Interview met der III. Weg

0
631

Kunnen jullie wat meer over de ontstaansgeschiedenis van der III. Weg vertellen?

Op 28 september 2013 is Der III. Weg opgericht door een handvol Duitse nationalisten. De partij is opgericht in Heidelberg.

De reden voor oprichting van onze beweging is dat we de noodzaak inzagen om een landelijk opererende, slagvaardige organisatie te vormen, die in alle regio’s op dezelfde wijze optreedt, gestructureerd is en intern zowel als extern een allesomvattend wereldbeeld consequent belichaamt.

Bestaande nationalistische partijen of vrije netwerken waren voor veel nationaal-revolutionairen geen optie meer. De partijen leden vaak aan focus op zichzelf, waarbij ook de wereldbeschouwelijke fundamenten steeds losser werden of zelf compleet overboord werden gegooid. De vrije netwerken waren weliswaar in het hele land vertegenwoordigd, maar waren op het gebied van de ideologie niet op het gelijke niveau en waren bovendien niet overal op dezelfde wijze georganiseerd. Daarenboven hebben we te maken met de steeds sterker wordende repressie door de overheid en de zogenaamde “Verbotsterror” na de opkomst van het zogenaamde NSU-fantoom.

Staat Der III. Weg voor een combinatie tussen enerzijds “rechts” patriottisme en anderzijds “links” socialisme?

Wij zijn nationaal-revolutionairen en streven het ontstaan van een Duits socialisme na. Ons belangrijkste oogmerk is dan ook het bestrijden van het liberaal-kapitalistische economische systeem met al haar negatieve uitwassen.

In heel Europa zijn de politieke “stijgbeugelhouders” van het kapitaal druk doende met een politiek van open grenzen om zo de organisch gegroeide volkeren van ons continent systematisch te vernietigen.

Grenzen en veilige leefomgevingen, de veelzijdigheid van talen, cultuur en identiteit verdwijnen, en er ontstaat in toenemende mate een gemakkelijk te regeren eenheidsbrij zonder eigen politieke wensen. Er ontstaat een door cultuurmarxisme uitgeholde massa consumenten zonder levensdoel of gemeenschapsgeest.

Wij daarentegen streven naar een op de behoeften van het Duitse volk afgestemd Duits socialisme. Een socialisme dat noch links noch rechts is, maar staat voor gemeenschap, meer concreet volkse gemeenschap. In een nationaal-revolutionair gevormd, soeverein Duitsland heeft de economie als doel het volk te dienen en niet het volk de economie. In zo een gemeenschap vindt ieder zijn of haar plaats naar mogelijkheid en vaardigheid, ten dienste van alle volksgenoten.

Laten we verder praten over actuele internationale politieke onderwerpen: Na de Brexit zijn Nederland en Duitsland zo ongeveer de enige overgebleven nettobetalers. Hoe zien jullie de EU-structuren en welke vorm van Europese samenwerking streven jullie na?

Het is vast geen verrassing dat we de EU in haar huidige verschijningsvorm waardeloos vinden. We zien in de EU een centralistisch en kapitalistisch vehikel om de Europese volkeren onder de duim te houden en te betuttelen.

Het is nu al een feit dat al onze werkelijk relevante wetten niet in Berlijn maar in Brussel worden besloten, en weinig tot geen van die wetten bieden ons volk enig voordeel. Met volkssoevereiniteit heeft het al helemaal niks te maken. Wij streven in Europa naar een confederatie c.q. een eedgenootschap op gelijke hoogte van alle Europese volkeren.

Wij staan voor de culturele veelzijdigheid van volkeren en wijzen het experiment van een mislukte eenheidsbrij af. De door de voormalige Franse president Charles de Gaulle genoemde term “Europa der Vaderlanden” is een correcte beschrijving van een Europa van soevereine natiestaten.

Met een “Europa van Vaderlanden” bedoelt onze nationaal-revolutionaire partij het herstellen van soevereine naties die zich niks hoeven aan te trekken van welk dictaat uit Brussel dan ook, en die eindelijk weer zelf kunnen beslissen over sociaal-economische politiek en internationale wetgeving.

