Een kritiek op Ta-Nehisi Coates

Kritiek op Ta-Nehisi Coates

De volkskrant komt met een artikel dat helaas zo kenmerkend is voor het progressief-linkse medialandschap, zowel in audiovisuele als geschreven media. Dit artikel staat dusdanig bol van pretentieuze stellingen die kritiekloos worden weergegeven dat een reactie van Erkenbrand hierop niet kan uitblijven.
In de inleiding van het artikel is het al gelijk goed raak.

President Trump brengt in de VS racistische krachten naar boven die nog lang niet zijn uitgeroeid, ziet auteur Ta-Nehisi Coates (43). Zijn er nog helden om dit onrecht te bestrijden?

Een veelgehoord punt van kritiek tegen de verkiezing van Trump is dat hij de zogenaamde ‘popular vote’ niet heeft behaald. Zijn tegenstreefster, de veel linksere, progressievere, helaas wel nog blanke maar gelukkig ook vrouwelijke kandidaat Hillary Clinton haalde bijna 3 miljoen stemmen meer, maar door het getrapte Amerikaanse kiesstelsel werd Trump toch president. Opmerkelijk genoeg is het feit dat meer mensen op Clinton dan op Trump stemden hier geen reden om te beweren dat het nog wel meevalt met deze ‘racistische krachten’ [1]. Deze racistische krachten weerhield ook de 88% van de zwarte bevolking er niet van om op Clinton te stemmen. Het stemmen op een kandidaat van de eigen etniciteit lijkt bepaald geen taboe te zijn als het om zwarten gaat, terwijl tientallen procenten van de blanken in 2008 op de zwarte kandidaat Barack Obama stemden. Iemand die openlijk toe zou geven niet op een onblanke kandidaat te stemmen loopt kans door het strafrecht aangepakt te worden. Zelfs bij opiniepeilingen gaven velen de voorkeur voor Trump niet openlijk toe, waardoor zijn verkiezing als een donderslag bij heldere hemel kwam.

Want ja, vindt hij, uiteindelijk is er een kracht, een witte macht in het land, een historisch racistisch onrecht waartegen hij ageert, maar waarvan blanken profiteren of hebben geprofiteerd – ook degenen in deze zaal.‘Wat anderen bereiken met maximale inspanningen’, schrijft hij, ‘dat bereiken witte mensen, en in het bijzonder witte mannen, met minimale kwalificaties.

(cursivering van de auteur)

Toelichting ontbreekt helaas, zoals gebruikelijk. Het is dus gissen naar van Ta-Nehisi Coates hier bedoelt. Profiteren blanken van de aanwezigheid van zwarten? Dat de helft van de criminaliteit in de VS door zwarten wordt gepleegd – hoewel deze maar 12% van de bevolking uitmaken – laat hij onvermeld. Dat blanken voortdurend op hun tellen moeten passen om niet te discrimineren en de maat genomen te worden door links-progressieven eveneens, want het blanke ‘establishment’ heeft deze antidiscriminatiewetgeving ingevoerd of in stand gelaten. Verder is de werkloosheid onder zwarten hoger dan die onder blanken, zodat blanken relatief meer belasting betalen en zwarten het relatief meer opsouperen in de vorm van uitkeringen en andere voorzieningen. Opmerkelijk is verder ook dat een continent als Afrika, zonder de parasiterende blanke klasse, bepaald geen paradijs op aarde is. Zwarten zijn tussen blanken doorgaans beter af dan tussen hun rasgenoten. Zo verachtvoudigde de zwarte bevolking van Afrika tijdens de Apartheid! Onderdrukking van zwarten door zwarten wordt echter niet gezien als onderdrukking, zodat de blanken altijd de sigaar zijn.

Coates groeide op met superhelden. Als jongen uit West Baltimore, omringd door machteloosheid, voelde hij zich aangetrokken tot machtige figuren.

