Groen-Bruine Alliantie

0
79

In de retoriek van de Franse Nouvelle Droite kent men de term “rood-groen-bruin alliantie”. Dit is een afgeleide van de term Rood-Bruin alliantie van Francis Parker Yockey, die een verbond voorstelde tussen nationalisten en communisten tegen liberaal kapitalisme.

De rood-bruin-groen alliantie in de Nouvelle Droite zin slaat op de alliantie van socialisten (rood), milieu activisten (groen) en islamisten (bruin). In het westen is dit de gangbare ideologische stroming van de links gezinde partijen. Deze coalitie verzette zich traditioneel tegen kapitalisme en de neoliberale orde.

We zien daarin een interessante ontwikkeling in Nederland met het nieuwe klimaatakkoord. De SP en PvdA, de zogenaamd rode gedeelten van de coalitie zijn ingeruild voor een alliantie met liberalen (VVD, geel) en conservatieven (CDA, blauw). GroenLinks werpt hiermee de gevestigde rood-groen-bruin alliantie terzijde voor een groen-geel-blauwe coalitie. Ik voorspel ten eerste dat dit Groenlinks gaat kosten, niet in haar allianties maar in termen van kiezers en geloofwaardigheid. Vraag de PvdA maar eens hoe goed de linkse kiezer samenwerking met de VVD kan verkopen. En daarnaast is het klimaatakkoord pure symbool politiek. Zoals Elsevier en de Telegraaf en ook de rekenkamer al stelden: het is kostentechnisch totaal onhaalbaar.

En denkt de GroenLinks kiezer nu echt dat de partij de VVD en het CDA heeft weten over te halen naar een milieubewuster beleid? De eerste is vijandig jegens milieu activisten als het big business in de weg staat, de tweede is op zijn best apathisch over het klimaat. Dit akkoord is voor de VVD het veiligstellen van hun linkerflank, net zoals ze dat in het vorige kabinet deden door de PvdA erin op te nemen en te muilkorven. Zo kunnen zij zich richten op hun rechterflank, waar D66 en Groenlinks maar al te graag het vuile werk van de VVD op willen knappen. Daar heeft Stef Blok mogelijk een stokje voor gestoken met zijn opmerkingen deze week die erop neerkwamen dat de multiculturele samenleving een mislukking is en gedoemd te falen. Nu valt de VVD in het vizier van links, al zal de ophef meevallen juist omdat de VVD Groen heeft weten te muilkorven met het klimaatakkoord.

Maar terug naar het milieu. Deze groen-geel-blauwe alliantie stelt GroenLinks buiten spel als milieu activistische partij. Ze hebben hun principes verkocht door in zee te gaan met de VVD. Elke keer dat GroenLinks nu iets zegt over milieu of klimaat, kan de VVD naar het klimaatakkoord wijzen en zeggen: “maar je was toch akkoord dat we het zo zouden oplossen?”. Waarna de VVD uiteraard er niets mee doet, want dat zou slecht zijn voor de zaken. Daarom gaan ze ook zo makkelijk akkoord met een utopisch en onuitvoerbaar klimaatakkoord. Op termijn zullen de kiezers die daadwerkelijk om klimaat geven ook tot die conclusie komen, wanneer ze zien dat er niets wordt uitgevoerd.

Dus naar de titel van dit stuk: de groen-bruin alliantie. In deze context betekent bruin niet islamitisch maar haar oude definitie: nationalistisch. Milieu activisme was van origine iets rechts, de eerste milieu activisten kwamen voort uit de Völkische beweging en de eerste naoorlogse milieu activisten waren vaak Fascisten. De meest radicale milieu activisten zoals Ted Kazynski zijn ook uiterst kritisch op Marxisme en Socialisme. Dit komt omdat ze het onderwerp milieu zichzelf vooral strategisch hebben toegeëigend. Maar ook omdat socialisme en Marxisme van origine juist pró industrie zijn. Het stond lang bekend als de “wetenschappelijke” visie van economie en geschiedenis, en het progressivisme van Marxisme is niet alleen sociaal maar ook vooral technologisch. Marxistische doctrine kent de term productivisme, het maximaliseren van industrie en productie om klassenbewustzijn te versterken, juist om zoveel mogelijk mensen van het land te trekken en tot proletariaat te maken, de revolutionaire klasse die de communistische revolutie zullen ontketenen. Boeren en het MKB zijn namelijk inherent reactionair, doordat zij nabijer de natuur staan en omdat zij hun eigen productiemiddelen bezitten.

Om deze reden was de Völkische beweging dus ook heel erg milieu bewust, naast traditionalistisch en nationalistisch. Groepen zoals de Wandervogel Bewegung draaiden puur om de mens terug te brengen naar de natuur.

Ik zie enige potentie in het herleven van een groen-bruin coalitie nu GroenLinks zichzelf buitenspel heeft gezet. Want de opties voor de kiezer die echt om milieu geeft worden dan vrij beperkt. Feitelijk alleen de Partij van de Dieren. En de Partij van de Dieren leunt enigszins rechts. Thieme, de partijleider is een vrij conservatief christen en heeft twee kinderen, iets wat mensen van nature al wat conservatiever maakt. De PvdD stemt ook soms mee met wat populistischere moties. Veel beter dan het Marxistische GroenLinks en haar troebele connecties met antifa, RaRa en de Rode Jeugd in ieder geval.

Dat betekent niet dat wij passief moeten toezien als nationalisten zijnde. Er moet milieu activisme vanuit nationalistische hoek worden gevoerd om het milieu platform terug te veroveren op links. Groen hoort Bruin te zijn.

-Éordred