Momenteel wordt onze Europese veelheid aan volkeren met name bedreigd door de niet te stoppen migratiegolven uit Arabische en Afrikaanse gebieden. Dit probleem met migratie lijkt niet door individuele landen te stuiten. Slechts een consequente en Europese grensbewaking kan deze fatale ontwikkeling doen stoppen.

In de klauwen van de NAVO zijn Europese landen slechts handlangers van de imperialistische activiteiten van de VS en Israel. Onze zonen moeten onder het mom van “oorlog tegen terreur” aan de frontlinie dienen voor buitenlandse politieke belangen. Duitsland levert ook veel logistieke ondersteuning voor deze oorlogen ten behoeve van andere geopolitieke en economische belangen dan de onze. Dit moet eindelijk stoppen!

Een gemeenschappelijke Europese buitenlandse en defensiepolitiek is een garantie voor een vreedzame en anti-imperialistische basisorde op ons continent.

In het Midden-Oosten maken we ook een beslissende fase mee. Trump lijkt zijn belofte uit 2006 alweer te zijn vergeten en dreigt met oorlog tegen Iran en haar verbonden groepen en milities in Irak en Syrië. Tegelijk ontwerpt Trump met de Israelische president een vredesplan, zonder de Palestijnen hierin ook maar bijte betrekken. Hoe zien jullie deze ontwikkeling met blik op de toekomst?

Zoals elke president dat heeft gedaan sinds het ontstaan van de “constructie Israel” laat ook Trump geen mogelijkheid voorbij gaan om op rituele wijze de wereld mede te delen dat de VS en het Amerikaanse volk rotsvast aan de kant van Israel staan. Uit deze politieke bekentenis kan weer een duidelijke conclusie worden getrokken.

Tenslotte worden de oorlogsmoe geworden Amerikanen ook door Trump weer voor het karretje gespannen, hetgeen blijkt uit de laatste militaire ontwikkelingen. Het is waarschijnlijk een kwestie van tijd tot er weer nieuwe gevechtshandelingen uitbreken in het belang van de imperialistische staten VS en Israel. Het destabiliseren van het Midden-Oosten zal onverminderd voortduren.

Hoe is jullie houding tegenover Rusland? Moet er een einde komen aan de sancties?

Zonder twijfel neemt Rusland een interessante positie in als tegenstrever van de Amerikaanse betutteling in Europa en veel ‘patriottische’ en ‘nationalistische’ bewegingen zien in Putin de lang verwachte verlosser in de strijd tegen het Amerikaans imperialisme. Putin voelt zich prima thuis in deze rol en promoot deze politieke ‘populistische’ stromingen dan ook welwillend, maar hij streeft daarnaast ook imperialistische doelen na waardoor Duitsland tot een speelbal der supermachten is verworden.

Natuurlijk zijn de sancties tegen Rusland gelet op het conflict in Oost-Oekraïne het resultaat van Amerikaans imperialisme, mede uitgevoerd door haar Europese handlangers. Deze politiek treft juist de Oekraïeners heel hard, een land dat door Europa wordt geïnstrumentaliseerd om als laatste voorpost van de ‘westerse wereld’ zinloze oorlogsspelletjes te spelen waarbij daadwerkelijk al vele slachtoffers zijn gevallen.

In dit conflict ligt onze sympathie heel duidelijk bij de volkstrouwe en nationalistische krachten in Oekraïne, die noch als vazalstaat van Rusland, noch als dienaar van de EU willen leven. Duitsland en de Europese volkeren doen er goed aan, zich niet van Rusland en de VS afhankelijk te maken!

Laten we eens het onderwerp van de Duitse politiek aansnijden. Hoe is momenteel de situatie in de Duitse samenleving? De opwinding over de massale migratie lijkt voort te duren en er zijn diverse andere controversiële onderwerpen zoals klimaatpolitiek en het wegzakken van de oude middenpartijen SPD en CDU.

Dat klopt! Na decennia van lethargie in het Duitse volk is er nu weer wat beweging ontstaan, en beweging is altijd goed. Sinds de ongeremde massamigratie van 2015 is er in onze samenleving sprake van het ontstaan van steeds grotere politieke kampen die verder uit elkaar liggen.

