Een nationalistische nieuwjaarsgroet

0
380

Wie tot het besef komt dat hij een nationalist is, heeft zich in een eerder stadium al ingesteld op het idee dat hij in een wereld van toenemende chaos en conflict leeft. Vaak was het aanschouwen van de toenemende chaos en conflict juist hetgeen dat tot een keuze dwong: je verbinden met de mensen die jouw afkomst, taal en cultuur delen, of de ogen sluiten.

Terugkijkend op het jaar 2020 kunnen we vaststellen dat het chaos niet alleen is toegenomen maar de versnelling is ingezet. Denktanks, politici, activisten en organisaties van onze kant van het politieke spectrum hadden met allerlei scenario’s rekening gehouden, maar toch heeft de omvang en uitgebreidheid van de corona maatregelen ons allen verrast.

De manier waarop onze Nederlandse medeburger zich zonder slag of stoot tot twee keer toe in een lockdown liet plaatsen was ronduit pijnlijk om aan te zien. Na 75 jaar waarschuwen dat het ‘spook van het nationalisme’ zo maar kan opduiken en het dan gedaan is met onze vrijheid, moet het menigeen zijn opgevallen dat onder een democratisch systeem al datgene voor gewaarschuwd werd, een werkelijkheid is geworden. Begin 2021 leven we met censuur, kledingvoorschriften (maskers), reisbeperkingen en een samenscholingsverbod. Het dagelijkse Corona propaganda bombardement en de tastbare angst in de publieke ruimte voelt aan alsof we onder de bezetting van een buitenlandse mogendheid leven.

Wat een ironie is het dan ook dat organisaties zoals de onze, die zich hard maken voor het behoud van de Nederlandse cultuur en identiteit nu het nieuwe verzet vormen. Dat terwijl de organisaties en partijen aan de linkerzijde van het spectrum zonder slag of stoot hun burgerrechten opgaven. Waar zijn de kunstenaars? Hun rol is toch om tegen het establishment in te gaan? Zijn de gewoon te naïef? Of zijn ze soms bang om hun subsidies te verliezen?

Vandaag begint zowel een nieuw jaar als een nieuw decennium. Op de korte termijn is het duidelijk dat de grootste beproevingen nog voor ons liggen, niet achter ons. Corona is niet meer dan een flinterdun excuus om een globalistische technocratie in te stellen. Voorlopig zit de vaart er nog in, het levert de westerse overheden nog domweg teveel op om de maatregelen op te heffen. Neem bijvoorbeeld het vuurwerkverbod, dankzij Corona in één keer ingevoerd, straks de volgapps, het digitale geld, de afbouw van de veestapel enzovoort. Aan de andere kant leert het afgelopen jaar juist dat de toekomst zich slecht laat voorspellen, want juist als alles uitgetekend lijkt gebeurt het onverwachte. Wat we onszelf in dit soort situaties voorhouden is dat het huidige systeem gebouwd is op tegenstrijdigheden. Om er maar een paar te noemen:

– Er is meer dan ooit bekend over genetische verschillen tussen mensen, maar we worden geacht te doen alsof iedereen gelijk is.

– Geboorte en gezin worden ontmoedigd vanwege “overbevolking”, terwijl we als volk uitsterven.

– Politieke partijen die zeggen dat zij opkomen voor Nederlandse belangen zijn alleen nationalistisch als het om Israel gaat.

Het is allemaal zo tegenstrijdig, dat het systeem wel moet breken. Sterker nog, het systeem is al gebroken, maar wordt kunstmatig overeind gehouden. Het is een zombie; reeds overleden maar nog wel gevaarlijk.

Studiegenootschap Erkenbrand zal ook dit jaar zich inzetten voor ons land, ons volk, onze cultuur, identiteit, onze burgerrechten en voor het algemeen welbevinden van iedereen die onderdeel uitmaakt van de volksgemeenschap der Nederlanders. Met typisch Nederlandse vastberadenheid heffen we dan ook het glas champagne op deze jaren twintig en roepen strijdvaardig ‘Kom maar op’.