Een korte blik op de Wikipedia leert ons dat West Baltimore een hoog percentage aan zwarten heeft en dat de criminaliteit er erg hoog is. Dat verklaart wellicht waarom De Volkskrant beweert dat Coates werd ‘omringd door machteloosheid’. Dit is echter buitengewoon opmerkelijk. West Baltimore is dus een plek waar blanke racisten nauwelijks aanwezig zijn en je zou dus verwachten dat de zwarte bevolking hier, ongehinderd door vooroordelen, tot grote bloei zou komen. Het tegendeel is echter het geval en dit kenmerkt het overgrote deel van de zwarte wijken in de VS – en in veel andere landen. Het wegtrekken van de blanke racisten wordt gezien als ‘gettovorming’ en een zeer ongewenst verschijnsel. De vraag waarom zwarten het slecht doen als de blanken ver weg zijn wordt nooit beantwoord, maar een logische conclusie is dat de problemen van de zwarte gemeenschap vanuit de zwarte gemeenschap zelf komen, en niet worden veroorzaakt door roomblanke Trumpaanhangers.

Een andere superheld was T’Challa, koning van het fictieve Afrikaanse land Wakanda, een strijder en briljante uitvinder tegelijk, die als Black Panther het onrecht bestrijdt. Hij was de eerste zwarte superheld en de droom van elke nerd, volgens Coates […]

Het is wederom opmerkelijk hoe schaamteloos zwarten met hun etniciteit kunnen schermen terwijl de geringste hint daarvan bij blanken de sjofele hordes van de Antifa op de been brengt. Iemand die roept dat hij zich niet kan vereenzelvigen met een zwarte superheld omdat hij zelf blank is hoeft op geen enkele sympathie te rekenen. De Volkskrant biedt zonder enige gêne een podium aan figuren die een fixatie op ‘ras’ hebben en komt ermee weg omdat de dader zwart is. Snapt u het nog?

Coates slaat de plank volledig mis in onderstaande citaten:

U denkt dat u mensen niet kunt overtuigen op een rationale manier, met een boek als Between the World and Me?
‘Nee, want ze vinden dat je überhaupt geen gelijkwaardige deelnemer aan het debat bent.’
Voelt dat echt zo?
‘Ja. Ik bedoel: in sommige intellectuele kringen is het nog steeds geaccepteerd te bediscussiëren of zwarte mensen minder intelligentie hebben omdat ze zwart zijn. Dat is gestoord. Waanzin. Dat heeft een zeer dubieuze geschiedenis. Met mensen die dat soort dingen zeggen, valt niet te praten.’

Allereerst: de intellectuele kringen waarbinnen de relatie tussen ras/afkomst en intelligentie wordt bediscussieerd zijn extreem – ik herhaal: extreem – klein. De geringste hint op ideeën in die richting kunnen zelfs zeer gevierde wetenschappers in een oogwenk de kop kosten. Een van de weinigen die – zij het halfslachtig – de link wel durft te leggen is Dimitri Tokmetzis, zoals in dit artikel is terug te vinden. De reden dat hij geen kennis hoeft te maken met pek, veren en een verbanning uit het medialandschap is dat hij deze verschillen wijt aan sociaal-economische factoren, hoe absurd dat ook is. Waar een wil is, is een weg! Een kritiek op de stellingen van Dimitri Tokmetzis is hier te vinden.