Het ene kamp spreekt zich uit tegen de vervreemding en wil in het kader hiervan de eigen identiteit, cultuur en tradities sterker benadrukken. In dit kamp bevinden zich bezorgde burgers, patriotten, nationalisten en volkse idealisten. Dit is een mengelmoes van stromingen, die alle op hun eigen wijze proberen vaderlandsliefde en Duits zelfbewustzijn weer salonfähig te maken.

Het andere kamp is dat van de “Gutmenschen”, in het parlement vertegenwoordigd met door zelfhaat verteerde en tot op het merg anti-Duitse politici die een politiek van open grenzen promoten en de op straat agerende linkse militanten.

Het ene kamp voedt het andere, en op middellange termijn kan niemand het zich meer permitteren apathisch te blijven en geen partij te kiezen gelet op de alsmaar voortschrijdende ontwikkelingen waar steeds meer mensen direct mee worden geconfronteerd. De gevestigde partijen hebben het altijd over de “kloof in de maatschappij” die er in bepaalde mate daadwerkelijk is en die ertoe zal leiden dat men een kant moet kiezen.

Zelfs als de oude middenpartijen irrelevant worden en steeds meer kiezers en leden verliezen, blijven ze niettemin nog stevig in het zadel. De financiële wapenkamers zijn nog goed gevuld, en hiermee kan een meedogenloze en ongelijke propagandaoorlog worden gevoerd tegen het eigen volk. In deze regeringskringen is niets te driest en worden dagelijks de “repressieschroeven” aangedraaid om het ongeliefde, eigen volk te castreren.

We moeten afwachten, wie er uiteindelijk meer uithoudingsvermogen heeft. Wij zullen in ieder geval niets ontziend strijden voor ons vaderland, we hebben er tenslotte maar één.

Er zijn momenteel in Duitsland meerdere “patriottische” en “nationalistische” partijen. Maar er is ook de meer mainstream volkspartij AfD met een eigen volkse “Flügel” onder Björn Hocke. In hoeverre verschillen deze partijen van elkaar?

Inderdaad zijn er momenteel meerdere partijen die als nationalistisch en radicaal kunnen worden beschouwd. En daarnaast hebben we ook de conservatief agerende AfD die in ieder geval in linkse kringen als “rechts” beschouwd wordt en die met name in midden-Duitsland een grote aanhang heeft.

Terwijl de eerder genoemde nationalistische partijen een structurele verandering van de verhoudingen in Duitsland nastreven, treedt de AfD meer als een soort kosmetische “systeemstabilisator” op. Ze beroepen zich graag op de liberaal-kapitalistische BRD van de jaren 80 van de vorige eeuw, toen het nog zo goed ging met de economie en grote delen van de werkende bevolking, en toen het aantal migranten nog overzichtelijk was.

Echter, zelfs als een dergelijke BRD opnieuw tot stand kan worden gebracht, zal deze wederom tot een BRD 2020 verworden, met al haar negatieve uitwassen. Het maakt absoluut niet uit wie er aan de knoppen zit, want het systeem heeft geen weeffouten, het systeem zelf is fout! De plompe denkwijze van de AfD, dat vroeger alles beter was, heeft totaal geen gelijkenis met de denkwijze van de nationalistische kleinere partijen.

Terwijl de AfD slechts hier en daar wat cosmetische aanpassingen aan het systeem wil verrichten, streeft onze partij naar een revolutionaire algehele nieuwe ordening van het gehele volkse bestaan. Ook de “völkische Flügel” van de AfD moet ondanks enkele duidelijke bewoordingen over het afstammingsprincipe eerst maar eens leveren, alvorens we daadwerkelijk kunnen spreken van een merkbaar onderscheid ten opzichte van de rest van de AfD.

Inhoudelijk bestaat er een wereld van verschil tussen de AfD en de daadwerkelijke nationalistische krachten. Dat begint met het afstammingsprincipe, en het eindigt met het bestaansrecht van Israel. Dit nog los van de economische vraagstukken.

De AfD kan tenslotte niet als veel meer dan een poortwachter worden gezien voor de brede massa’s van onze bevolking die murw zijn geslagen door het Gutmenschdom van de heersende elite. Deze massa’s zijn geestelijk rijp voor onze ideeën, maar de weg naar de AfD is nu eenmaal een makkelijkere en meer comfortabele keuze weg uit de wereld van de decadente comfortzone aan het Gutmenschenstrand.

