Gepaste afstand vergroot de vriendschap tussen vreemdelingen

Door de hele geschiedenis heen zijn er talloze oorlogen gevoerd. Een groot deel van deze conflicten ontstond uit de wil om als volk zelfbeschikking te hebben.

Een volksnationalist, iemand die streeft naar een staat voor de eigen etniciteit, zal het afkeuren dat volkeren overheerst worden door anderen. Maar er zijn ook moeilijkere kwesties: de hoofstedeling vindt een volk in de provincie misschien een subgroep die deel uitmaakt van de natie terwijl het volk zichzelf los wil maken van de staat. Zijn Basken Spanjaarden? Zijn Friezen Nederlanders? En zo niet, hebben zij recht op een eigen staat?

Daar bovenop heeft niet elk volk een duidelijk stuk grondgebied. Zo hebben Slavische en Germaanse volken in Midden- en Oost-Europa regelmatig door elkaar heen geleefd. Ondanks dat ook de overtuigde etnonationalist niet altijd een panklare oplossing heeft voor dergelijke complexere situaties kan de sterke behoefte van de mens om een gemeenschap met gelijkgestemden te vormen niet worden ontkend. Deze gelijkgestemdheid heeft natuurlijk meerdere lagen. Op microniveau is er het gezin, dan familie en vrienden, dorp of wijk en de kennissenkring, vervolgens de streek, het land en zo verder.

Een wat lompe oom duldt u waarschijnlijk wel in de familie en op het kerstdiner, maar u zou hem niet snel in huis nemen. Als Noord-Hollander heeft u het op de camping in Frankrijk misschien reuze gezellig met de Brabantse buurman, maar zal hij jou nooit zo begrijpen als de vriendenclub uit Hoorn. En als twee Europees uitziende mensen met elkaar op de vuist gaan springt u waarschijnlijk eerder tussenbeide dan als het twee zwarten betreft. En dat geldt voor die zwarten andersom ook.

Hoe graag onze westerse regimes ons ook willen doen geloven dat een voorkeur voor het eigene boven het vreemde slecht is, door de geschiedenis heen is keer op keer gebleken dat de drang groot is om gemeenschappen, families en naties te vormen met gelijkgestemden.

Al zijn sommigen geneigd hun geboortegrond te verlaten in ruil voor economische perspectieven. Hedendaagse migranten zijn hier een voorbeeld van. Maar ook de Nederlanders die naar de koloniën vertrokken en arme Scandinaviërs en Duitsers die op VOC-schepen voeren. Ook waren er de Vriezenveense handwerkers, Rusluie, die op uitnodiging van de tsaar naar Rusland vertrokken en andere handwerkers die door Frederik Willem I werden uitgenodigd in Potsdam. Bijzonder is dat de Rusluie vooral weer terugkeerden, terwijl vele handwerkers in Potsdam bleven. Het ligt voor de hand dat het relatief verder van ons af staan van het Russische volk en de Russische cultuur hier een rol bij speelde.

Op allerlei gebied is het veel fijner om in gemeenschappen te leven met mensen met dezelfde moraal. In een homogene maatschappij hebben mensen gemiddeld een gelijk gevoel wat van wat goed en fout is. Als een kind buiten speelt en het doet iets wat niet mag dan zal het kind in een homogene maatschappij door een vreemde kunnen worden gecorrigeerd. De ouders zullen zich verontschuldigen tegen de vreemde en hem bedanken dat hij de rol van ouder even op zich genomen heeft. Dit mes snijdt aan twee kanten. Het kind wordt gecorrigeerd en leert wat nieuws, en de buurtbewoner heeft geen last van overlast waarvan hij of zij niets durft te zeggen.