Het is jammer dat Coates zelf al aangeeft te weigeren in gesprek te gaan met figuren die diametraal tegenover hem staan. Eerder in het artikel is te lezen dat hij als een van de weinigen in zijn omgeving kon studeren en dat hij een zeer prestigieuze prijs gewonnen heeft, te weten een ‘MacArthur Fellowship, ook wel bekend als de beurs voor genieën. (sic)’. Hij zou dus als geen ander in staat moeten zijn om de vloer aan te vegen met zijn opponenten, waarvan hij schijnt te denken dat ze zeer invloedrijk zijn. Hij kan toch eenvoudigweg schermen met de onderzoeken die aantonen dat intelligentie gelijkelijk verdeeld is onder alle etniciteiten? Probleem opgelost, zou je zeggen? Het opmerkelijke is alleen dat geen enkele wetenschapper er ooit in is geslaagd dergelijke testen te ontwikkelen. De conclusie dat alle groepen precies dezelfde aangeboren intelligentie hebben is dus volstrekt invalide. In het al genoemde artikel wordt onderbouwd dat er grote intelligentieverschillen zijn tussen verschillende groepen en ja, ook tussen blanken en zwarten. Verder zijn er YouTubefilmpjes van o.a. Jared Taylor en Stefan Molyneux. Binnen het wereldje van rasrealisten zijn dit zeer bekende personen, maar in de reguliere media zult u ze vrijwel niet terugzien, behalve als voorbeeld van welbespraakte extreem-rechtse schobbejakken. De invloed die Coates toeschrijft aan deze dappere eenlingen wordt onvoorstelbaar zwaar overschat. Desondanks hebben ze gelijk.

Verder moet opgemerkt worden dat zowel Jared Taylor als Stefan Molyneux de hete censuuradem van o.a. YouTube en Twitter in de nek voelen. Behalve dan dat ze zeer klein in aantal zijn worden ze ook nog eens actief tegengewerkt.

Ik heb lang het idee gehad dat de strijd voor gelijkheid van Afrikaans-Amerikanen niet binnen de lijntjes kan worden gestreden. Je moet grenzen verleggen, overschrijden, doorbreken.

Ironisch genoeg is dit juist wat rasrealisten, die een verband leggen tussen ras en IQ, trachten. Ik heb desondanks bepaald niet de indruk dat ze in Coates een vurige medestander vinden. Als wordt geaccepteerd dat zwarten minder intelligent zijn dan blanken en dat relatief non-intelligente blanken met dezelfde problemen kampen als de gemiddelde zwarte kan er beleid worden ontwikkeld om de zwarten verder vooruit te helpen. Als er – ten onrechte – vanuit wordt gegaan dat beide groepen precies even intelligent zijn is het ontwikkelen van effectief beleid niet mogelijk. Voor de hand liggende zaken als het verbeteren van onderwijs voor zwarten met bijvoorbeeld het Head Start Program zijn, ondanks de enorme inspanningen, volkomen mislukt.

Zwarten lijden zwaar onder de criminaliteit die welig tiert binnen hun gemeenschappen en hoe zwarter, hoe weliger. Desondanks wordt ferm politieoptreden binnen de zwarte gemeenschap gezien als racisme, terwijl het een oplossing kan zijn voor deze criminaliteit. Laag-intelligente mensen zijn vaker crimineel, dus die criminaliteit is onlosmakelijk met de zwarte gemeenschap verbonden. De schuld aan blanke racisten geven is de absurditeit zelve. Zolang wordt gedacht dat zwarten net zo intelligent zijn als blanken – en Japanners, om maar wat te noemen – wordt het probleem gezocht in blanke onderdrukking. Aangezien dat de oorzaak niet is, is het bestrijden ervan ook geen oplossing en maatregelen als het desegregeren van scholen hebben nauwelijks effect gehad.

Vijf jaar geleden was Coates de eerste die pleitte voor herstelbetalingen aan de nazaten van Amerikaanse slaven, voor het leed dat zij hebben geleden en het werk dat zij hebben gedaan. Het land en zijn welvaart zijn gebouwd op de lichamen van zwarte Amerikanen, stelt Coates in het essay The Case for Reparations.