In de VS is er momenteel sprake van een opkomst van paleoconservatieve en reactionaire katholieken, zoals E. Michael Jones en Nick Fuentes. Wat vinden jullie van deze bekende socialemediafiguren?

De opvattingen van het paleoconservatisme hebben veel overeenkomsten met onze wereldbeschouwing. Behoud van gezin, cultuur en traditie, anticommunisme, en het streven naar een protectionistische handelspolitiek, afwijzen van massamigratie, abortus en homohuwelijken. Derhalve hebben we absoluut geen negatieve houding ten opzichte van zulke stromingen, met dien verstande dat het religieuze aspect bij ons niet op de voorgrond staat.

Een bijzonder kenmerk van Der III. Weg is, dat jullie niet alleen politiek maar ook sociaal-maatschappelijk erg actief zijn, met bijvoorbeeld kledinginzamelacties voor arme gezinnen en een gaarkeuken voor Duitse daklozen en armen. Kun je iets over deze activiteiten vertellen?

Het is voor ons belangrijk niet alleen parlementair actief te zijn, en onze aandacht alleen en uitsluitend op het verkrijgen van macht door verkiezingen te concentreren, daarbij hopend om ooit in de toekomst conform ons wereldbeeld een positieve verandering teweeg te brengen.

Wij werken nu in het heden met onze bescheiden middelen al daar, waar het mogelijk is. Met talrijke werkgroepen en initiatieven, deels ook van bevriende partijen, werken we samen om vooral op sociaal gebied het verschil te kunnen maken. In gebouwen van onze eigen partij verzamelen en spenderen wij het hele jaar door kleding voor onze armste landgenoten. We willen een steun zijn voor Duitsers die om wat voor reden dan ook plotseling in nood zijn geraakt. Daarnaast hebben we een gaarkeuken, en geven daarnaast ook bijles voor kinderen uit arme gezinnen, en cursussen zelfverdediging voor alle generaties.

Het is bijzonder te vermelden dat al deze activiteiten door onze vrijwilligers worden uitgevoerd, en dat alle activiteiten gratis zijn. Deze activiteiten worden mogelijk gemaakt door een hoge mate van bereidheid van onze verdienende leden te doneren,en daarnaast een hoge dosis idealisme.

Ons sociale activisme past dan ook prima in ons metapolitieke werkterrein en toont aan dat het altijd mogelijk is om – ook met bescheiden middelen – een positieve bijdrage aan het volk te leveren. Sinds het begin van onze partij groeien al onze sociale projecten, of het nu gaat om “Hilfe fur Deutsche – von Ich zu Wir” of ” Tierfutter statt Feuerwerk”, deze projecten werden een enorm succes! Wat vroeger bestond uit enkele zakken tweedehands kleding is inmiddels gegroeid tot een vrachtwagenlading vol, waar wij mensen blij mee kunnen maken.

Hierdoor staan wij in direct contact met het volk en kunnen we iets veranderen en helpen.

Komen we op het thema ‘spiritualiteit en religie’. Is de III. Weg een partij die religie of spiritualiteit koestert? Welke invloeden zijn hier van belang?

Der III. Weg maakt een onderscheid tussen partij en religie. Religie is een privéaangelegenheid. Aangezien onze partij natuurverbondenheid nastreeft, omarmen veel van onze leden logischerwijs het heidendom. We vieren in onze partijcentrales dan ook de vier seizoensfeesten lentefeest, zomerzonnewende, oogstfeest en winterzonnewende, dit ten behoud van onze traditionele gebruiken.

We laten ons inspireren door een fascistisch en volks vormgeven stijl en proberen deze ook daadwerkelijk tijdens onze vieringen en in onze beeldvorming naar buiten door te geven.

Het christelijk geloof verliest in Europa steeds meer betekenis. De meeste kerkelijke instituten in Europa ageren als vijanden van de Europese volkeren. De islam is gelet op de massamigratie zeer duidelijk in opkomst.

Niettemin: Wij van der III. Weg beschouwen ons weliswaar niet als religieuze groep maar beseffen ook welke kracht en macht er schuilt in eenheid van het volk door religie. Derhalve denken we dat als er überhaupt een religie is die dit kan, mogelijk een reactionaire vorm van katholicisme een dreigende volksdood van onze volkeren kan afwenden.