Dat er een voorkeur is bij mensen om zich te omringen met mensen met een vergelijkbare moraal, levensbeschouwing, gedrag, cultuur en uiterlijk betekent uiteraard niet dat anderen negatief moeten worden bejegend of als minderwaardig moeten worden gezien. Sterker nog: het vreemde is nieuw en interessant! En hij of zij die kennismaakt met het vreemde zet het eigene een spiegel voor. Het is niet voor niet dan mensen graag in een vreemd land op vakantie gaan, maar het is ook niet voor niets dan het daarna weer heerlijk is om thuis te komen.

Jesse Owens in Berlijn

Een mooi voorbeeld van hoe dit werkt waren de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Duitsland won de meeste medailles van alle landen maar ‘onze vrije pers’ kan niet ophouden over hoe boos die gemene nazi’s waren dat een zwarte atleet, Jesse Owens, vier gouden medailles won. Hier is geen bewijs van, maar feit is wel dat Owens na zijn overwinningen heeft gezegd dat hij beter werd behandeld in Duitsland dan in de Verenigde staten en dat hij een vriendschappelijk omging met Duitse atleet Luz Long.

Jesse Owens en Luz Long in Berlijn in 1936

Waarom was dit zo? Waarschijnlijk omdat de Duitsers wisten dat Duitsland hun land was. Jesse was geen bedreiging maar een gast. Owens kon hard rennen, het was hem gegund, en na zijn overwinningen zou hij teruggaan naar de VS.

Gastvrijheid

De oude Grieken hadden gastvrijheid hoog in het vaandel staan. De naam ‘xenos’, ξενος in het Grieks, betekent ‘vreemdeling’ of ‘buitenlander’ maar ook ‘gast’. Zij hadden het spreekwoord “een gast is heilig”. Dit komt letterlijk terug in het verhaal van Philemon en Baucis die worden beloond voor hun gastvrijheid jegens als vreemdeling vermomde goden terwijl hun ongastvrije dorpsgenoten worden gestraft.

Echter moet gastvrijheid niet worden beschaamd. En daarvoor hadden de Grieken een spreekwoord dat vaak als een uitspraak van Benjamin Franklin wordt geciteerd maar toch echt een spreekwoord is uit zowel het oude Griekenland als Perzië en Turkije: “Een gast is als vis, na drie dagen begint het te stinken”.

Voor de Duitsers was Owens een verse vis. Voor de Amerikanen niet. Zwarten en blanken – twee zeer verschillende volkeren – waren in de Verenigde Staten tot elkaar veroordeeld met de nodige spanningen tot gevolg. Deze spanningen zijn anno nu nog steeds niet verdwenen en zullen dat misschien nooit doen zolang ze niet hun eigen plek hebben, en slechts met elkaar in aanraking komen als ‘gast’.

Eigenlijk weet iedereen dit. Maar waarom proberen de heersende elites middels haar invloed op pers en politiek dan het tegenovergestelde te bereiken? Een deel van onze elites is natuurlijk maar een speelbal van het systeem. Ze worden goed beloond en leiden een luxe leven, maar alleen bij de gratie van totale conformatie. Als ze op feestjes uiten dat Europa voor de Europeanen moet zijn, maken ze anderen die het wellicht zelfs met hen eens zijn zenuwachtig en ongemakkelijk.

Ze worden niet meer uitgenodigd en een herfinanciering van hun bedrijf wordt geweigerd. Maar wat is het doel van de echte architecten van het systeem? Van de macht achter de macht? Heel simpel: controle. Een volk kan een vuist maken tegen onderdrukkers, maar alleen als het eensgezind optreedt. En een multicultuur zal nooit eensgezind kunnen opstaan tegen onderdrukking, maar zelfs tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden. In de Verenigde Staten werden illegale en legale “People of color” in de 20e eeuw al gebruikt om de blanke vakbonden te verzwakken en stakingen te breken. Ironisch genoeg werd de laatste staking tegen Amazon in Minnesota begin dit jaar georganiseerd door eensgezinde Oost-Afrikanen. En wat deed Amazon? Die nam massaal Mexicanen aan om de eensgezindheid te breken. Dit is de huidige wereldpolitiek in het klein.