Een bespottelijk idee. Ik zal het desondanks toch maar toelichten: mensen die geen slaaf zijn geweest krijgen geld van mensen die geen slaven bezeten hebben. Misschien moeten we de huidige zwarten maar eens collectief laten betalen voor alle misdaden die hun groep pleegt, hetgeen een veelvoud is van de misdaden van blanken en vooral Aziaten? Dan tref je tenminste nog de generatie die ervoor verantwoordelijk is. Overigens zijn veel zwarten in de VS pas na de afschaffing van de slavernij in de VS gekomen, dus het wordt nogal een gedoe om alle stambomen te ontrafelen om te kijken of iemand wel slachtoffer is. Dat is aan zijn huidige toestand immers niet meer te zien, daar hij nooit slavernij gekend heeft. Wat het verder nogal bemoeilijkt is het traceren van de vaders, aangezien 80% van de zwarte kinderen in een eenoudergezin – vrijwel altijd met alleen een moeder – wordt geboren en de vader, zo die al bekend is, buiten beeld is. Dat is vast ook weer de schuld van de blanken, hoewel seksuele promiscuïteit een cultureel ideaal is in vooral zwarte muziek.

Verder was de slavernij helemaal niet productief. Het noorden van de VS kende geen slavernij, maar was veel welvarender en beter ontwikkeld dan het zuiden, waar bijna de helft van de bevolking slaaf was. West-Europa kende geen slavernij en deed het toch ook niet slecht.
Iemand die dit soort waanzin uitslaat hoort niet in een serieuze krant als De Volkskrant, maar de tolerantiedrempel voor linkse meningen is buitengewoon hoog in de gedrukte nieuwsbladen.

‘Nee, dat valt in het niet bij de concrete gevolgen van Trumps beleid. Die zijn allemaal slecht. Ik weet dat veel mensen willen denken dat het ook iets goeds oplevert, maar het is allemaal slecht.

Coates vermeldt uiteraard niet dat de werkloosheid onder zwarten op het laagste niveau ooit ligt, althans op het laagste niveau sinds het eind van de Amerikaanse Burgeroorlog. De vraag is ook waarom alles de schuld is van Trump en de minderheid van kiezers die op hem stemde. Coates noemt het scheiden van kinderen van hun ouders, waarbij het altijd maar de vraag was of het wel hun eigen kinderen waren of ‘meelifters’, maar de impact daarvan op de zwarte gemeenschap moet miniem zijn aangezien het hier gaat om Zuid-Amerikaanse kinderen. Xenofobie is ook al zo’n standaardbeschuldiging, waarbij over het hoofd wordt gezien dat de controversiële muur bedoeld is om illegale migratie te weren. Zou Coates een voorstander zijn van illegale migratie en anderen xenofoob vinden?

Maar er is toch ook vooruitgang voor zwarte Amerikanen, zoals de herziening van het strafstelsel? Sinds de jaren negentig zijn onevenredig veel zwarte Amerikanen opgesloten. Dat was een belangrijk thema in uw boeken. Nu is er een wet om te beginnen met hervormingen. Die wet wordt door beide partijen gesteund en is ook door Trump getekend. Is dat geen vooruitgang?
‘Nee, dat zie ik niet zo. Omdat Trump en de Republikeinen het opsluiten van zwarte Amerikanen niet zien als structureel racisme. Ze wijzen op de hoge kosten van de gevangenissen, maar ze wijzen niet op het onrecht voor de zwarte gemeenschap.’

Dat veel zwarten worden opgesloten komt omdat ze veel crimineler zijn en dat komt weer omdat ze minder intelligent zijn. Dit klinkt hard en bruut, maar de waarheid kan soms pijn doen. Het is een mythe dat een zwarte Amerikaanse crimineel een grotere kans heeft te worden opgesloten dan een blanke. Van alle aangegeven misdaden waarbij het ras van de dader bekend is – zoals bij bijvoorbeeld mishandeling en straatroof – wordt ongeveer hetzelfde percentage daders opgepakt. Er zitten niet onevenredig veel zwarte Amerikanen vast. Gezien de hoge criminaliteit onder zwarten lopen er juist nog veel te veel vrij rond! Als de zwarte gemeenschap structureel zwarte misdadigers bij de politie zou rapporteren zouden er weliswaar veel worden opgesloten, maar het zou de criminaliteit onder de zwarte gemeenschap doen kelderen.

