Een metafysische beschouwing op Volksnationalisme

0
164

Wie zich op het pad van het Nationalisme begeeft stuit al snel tegen de arbitraire grenzen van acceptabele opinie. Er is een heel scala aan pasklare oplossingen die op de plank liggen om de aspirant Nationalist keurig in het gareel te houden. Alsof je een leeuw in gevangenschap een verblijf biedt dat op papier aan alle voorwaarden voldoet.

Groot genoeg, met beschutting, een continue aanvoer van vers water en vers vlees, uiteraard onder het toeziend oog verstrekt door een op z’n taak berekende diëtist in dienst van de dierentuin.

Het dier zal het aan niets ontbreken in gevangenschap.
Zijn verzorging geschiedt door getrainde en gemotiveerde verzorgers.
Er staat altijd weer een dierenarts klaar in het geval van medische klachten.
Het enige wat eraan scheelt is dat vijf meter hoge hekwerk en die brede sloot om het roofdier gescheiden te houden van de bezoekers.
Met in onze maatschappij geaccepteerde opinie gaat het eveneens zo.
De links-liberale Amerikaans-Joodse taalkundige en denker Noam Chomsky beschreef het in zijn in 1998 uitgegeven boek The Common Good als volgt:

“De verstandige manier om mensen passief en gehoorzaam te houden is door strikte grenzen te stellen aan het spectrum van geaccepteerde opinie, maar tegelijkertijd levendig debat toe te laten binnen dat gestelde spectrum.”

Binnen dit spectrum valt nog net het begrip Civiel Nationalisme, alhoewel ook dit begrip op felle tegenstand kan rekenen van de uiterst linkse flank van het geaccepteerde spectrum.

Civiel Nationalisme houdt in dat iedereen die aan bepaalde voorwaarden voldoet mag toetreden tot de bevolking van een land en van hem of haar verlangd wordt dat deze nieuwkomer zal participeren, zal integreren en tot op zekere hoogte zal assimileren in het nieuwe thuisland en er, indien mogelijk, een bepaalde trots en verbondenheid mee zal voelen.
In de volksmond is de stelling “Als ze zich maar aanpassen mogen ze blijven” een populaire uitspraak.

Een andere vorm van Nationalisme die binnen het spectrum van geaccepteerde opinie valt is, tot op zekere hoogte, gematigd chauvinisme: een overdreven vorm van patriotisme. Het ophemelen van de eigen taal, gebruiken, cultuur etcetera.

De Fransen, bijvoorbeeld , zijn heer en meester in deze vorm van Nationalisme en het zal geen verbazing wekken dat de term is vernoemd naar de Franse militair Nicolas Chauvin die diende in Napoleon’s Grande Armeé.

Maar een vorm van Nationalisme waar ik het hier over wil hebben is echter het zogenaamde Volksnationalisme. Een vorm die mijlenver buiten Noam Chomsky’s spectrum van geaccepteerde opinie valt.

Een vorm die van links en rechts wordt bestreden als ware er geen meer verderfelijk gedachtengoed denkbaar op aarde.
Volksnationalisme, ook wel etnisch Nationalisme genoemd, gaat uit van een etnische gemeenschap van een Volk en benadrukt de biologische en genetische verbondenheid van een ‘ethnos’ (Volk). Met name het metafysische aspect van het Volksnationalisme behoeft hier nadere beschouwing.

Metafysica, in het oude Griekenland al opgetekend door zowel Aristoteles als door Socrates, is de filosofische leer die de werkelijkheid bestudeert in het diepste wezen, in plaats van in zintuiglijke waarneming. Men gaat op zoek naar de zingeving en diepere betekenis voorbij het fysiek waarneembare.

Metafysica betekent dan ook letterlijk ‘voorbij de fysica’.
Waar de Civiel nationalist zich zal baseren op bepaalde tastbare eigenschappen van een staat om er een bepaalde verbondenheid mee te ervaren, zoals de kansen op onderwijs, het vergaren van financiële en materiële rijkdommen, een goed functionerende gezondheidszorg etcetera, zal de Volksnationalist een andere gedachtengang volgen.
Waar de Chauvinist zich te buiten kan gaan in het overdreven etaleren van het superioreitsdenken, zoals met banale zaken als het ‘beste voetbalspel ter wereld’ af te leveren zal de Volksnationalist ook hier een ander pad kiezen.

Volksnationalisme is een op spiritueel niveau gevoel van verbondenheid met andere leden van de ‘ethnos’. De Volksnationalist kan op een abstracte wijze afstand nemen in zijn gedachten van het alledaagse.

Hij kan op een transcendente manier de reis van zijn Stam zien door de loop van de geschiedenis en ontleend daaraan een diepgeworteld gevoel van identiteit, eigenwaarde en plichtsbesef.
Hij ziet zichzelf als een schakel in een nooit eindigende ketting.
Als een zin in een alinea in een pagina in een hoofdstuk in een boek, en zolang de Volksnationalist zijn plicht vervuld zal dit boek nooit eindigen. 
En het is juist dit metafysische aspect van het zichzelf zien als onderdeel van een Volk waar eenieder verantwoordelijkheid heeft, zowel naar de Voorouders die voor hem kwamen als naar het eigen nageslacht of de jongere generaties binnen het eigen Volk, waardoor het zover buiten het spectrum van geaccepteerde opinie valt.

De Volksnationalist laat zich niet, zoals de Leeuw, kooien.
De Volksnationalist baseert zich op andere normen en waarden als de gewone burger en voelt die ongrijpbare plicht om de keten te laten voortleven.
Om de eigen etniciteit voort te laten leven, omdat we beseffen dat we een onvervreemdbaar recht en een unieke waarde hebben om voort te blijven bestaan.

Het is een besef dat velen binnen onze gemeenschap delen, maar ook meteen een moeilijk onder woorden te brengen besef.
Het is een inzicht dat je je of wél eigen hebt gemaakt, of níet.
Het is als het verschil tussen een op hoog volume afgespeelde geluidsopname van een donderslag…of daadwerkelijk middenin het oergeweld van een heftig onweer te staan.
De Volksnationalist ervaart een moeilijk te omschrijven band met zijn mensen, een primordiaal besef deel uit te mogen maken van een groter geheel.

Zolang er ergens een mens rondloopt met wie de Volksnationalist deze bijzondere band kan delen, zolang dat metafysisch inzicht in leven blijft dat hij onderdeel uitmaakt van dat nooit eindigende verhaal… het epische verhaal van zijn eigen Volk… zal hij nooit alleen zijn.

Tom van Dam