Het nieuwe jaar en het nieuwe decennium zijn begonnen

2
65

Terugkijkend op de afgelopen 20 jaar zagen we het eerste decennium gedomineerd worden door allereerst de opkomst van het islamitische massaterrorisme in de vorm van grote aanslagen op het World Trade Center en het Pentagon en vervolgens de ‘war on terror’ die daaruit voortvloeide en die zorgde voor een destabilisatie van het Midden-Oosten en grote delen van de islamitische wereld.

Wij beseffen dat de ware toedracht, omstandigheden en achtergronden van ‘9-11’ zéér waarschijnlijk sterk afwijken van de officiële lezing maar vanwege de lineaire tijdlijn gaan we hier nog even uit van het gangbare narratief.

Obama als messias

Aan het einde van dat decennium was daar de plotseling naar voren geschoven Barack Hoessein Obama die als een messianistische figuur de wereld moest gaan redden, massaal bejubeld door de complete mainstream media. Maar in plaats van de zaken te verbeteren verergerde de situatie onder zijn leiderschap zienderogen. Ditmaal echter zonder het wakend oog van de globalistische mainstream media die, in tegenstelling tot over Obama’s voorganger George W. Bush, vrijwel géén kritisch geluid lieten horen over deze president.

Aan het einde van het eerste decennium kwam bovendien de kredietcrisis die aanving in de Verenigde Staten maar weldra wereldwijd voor recessie en economische rampspoed zou zorgen. Wat ondertussen gestaag doorging was de eindeloze stroom immigranten uit derdewereldlanden naar ieder blank, westers land. Een stroom die nog veel hardere en verontrustendere vormen zou aannemen in het tweede decennium.

Zowel George W. Bush als Barack Hoessein Obama hadden zich de stromannen getoond van een liberale globalistische agenda – ieder bezien vanaf de eigen uithoek van het politieke spectrum – maar de uitwerking van het beleid van beide presidenten was min of meer gelijk: minder soevereiniteit, meer globalisme, minder cohesie onder de volkeren, meer spanningen, een groeiende ongelijkheid en meer onlusten.

De globalistische zondvloed

In de eerste helft van het tweede decennium was in de Verenigde Staten en de braaf op afstand volgende rest van de westerse beschaving de agenda van genderdysforie, de LGBT-gemeenschap en het militant atheïsme en werd het klimaat tegen blanken harder en vijandiger. Over het klimaat gesproken, al sinds begin deze eeuw was er ineens het klimaatalarmisme. In kranten, op radio- en televisiestations, op internet, ja zelfs vanuit Hollywood kwamen de sombere films over een dystopische wereld die door klimaatverandering volledig onleefbaar was geworden. Ook hier zagen we de massaliteit en hoge mate van coördinatie waarmee het volk klaar werd gestoomd om, murw geslagen, alle maatregelen kritiekloos te accepteren. Alles om te voorkomen dat complete continenten onder water zouden verdwijnen.

Het tegengeluid wordt luider

Tegelijkertijd begon echter een tegenbeweging aan kracht en omvang te winnen. Gesteund door het ter beschikking komen van zo’n beetje de complete canon van menselijke kennis via het internet en via sociale netwerken, de opkomst van smartphones en andere technologische ontwikkelingen begon een groeiende groep mensen verbanden te zien en zich bewust te worden van de verborgen agenda’s, de corruptieschandalen onder de elites, de verdraaiing van feiten en nieuwsberichten door de mainstream media en alle andere lijken in de kast van de boven ons gestelden. Zo’n vijf jaar geleden culmineerde dit proces van bewustwording in de verkiezingszege van presidentskandidaat Donald John Trump. In het kielzog van deze Amerikaanse electorale schokgolf begonnen ook in andere delen van de wereld de gevestigde structuren barstjes te vertonen.

Het motto ‘Make America Great again’ sloeg aan.

Groot-Brittanië had z’n Brexit-referendum, Nederland had z’n referenda waarbij zowel de Europese grondwet als het Oekraïense associatieverdrag werden afgewezen. Op het moment van schrijven lijkt de extravagante Amerikaanse president zijn belofte aan het Amerikaanse volk om géén nieuw militair avontuur te starten even vergeten en lijkt hij meer bezorgd om het verrijken en versterken van de positie van Israël dan van zijn eigen volk en land, een breuk met zijn beloften die ik hem zeer kwalijk neem, maar de beweging die tijdens zijn verkiezingscampagne steeds krachtiger en openlijker werd lijkt alleen maar aan momentum te winnen.

Tegelijkertijd met de voortschrijdende agenda van de globalistische elite om soevereiniteit van landen verder en verder in te perken, om een soort wereldwijd socialistisch belastingstelsel gemaskeerd als klimaatbeleid in te voeren en om een openlijk anti-blanke koers te varen is er de tegenbeweging.

Ongetwijfeld zullen velen van zijn eerste aanhangers teleurgesteld zijn vanwege de breuk met zijn verkiezingsbeloften maar voor de globalistische elite is het te laat om het deksel weer op de doos van pandora te krijgen. De mainstream media worden niet meer vertrouwd, de oude machtsstructuren wankelen, het narratief dreigt uit de handen van de globalistische liberalen te glippen.

De strijd voor onze toekomst

De wereldwijde beweging om een tegengeluid te bieden beseft donders goed dat de strijd nu staken géén optie is.

En nu staan we hier, met een betere set kaarten in handen dan we in tientallen jaren, misschien wel eeuwen hebben gehad in januari van het jaar 2020.

Het komende decennium zal allesbeslissend worden.

Zullen de globalisten toch hun zin kunnen doordrammen?

Zal het hen lukken om alle blanke landen demografisch, economisch, cultureel en moreel dusdanig aan te tasten en verzwakken dat het te laat is voor een soort van nieuwe Renaissance?

Of gaan we getuige worden van de doodsreutel van wereldwijd opererende elites en machtsstructuren die zich veel te lang onaantastbaar hebben gewaand en veel te lang al hun schadelijke ontmenselijking hebben kunnen doorvoeren?

Ik ben overtuigd van het laatste.

Het is een fascinerende tijd om in te leven.

Als er ooit een moment is geweest waarin alle seinen op groen staan voor onze bewegingen wereldwijd dan is het nu! De uitdagingen worden groot, de tijden ongetwijfeld verwarrend en soms angstaanjagend maar verlies nooit de moed! Ons gewonnen geven is geen optie, daarvoor zijn we te ver gekomen.

Ik nodig u allen uit om actief deel uit te gaan maken van deze wereldwijde verzetsbeweging tegen de kwaadaardige globalistische kanker die ons te lang in een ijzeren greep heeft gehad. Zoek gelijkgestemden op, sluit u aan bij bewegingen en groeperingen, verspreid de boodschap onder uw naasten die nog onder de hypnose verkeren dat het globalisme de enige weg voor de volkeren van deze aarde is.

Draag allen uw steentje bij. Zet uw talenten in om uw volk, land, cultuur en erfrecht te verdedigen! Wij moeten deze strijd winnen en wij gáán deze strijd winnen!

Heel veel kracht, wijsheid en geluk wensen wij u voor dit nieuwe jaar en dit bepalende nieuw decennium.

Studiegenootschap Erkenbrand

2 COMMENTS

  1. Dank voor dit uitstekende artikel. Geeft weer wat hoop en moed voor de toekomst…

Comments are closed.