we de ene politiebus na de andere tegen. Overal stonden politieagenten. Het leek wel een bezoek van de koning. Alleen de politiehelicopter ontbrak nog. Kennelijk was de nieuwe locatie van het interview uitgelekt, en wilde de politie geen enkel risico nemen. Alle gasten werden gecontroleerd op wapens en explosieven. Vanwege de grote belangstelling duurde het meer dan een uur voordat iedereen binnen was, en een zitplaats had bemachtigd.

Het interview was meer een aanreiken van onderwerpen door Bosma, waarop Hofmeyr antwoordde met een spervuur in het Afrikaans. Het Afrikaans is een schitterende taal, en natuurlijk zeer verwant aan het Nederlands. Desondanks was deze Nederlander zowel blij als een beetje beschaamd wanneer de conversatie even overschakelde naar het Engels. Ik sluit niet uit dat mijn verslag wat foutjes bevat.

Hofmeyr schetste aan de hand van foto’s van markante persoonlijkheden de geschiedenis van Zuid-Afrika. Deze begon met de Zuid-Afrikaanse vader des vaderlands Jan van Riebeeck, die in 1652 voor de V.O.C. een fort stichttte dat de kiem was van het toekomstige Kaapstad. Hier konden de schepen van de V.O.C. nieuwe proviand inslaan voor de lange zeereis naar Indië.

Paul Kruger was het gezicht van het Zuid-Afrika dat vanaf 1880 tegen het Britse rijk vocht om zijn onafhankelijkheid terug te winnen, in de zogenaamde ‘Boerenoorlogen’. Ook voorouders van Hofmeyr vochten mee. Er is in Amsterdam zelfs een straat naar een Hofmeyr genoemd. Uiteindelijk wonnen de Britten, vooral doordat zij de vrouwen en kinderen van de boeren in afschuwelijke concentratiekampen opsloten. Dit trof het Afrikaner volk in het hart. Zonder vrouwen en kinderen kon het volk niet voortbestaan.

Hierna schetste Hofmeyr de strijd om de ‘Apartheid’, met onder andere een stuk uit de documentaire “Tainted Heroes”. In 1985 besloot het ANC in Kabwe (Zambia) tot een totale oorlog tegen de Zuid-Afrikaanse regering. Hierbij werd geen enkel onderscheid meer gemaakt tussen burgers en militairen. Het doel was Zuid-Afrika totaal onregeerbaar te maken. Niet alleen blanken, maar ook concurerende zwarte groepen zoals de Zoeloe’s van Inkatha waren het slachtoffer. Vele uiterst wrede aanslagen volgen. Nelson Mandela wordt in het westen als een zwarte Jezus vereerd, maar hij werd gearresteerd omdat hij beschikte over een berg aan wapens en explosieven voor aanslagen.

Hofmeyr besteedde ook aandacht aan de linkse inzamelacties in Nederland om geld voor deze aanslagen bijeen te brengen. De foto’s van Ed van Thijn en Freek de Jonge veroorzaakten een golf van afkeurend gekreun in de zaal. Hofmeyr vertelde hoe hij monumentjes opricht voor de slachtoffers van de aanslagen. Wel in de nacht, opdat hij niet gearresteerd wordt.

Het huidige Zuid-Afrika is een onvoorstelbaar gewelddadig land. Hofmeyr vertelde hoe mensen zich met hoge muren moeten beschermen tegen overvallen. Daarbij hebben ze twee paar honden, een binnen en een buiten. Mochten dan de honden buiten vergiftigd worden, dan zijn er nog twee binnen over. Buurtbewoners organiseren zich in burgerwachten, en houden elkaar op de hoogte houden van bedreigingen via een app. Hoffmeyr vertelde dat zijn mobiele telefoon sinds hij lid is niet meer ophoudt met piepen. Hij is altijd bezorgd als hij zijn vrouw alleen moet laten.

Hofmeyr schetste hoe de Afrikaners van alle kanten belaagd worden. Een minderheid zijn is nooit fijn, maar in Afrika is het dodelijk. Het Amerikaanse ‘Genocide Watch’ schat dat de vervolging van de boeren al in het zesde van in totaal acht stadia is. Het culturele erfgoed van de Afrikaners wordt kapot gemaakt. Beelden worden verwijderd, straatnamen veranderd. Het onderwijs in het Afrikaans verdwijnt. Via een instroom van niet-Afrikaners worden hun universiteiten ‘democratisch’ overgenomen. Daarna de middelbare scholen, dan de lagere scholen.

Blanken in Zuid-Afrika worden stelselmatig gediscrimineerd bij het vinden van werk. Er zijn 140 anti-blanke wetten, die bijvoorbeeld bepalen dat 90% (of meer!) van de banen naar zwarten moet gaan. Zo’n 400000 blanken wonen nu in krottenwijken. Je kunt niet meer tegen je kinderen zeggen dat ze kunnen worden wat ze willen. Niet als blanke. Het heeft weinig zin meer je kinderen naar goede scholen te sturen.

Het geweld tegen boeren is onvoorstelbaar, zelfs voor Zuid-Afrika. Waar in Europa het aantal moorden per 100000 inwoners rond de zes ligt, is het in Afrika gemiddeld 15, in Zuid-Afrika 50, en onder boeren 150! Het geweld dat daarbij gebruikt wordt is van een ongehoorde beestachtigheid. Verschillende mensen in de omgeving van Hofmeyr zijn hiervan het slachtoffer geworden. De regering onderneemt geen enkele actie, ondanks alle toezeggingen.

Hofmeyr toonde een deel van zijn speelfilm ‘Treurgrond’ dat over de moorden op de boeren gaat. Hij vertelde hoe ongemakkelijk hij zich voelde toen hij enkele van zijn zwarte vrienden moest vragen om in de film de rollen van de verkrachters en moordenaars te spelen. In bijna alle andere films wordt het kwaad vertegenwoordigd door blanken.

Hofmeyr zei dat Zuid-Afrika het rijkste land ter wereld was, maar nu diep is afgegleden. Blank en zwart zouden het samen weer kunnen opbouwen, maar hij is niet optimistisch over de toekomst.

Tijdens het vragenrondje na het interview springt een vraag er uit. Welke rol speelt het geloof voor de Afrikaners? Met felle gebaren onderstreept Hofmeyr de grote rol die het calvinistische geloof altijd gespeeld heeft voor de Afrikaners. Taal, geloof en cultuur horen onlosmakelijk bij elkaar. Neem de Afrikaner zijn geloof af, en hij sterft uit. De Afrikaners streden voor hun onafhankelijkheid met de Bijbel in de hand. Hofmeyr is voor behoud van het geloof, maar hij vindt het geloof van de meeste Afrikaners te weinig doordacht, te naïef en te passief. Met de Bijbel werd vroeger de Apartheid gerechtvaardigd, met de Bijbel wordt nu het afschaffen van de Apartheid bejubeld.

Misschien dat daarom ook de Afrikaner media, ondanks alles wat de Afrikaners te lijden hebben, nog steeds gedomineerd worden door de linkse ideologie. Wel hebben ze inmiddels de commentaren uitgeschakeld omdat ze te veel tegenspraak kregen, en hollen hun bezoekersaantallen achteruit. Dat geeft wat hoop in een zeer bedreigende situatie.
 
Alle afbeelding zijn afkomstig van wikimedia.org