Oost-Afrikanen staken eensgezind tegen Amazon in Minnesota

Het behoud van de homogeniteit van alle landen uitgezonderd hier en daar een gast is dus niet alleen van belang voor ons levensgeluk, maar ook het enige wapen tegen onderdrukking.

De hedendaagse globale multicultuur zorgt er echter voor dat we nergens meer helemal thuis zijn omdat er overal vreemden rondlopen die ook nog eens eisen dat er rekening met ze gehouden wordt. En verder zijn we ook nooit meer helemaal op vakantie omdat ook in Barcelona en Londen dezelfde migranten en Starbucksfilialen te vinden zijn.

3 thoughts to “Gepaste afstand vergroot de vriendschap tussen vreemdelingen”

  1. Een streng en resoluut remigratiebeleid is nu echt nodig, ik snap niet dat politieke partijen daar geen werk van maken. Zijn ze soms bang om beschuldigd te worden van “racisme”. Wat er nu gebeurt is een moord op alle blanke volkeren en culturen.

    1 vis die gaat stinken is al erg, maar als het er miljoenen zijn wordt de situatie onhoudbaar.

    1. @Gaby. Dat is niet zo eenvoudig. Veel migranten hebben de NL nationaliteit of verblijfsvergunningen voor onbepaalde tijd. Die zij dus niet meer te remigreren zonder schending van allerlei verdragen en eigen wetten. De juridische implicaties daarvan zijn gigantisch complex.
      Zelfs als we vandaag alle grenzen sluiten (wat op zich mogelijk is!), zijn er al zóveel binnen gehaald die we niet meer kwijt raken, dat dit weinig meer zou uitmaken.
      Het enige dat we kunnen doen is binnen de bestaande wetgeving oplossingen zoeken. Zo moet de criminaliteit vele malen harder aangepakt worden. De Coornhertliga-opvoeding van juristen, rechters, advocaten etc. moet ongedaan gemaakt worden. De juridische opleiding moet ontdaan worden van linkse en humanistische politiek.
      Handhaven ook op uitkeringsfraude en andere vormen van financiële fraude. Ook jeugdcriminaliteit moet veel harder aangepakt worden.
      Daarnaast is het fors dwars zitten van de islam keihard nodig. Geen nieuwe moskeeën meer toestaan en bestaande moskeeën onder streng, niet-islamitisch toezicht stellen. Alle islamitische scholen, ook zondagsscholen, sluiten en nieuwe verbieden.
      En daar waar mogelijk verblijfsvergunningen intrekken bij wangedrag of denaturaliseren van criminelen met dubbele paspoorten.
      Illegalen niet meer toelaten tot de samenleving maar interneren tot ze uitgezet kunnen worden of zelf vertrekken uit Europa, zonder tijdslimiet op de detentie. Daarmee neemt de aanzuigende werking van Nederland als luilekkerland snel af.

      Het is rampzalig, maar heel veel meer is niet haalbaar binnen de huidige wetgeving en verdragen. En zelfs deze op zich haalbare, maar helaas beperkte mogelijkheden worden niet benut door onze bestuurders. Het cultureel marxisme, humanisme voor de verkeerde personen en een totaal op hol geslagen angst voor racisme en fascisme zorgen er van VVD tot SP voor dat men helemaal niets doet. Met als gevolg dat nu de stad Amsterdam wordt geregeerd door islamitische criminelen (iets waar de Amsterdamse recherche 15 jaar geleden al keihard voor waarschuwde, toen de destijds nog jeugdige boefjes alleen een kop thee en een kickbokstraining kregen als ze crimineel gedrag vertoonden!) en steeds meer steden in ons land, ook de kleinere provinciesteden, ten prooi vallen aan Afrikaans-Arabische criminaliteit en islamisering.

      Het is zoals ik een tijd geleden las in een commentaar van een Amerikaan onder een artikel over de islam, gericht aan West-Europa: “You let in too many, you’re screwed!” en zo is het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


6 − = 1