Het verspilde momentum van alt-rechts

1
73

Opinie door Éordred


Erkenbrand werd bekend in Nederland doordat het zich profileerde als de “Nederlandse Alt-Right”. Dit was in een tijd toen alt-right nog een heel andere connotatie had dan dat het nu heeft. Dingen veranderen snel in 2 jaar tijd. De attente lezer zal hebben opgemerkt dat ik als schrijver voor Erkenbrand de term haast nooit hanteer. Ik gebruik liever reactionair, nationalist of gewoon rechts. Ten dele komt dit door mijn eigen NRx achtergrond, maar het komt vooral omdat ik al enige tijd worstel met de term alt-right. Het was ooit een goede term, die een bepaald intellectueel niveau aangaf. Alt-right was een synthese van dingen als de Nouvelle Droite, Paleoconservatisme, Neoreaction (NRx), perrenialisme en traditionalisme. Mensen in de alt-right waren welbespraakte mensen, goed opgeleid, functionele leden van de samenleving en intellectueel nieuwsgierig. Zo kwam ik er ook mee in contact en zo is Erkenbrand ook tot stand gekomen, naar ik begrijp, want ik heb mij pas later aangesloten.

Dit is ook waarom de media zo geïntrigeerd was door de alt-right en ermee flirtte. Hier was opeens een groep opgestaan die nieuwe ideeën verkondigde die de mainstream weigerde te bespreken, die deze ideeën goed wist te presenteren en wiens amorfe natuur haar ongrijpbaar maakte. Het had een zekere flair en ‘je ne sais quoi’ die de media niet kon weerstaan. Uiteraard waren er vanaf het begin de nazi roepers. Maar extreem linkse elementen die ergens op de achtergrond over nazis staan te schreeuwen hoort onderhand bij het geluidslandschap van de moderne wereld. Men negeert het net zoals men de ruis van voorbijgaande auto’s leert te negeren.

Alt-right had hierdoor een bepaalde legitimiteit, een mysterie en een aantrekkingskracht. Tientallen tot duizenden jonge intellectuele blanke mannen, verstoten door hun maatschappij die blanken haat, en op zoek naar iets anders dan de dominante liberale en marxistische narratieven, verzamelden zich onder het label alt-right. Via memes, YouTube kanalen en artikelen op websites propageerden zij enthousiast hun nieuw gevonden ideeën. Groepen zoals Erkenbrand en Identity Evropa ontstonden uit deze mannen die iets constructiefs wilden bijdragen om een maatschappij in verval te doen herrijzen.

Dit had echter twee onvoorziene neveneffecten. Alt-right groeide uit tot een ware subcultuur online. Dit trok impulsieve mensen aan, en marginale elementen die hun kans schoon zagen mee te liften op het succes van anderen. Vergeten mensen uit een verloren tijd traden naar voren, zoals David Duke. Disfunctionele mensen zoals Richard Spencer en Matthew Heimbach gingen zich profileren als leiders. Een heel groot segment van deze nieuwe alt right, waarvan een groot deel uit de arbeidersklasse kwam, geïnspireerd en aangetrokken door de memes en ideeën van de voorgaande groep intellectuelen en jongeren, volgden hen als leiders.

Nu is dit eigenlijk juist hoe het zou moeten gaan. Een intellectuele voorhoede overtuigt de massa. Dat is direct geleend van Leninistisch Vangardisme. Maar de kwaliteit en ideologie van de leiding waren zo slecht dat zij de veelbelovende alt-right beweging direct de klippen op voeren. Men begon onironisch neo-nazisme te prediken, met alle van de ergste stereotypen die daar bij horen. Heil groeten, symboliek van 80 jaar geleden, geweldsverheerlijking; dit alles projecteerde een asociaal imago. Een groot deel van de alt-right ging hier in mee, aangespoord door hun leiders en door populaire podcasts en nieuwssites. Erkenbrand zelf heeft gelukkig de neiging vermeden mee te gaan in dit soort gedrag. Daar ben ik alle kameraden dankbaar voor.

Maar in de VS hakten Spencer, Duke, Heimbach en anderen het ene na het andere gat in de alt-right boot. Steeds voeren zij weer in op de klippen, in de overtuiging dat zij de klippen wel zouden breken. Hail Gate. Charlottesville. Cuckbox incidenten. SIEGE memes. Gevechten in de straten met antifa.

Verstandige lieden namen al snel afstand. Greg Johnson, Jared Taylor, Brimelow, Faye, Ramzpaul, Red Ice, de NRx en Paleocon elementen. Allen die de vroegere alt-right hadden gemaakt tot wat het was. De rest ging ten onder met het schip. Hun lot was gedoxxt te worden, ontslagen en sommigen werden zelfs tot zelfmoord gedreven, zoals Andrew Dobson. Charlottesville en de slechte richting en leiding van de alt right hebben veel carrières en reputaties gekost. En levens.

