Erkenbrand Filmclub: Hans Westmar

0
429

Het idee om als Studiegenootschap Erkenbrand zelf filmavonden te organiseren voor onze leden speelde al langer. Een geschikte locatie ontbrak echter.
Nu is er echter een ondernemer, laten we hem voor het gemak Jan noemen, die al sinds enkele jaren ons studiegenootschap een warm hart toedraagt en ons gedachtegoed steunt.

Jan heeft ons meermaals geholpen met diverse hand en spandiensten en enkelen van ons waren op de hoogte van het feit dat Jan in de kelder van zijn woning een bioscoop had laten bouwen.

Onder het motto ‘Durf te vragen’ hebben we vervolgens de stoute schoenen aangetrokken en hem gevraagd of we misschien gebruik mochten maken van zijn privé bioscoop. Jan vond het geen enkel bezwaar dus op een zaterdagavond in augustus werden we verwelkomd bij hem thuis.

De Duitse film Hans Westmar uit 1933 mocht het spits afbijten.
De film van regisseur Franz Wenzler vertelt in principe het levensverhaal en de moord op S.A voorman Horst Wessel.

De film in zwart-wit opgenomen, begint met Hans Westmar (Horst Wessel) zijn terugkeer als geneeskundestudent naar het Berlijn van eind jaren 20 en gaandeweg zien we Hans transformeren van student van goede afkomst, voor wie een makkelijk en bevoordeeld leven in het vooruitzicht lag, in een toegewijde aanhanger en leidende figuur binnen de groeiende nationaalsocialistische beweging.

De ergernis van Westmar over zowel de enorme misstanden, wanhoop en ongelijkheid in de Duitse liberale Weimarrepubliek als de valse beloftes, leugenachtige propaganda en doortrapte methoden van de Duitse communistische partij van destijds, de D.K.P, maken hem vastberaden om het Duitse volk voor zich te winnen.
Om zich als geneeskundestudent van gegoede afkomst te kunnen identificeren met de gewone Duitse arbeider besluit hij tot een ongekende stap: hij wijst de hem aangeboden fraaie posities af en gaat aan de slag als taxichauffeur, een beroep dat weinig tot geen aanzien genoot. Ook werkte hij als arbeider in de bouw.

Gaandeweg beginnen zijn handreiking naar het Duitse volk vruchten af te werpen en de bevolking ziet in Westmar’s weg een uitweg uit zowel de uitzichtloze Weimarrepubliek als wel een alternatief voor het anti-Duitse communisme.

Dit tot groot ongenoegen van de D.K.P die besluit dat Westmar vermoord moet worden.
Binnen de D.K.P waren er echter ook personen die steeds meer begonnen te twijfelen aan de holle retoriek en schimmige methodes van de Russisch georiënteerde communisten en derhalve Westmar en zijn kameraden waarschuwden voor de plannen.
De waarschuwing kwam voor Westmar echter te laat en op hem werd een moordaanslag gepleegd in zijn Berlijnse appartement.

Westmar overleefde echter de schotwonden dus werd een communistische knokploeg geformeerd om het ziekenhuis te bestormen om Westmar alsnog te vermoorden.
Één van de sleutelfiguren van de D.K.P, voorman Camillo Ross voelde zich, gedesillusioneerd in de partij waarvan hij gedacht had dat ze de armoede in Duitsland aan zouden pakken, genoodzaakt om Westmar’s S.A in te lichten.

De communistische knokploeg werd dan ook opgewacht door een grote groep S.A mensen die het ziekenhuispersoneel assisteerden met het naar buiten werken van de communisten en die als lijfwacht fungeerden voor de zwaargewonde Hans Westmar.
Desondanks stierf hij enige tijd later in het ziekenhuis aan zijn verwondingen in het bijzijn van zijn moeder en gadegeslagen door een groot aantal van zijn makkers die hem een laatste groet kwamen brengen.

De communisten proefden de overwinning en probeerden de begrafenis van Westmar te verstoren, echter had dit een tegenovergesteld effect.
Na Westmar’s teraardebestelling groeide de S.A alleen maar verder in omvang en in de slotscène zien we hoe een groot aantal oud-communisten hun oude ideologie afzweren en zich aansluiten bij het bloeiende nationaalsocialisme, de beweging waarvoor Westmar zich met ziel en zaligheid had ingezet en waarvoor hij z’n leven had gegeven.

Na afloop van de film hebben we als publiek gezamenlijk nagekletst in een ander deel van de kelder, een als bruine kroeg ingerichte ruimte, en werden we door onze gastheer getrakteerd op hapjes en drankjes. We mogen zeggen dat het een geslaagde filmavond was en zijn onze gastheer dankbaar.