Leven in het Tijdperk van IJzer

3
109

Door: Druthman

De moderne wereld brengt spirituele ontgoocheling. Traditionalisten herkennen hierin de laatste fase van een levenscyclus, de Kali Yuga, of Tijdperk van IJzer. Een stadium van verval, maar ook die van de wedergeboorte van de Europese ziel.

De oude Traditionele visie op de wereld als een ongekend complex web van symboliek en rituelen doordrenkt met bovennatuurlijke kracht, werd onder invloed van ‘de vooruitgang’ langzaam maar zeker vervangen door een kunstmatige, oppervlakkige en mechanische wereld van materiële noodzaak en wetenschappelijke exactheid. Onder invloed van het modernisme werd de filosofie van een streven naar eeuwige waarheden gereduceerd tot een seculiere exacte wetenschap. De overheersing van techniek en technologie leidde uiteindelijk tot een massificatie van de mens: het complete menselijke handelen werd tot de logische dimensie gereduceerd. De zogenaamde ‘wetenschappelijke waarheid’ is immers exact, maar enkel in staat om de zichtbare wereld van de zintuiglijke waarneming te kunnen begrijpen.

Hedendaagse Traditionalisten leven in een wereld van ruïnes. Ze kijken niet naar mechanismen zoals die door de empirische wetenschap zijn onderzocht, maar zoeken naar een diepere holistische wereld van levende, bovennatuurlijke, spirituele ruimtes, die een diepere en hogere betekenis voor de mens hebben. Ze proberen zo het dualisme tussen geest en werkelijkheid te overtreffen. Traditionalisten worden er vaak van beschuldigd dat ze de ‘echte (zintuiglijke) wereld’ op een negatieve of pessimistische manier benaderen. Anderen bekritiseren het Traditionalisme als slechts een reactie, die uitgevonden is om de persoonlijke ontevredenheid over de moderne wereld te rationaliseren. Maar het omgekeerde is waar: het is de moderne wereld die ‘onwerkelijk’ en ‘kunstmatig’ is, omdat deze geschapen werd in directe tegenstelling tot de eeuwige natuurlijke wereld van de oeroude Traditie.

Met de opkomst van het rationalisme en materialisme werd de band tussen mens en hemel doorgesneden; alle contact met transcendente hogere waarheden werd verbroken. De wetenschappelijke zoektochten die eens begonnen als een doel om het leven op aarde te verbeteren, eindigden met de creatie van de grootste ecologische en sociale crisis die de mens ooit in haar geschiedenis heeft gekend. Deze ontwikkeling was echter niet onvoorzien. De grote Traditionele Indo-Europese [1] tot Meso-Amerikaanse [2] beschavingen geloofden dat er vier kosmische tijdperken of cyclussen bestonden: de schepping, het hoogtepunt, gevolgd door degeneratie/decadentie en uiteindelijk de vernietiging van een beschaving. Oudgriekse filosofen zoals Hesiodus en Ovidius [3], maar ook de oude Indo-Ariërs [4], identificeerden die opeenvolgende tijdperken met goud, zilver, koper en ijzer. De Indo-Arische Traditie bevat wellicht de meest volledige beschrijving hiervan (manvantara): de tijdperken of “Yuga’s” – Krita, Treta, Dvapara en Kali – genoemd. We bevinden ons momenteel in die laatste: de Kali Yuga. De moderne ontaarding wordt nauwkeurig weerspiegeld in de profetieën van de oude Indo-Arische culturen met betrekking tot de Kali Yuga ofwel het Donkere Tijdperk, waarvan we volgens verschillende overeenkomstige referenties binnen die Traditionele leer al in de laatste fase van dit onheil zijn aanbeland:

“Er zullen dan vorsten zijn, die regeren over de aarde – koningen, ruw van geest, gewelddadig van aard, en altijd geneigd tot leugens en slechtheid. Ze zullen vrouwen, kinderen en koeien doden; ze zullen zich de eigendommen van hun onderdanen toe-eigenen, en de vrouwen van anderen begeren; … Mensen uit verschillende landen, die met hen in contact komen, zullen hun voorbeeld volgen; en omdat die barbaren veel invloed zullen hebben op het bestuur van de vorsten, terwijl zuiverder stammen niets te zeggen hebben, zal het volk omkomen. Wijsheid en vroomheid zullen afnemen … tot de wereld geheel verdorven zal zijn. Alleen bezit zal aanzien geven; alleen rijkdom zal worden vereerd; begeerte zal de enige band zijn die de seksen verenigt; leugens zullen het enige middel zijn om een proces te winnen; en vrouwen zullen slechts lustobjecten zijn. … Uiterlijk vertoon zal het enige onderscheid vormen tussen de verschillende klassen van mensen; … iemand die rijk is zal een zuivere reputatie genieten; oneerlijkheid zal het algemene middel van bestaan zijn, zwakheid de oorzaak van afhankelijkheid; bedreiging en arrogantie zullen in de plaats komen van wijsheid; vrijgevigheid zal vroomheid worden genoemd; wederzijdse toestemming, huwelijk; en mooie kleren, waardigheid. … Wie het sterkst is, zal regeren … Zo zal in het Kali-tijdperk het verval steeds verder gaan, tot de mensheid zijn vernietiging nadert … ” (Uit de Vishnu Purâna [5])