Haast niemand van degenen die de alt-right hebben gemaakt tot wat het ooit was identificeren zich er nog mee. Zij zijn teruggekeerd naar hun eigen projecten, geheel gestopt of hebben zichzelf een nieuw label aangemeten. Alt-right is nu een alom bekende term geworden die de media graag rondstrooit om te demoniseren tot het punt dat het voor hen equivalent is geworden van “neo-nazi”. Het is nu dus zo dat alt-right als term bekender is dan ooit te voren, maar tegelijkertijd heeft het nog nooit zo weinig aanhang gehad. De enigen die zich er nog mee identificeren zijn doorgedraaide radicalen.

En toen was er de aanslag in Pittsburgh. 11 doden door een geradicaliseerde figuur, die niet de leiding en sturing heeft gehad die hem hadden kunnen veranderen van een verbitterde radicaal naar een productief activist. Dat was de aanleiding voor mij om dit artikel te schrijven. De maat is nu wel vol. Alt-right is een verloren zaak, een naam gekaapt door platvloerse radicalen, terwijl het ooit een term was voor intellectuelen die door middel van debat en discussie en uitwisseling van ideeën poogden mensen in te laten zien wat een hel moderniteit is. En dat is gelukkig wat Erkenbrand is, in mijn ervaring. Een diverse groep intellectueel georiënteerde mensen die via debat en het delen van ideeën proberen de maatschappij van verval en marxistische gekte te redden.

Ik laat dus het label alt-right vallen en kies zelf voor Nationalist of Neoreactonair. Hoe men zichzelf noemt binnen Erkenbrand is voor iedereen vrij. Er is al veel intellectuele diversiteit in de rangen. Maar alt-right is een waardeloze naam die ons geen eer aandoet.

Het is wel zo dat alt-right bepaalde successen heeft gehad, ondanks alle strategische en ideologische fouten. Ras realisme is breed verspreid geraakt en wordt besproken door steeds mildere rechtse groepen. Maar het was een zelfmoordactie. Ten koste van continuïteit heeft de alt-right haar ideeën weten te populariseren. Er zal de komende tijd geen nieuw initiatief zijn om traditionele moraliteit en contra-moderniteit aan de man te brengen, dat zo populair zal zijn als de alt-right dat was. Maar hopelijk zal dit ook niet nodig zijn. Hopelijk is het genoeg gelukt om deze ideeën naar de mainstream door te laten dringen.

Ik gooi de handdoek dan ook niet in de ring en ben zelfs vrij optimistisch. Onze ideeën zijn uit de marge, alhoewel wij voorlopig nog steeds zware aanvallen moeten verduren van de media en het establishment, maar in ieder geval is de geest uit de fles. Anderen zijn al aan de haal gegaan met ras en IQ, de intrinsieke waarde van traditionalisme, kritiek op moderniteit en andere ideeën uit de originele alt-right. En zij zullen niet zo snel kapot gemaakt worden door de media, slechte leiding en door de geheime diensten als de alt-right dat werd. Onze rol zal de komende tijd die van intellectuele voorhoede blijven. Wij krijgen het zwaarste te verduren, de meest ondankbare taak is aan ons: het verbreken van de taboes van het globalisme. Maar we worden beloond met toenemende populariteit van onze ideeën.

-Éordred

1 COMMENT

  1. Ik heb hier een heel scala aan ideeën/gevoelens over. Bovenaan staat wellicht de vraag “wat had je verwacht?”.

    Alt-rechts is een beweging die uit de zogenoemde grassroots ontstaan is. Er waren geen leiders, geen gemeenschappelijke ideologie. Enkel een gevoel van anti-establishment. Het is imo niet reëel om te verwachten dat deze zeer gevarieerde groep zichzelf organiseert tot een effectieve politieke kracht.

    Maar een grassroots beweging die de steun van de principiële sociale slingerbeweging achter zich heeft gaat ook niet zo maar weg. Integendeel, het meest waarschijnlijke is dat deze zich meermaals qua aanzien gaat veranderen. De gele-hesjes bijvoorbeeld is een uiting van dezelfde sociale slingerbeweging als alt-rechts. En ik vermoed dat over een jaar ook deze beweging weer vergeten is. Maar de grondliggende sociale onrust is niet weg, integendeel, deze groeit.

    Sites als erkenbrand zouden er dan ook goed aan doen -imo- zich met geen van deze namen te associeren. Maar wel door te gaan met het benoemen en bespreken van de redenen die achter de sociale onrust liggen.

    Naarmate de tijd vordert gaan de politieke partijen deze thema’s ook oppakken -of er ontstaan nieuwe partijen die dit doen- en de mensen vormen zich automatisch tot een politieke kracht. Daarbij is een zekere mate van verscheidenheid in politieke doelstelling en methode onvermijdbaar, maar ook niet problematisch (imo).

Comments are closed.