De twee pijlers van het modernisme zijn rede en wil; en betekenen daarmee dus concreet de uitbanning van alle menselijke spiritualiteit. Door het verlies van onze spirituele kern, is de moderne mens gedoemd tot een leven in een betekenisloze, doelloze kosmische leegte zonder echte zingeving. Traditionalisten stellen daar tegenover dat alle oude religies ontsproten zijn aan een oer Wijsheid of primordiale Traditie: bepaalde eeuwige waarheden, ook wel bekend als de “Philosophia Perennis”. Het begrip “Traditie” kan op verschillende manieren worden begrepen. Traditionalisten interpreteren Traditie echter als een archetypische mythe; dat wil zeggen als de aanwezigheid van “het absolute” in specifieke historische en politieke vormen. Dit “absolute” is geen religieus principe en al helemaal niet de God van het theïsme, maar eerder een mysterieuze kracht of een oeroude wijsheid. Hoewel de algemene trend van de kosmische geschiedenis een neerwaarts spiraal is, grijpt bij de antieke Tradities de voorzienigheid op cruciale punten in om de primordiale Traditie te herstellen. Dit uit zich vaak in de vorm van een grote verlossende figuur, een Messias zoals we die kennen van de grote religieuze openbaringen. Door de oude esoterische wijsheden weer te zuiveren en te herstellen, kunnen deze in volle schittering tot ver in de toekomst verder schijnen en ons verlossen van het juk van het modernisme.

Met hun ideeën legden de Traditionalisten de spirituele en filosofische basis voor een hernieuwde spiritueel-historische beweging. Een unieke beweging met als bedoeling de Europese culturele ziel nieuw leven in te blazen. Dit moet leiden tot de hoognodige hernieuwing van de Europese volkeren en hun beschavingen, om hen van de zekere ondergang te redden. De grondslag van het Traditionalistische idee is dat culturen, beschavingen en de naties die ze belichamen levende organismen zijn. Net als organismen hebben deze culturen, beschavingen en naties een levenscyclus; een afzonderlijke reeks stadia die beginnen met de geboorte van een cultuur, de ontwikkeling ervan naar een hoogtepunt en uiteindelijk het verval in decadentie en de dood ervan. Volgens hen bevind de Europese beschaving zich momenteel in de doodcyclus – noem het de Kali Yuga, Ragnarok of de Armageddon. Deze zal gevolgd worden door een wedergeboorte; een nieuwe Gouden Eeuw voor de mens. Essentieel in het Traditionalisme is de afwijzing van zowel het Christendom als het Semitisme, die als de eigenlijke volksvreemde agenten van de culturele vernietiging worden gezien. Het Jodendom en het Christendom die er uit voortkomen representeren volksvreemde stromingen, die het Paganistische en Traditionele Europese culturele lichaam zijn geïnfiltreerd. Daarmee werd de kiem van het materialisme gelegd, die later met de verlichting tot een volledige culturele ontaarding zou eindigen. Traditionalisten kijken dus niet naar het Judeo-Christendom als de ziel van Europa, maar naar de pre-Christelijke religieuze identiteit als de sleutel tot het begrijpen van de ware aard van onze Europese ziel. 

Noten: 
1. De Indo-Europeanen waren een prehistorisch volk en sprekers van het Proto-Indo-Europees. Daarmee staan ze tot op zekere hoogte genetisch, maar ook cultureel en taalkundig aan de basis van het huidige Indo-Europese cultuurgebied, waar Indo-Europese talen gesproken worden. Over de datering en lokalisering van het oervolk bestaat discussie. 
2. Meso-Amerika is het cultureel-historisch gebied dat zich uitstrekt van Centraal-Mexico tot Nicaragua. Hier zijn talrijke hoogstaande Indiaanse culturen ontstaan. 
3. Hesiodos is na Homeros de oudst bekende Griekse dichter en leefde in de 8ste eeuw voor Christus. Ovidius was een Romeinse dichter die leefde 43 voor Christus tot 17 na Christus. Beiden smeedde eeuwenoude mythen in hun eigen dichterlijke woorden aan elkaar. 
4. Met Indo-Ariërs worden de oude Iraanse-volkeren bedoelt en de etno-linguïstische waartoe deze volkeren behoren.  
5. Vishnu Purâna vormen een deel van de heilige Hindoegeschriften. De purana’s worden als ‘smriti’ beschouwd, werken waarvan wordt aangenomen dat ze op een goddelijke openbaring berusten, maar door mensen zijn gecomponeerd en doorverteld. De purana’s bevatten een belangrijk deel van de Hindoeïstische mythologie en kosmologie. Zes purana’s verhandelen over Vishnu, zes over Shiva en zes over Brahmâ. Zij bevatten verhalen over van de relatie van de mensheid met het goddelijke.

3 COMMENTS

  1. Welke boeken kunnen aangeraden worden als men meer zou willen lezen over traditionalisme?

    • René Guénon en Julius Evola behoren tot de bekendste filosofen van de Traditionalistische school. Hun werken zijn een mooi startpunt als je jezelf wilt verdiepen in het Traditionalistische denken.

Comments are closed.