Het racisme van toen zit politici nog steeds in het bloed. Het is echt niet uitgevonden door Trump. Er is een hoop geschiedvervalsing aan de gang, alsof de Republikeinen vóór Trump zulke bewonderenswaardige figuren waren. Was John McCain zo’n goede man? Het gaat om de keuzes die hij maakte, en hij koos voor Sarah Palin als vicepresidentskandidaat. Als je hebt gedaan, hoe kun je dan bezwaar maken tegen Donald Trump?’

Het is jammer dat hij geen voorbeelden geeft van dat racisme, en hoe zich dat verhoudt met het racisme van zwart tegen blank. Daarover wordt nooit gepraat, omdat dat per definitie zwarte daders en blanke slachtoffers heeft en dat willen we hier helemaal niet weten. Hoe zorgen blanken er bijvoorbeeld voor dat zwarte vrouwen op zeer jonge leeftijd van Jan en alleman kinderen krijgen, behalve dan de ruimhartige steun aan tienermoeders zonder enige verantwoordelijkheidsbesef? Kritische vragen van de interviewer blijven uit, zoals van De Volkskrant helaas was te verwachten.

Wat is volgens u de belangrijkste vorm van structureel racisme die zwarte Amerikanen ervaren?
‘De grote welvaartskloof zoals ik die heb beschreven in The Case for Reparations. Voor elke stuiver die een zwarte familie bezit, heeft een witte familie een dollar. Dat verschil komt voort uit racistische politiek door de eeuwen heen en is versterkt door huwelijken, familiebanden en erfenissen. Zo is een netwerk van achtergestelden ontstaan. Door het geldgebrek hebben zij een ander soort levens en andere mogelijkheden dan wie wel geld heeft. In dit land beperkt het je toegang tot huizen, scholen en ziekenhuizen. Je komt minder ver, je gaat eerder dood.’

Dit is regelrechte onzin. Als dit waar zou zijn, zouden Aziaten, die veel later naar de VS zijn gekomen dan de zwarte slaven, er nog veel erger aan toe zijn. De Aziaten doen het gemiddeld echter beter dan de blanken omdat Aziaten gemiddeld intelligenter zijn. Dat zwarten het slecht doen komt omdat ze ze lager opgeleid zijn, ondanks alle inspanningen om dat te ‘repareren’. Hun ouders zijn doorgaans ook laag opgeleid en krijgen kinderen die ze maar weinig kunnen bieden en al helemaal geen stabiel gezinsleven. De zwarten hebben ruim de tijd gehad om hun positie te verbeteren, tijd die de Aziaten niet hadden. De hoge criminaliteit onder zwarten bemoeilijkt ten zeerste het zoeken naar een baan. Zwarte jongemannen zijn een risicofactor voor werkgevers en een strafblad maakt het er ook bepaald niet beter op. De schooluitval is ook hoger hetgeen het zoeken naar werk verder bemoeilijkt. Hebben zwarten soms per se blanken nodig om zich te kunnen ontwikkelen en waarom je dan zo vijandig er tegen opstellen? Coates doet het voorkomen alsof er een regelrecht Apartheidsregime in de VS aan de macht is, maar zwarten hebben al geruime tijd dezelfde rechten en worden daar bovenop ook nog eens beschermd door antidiscriminatiewetgeving. Verder is het opmerkelijk dat ze het in topsport juist weer uitstekend doen. De blanke onderdrukkershand lijkt daar ver weg te zijn.

‘Dat helpt, maar de achterstelling van de zwarte gemeenschap is uniek. Geen andere etnische groep heeft zo veel discriminatie ervaren. Discriminatie van zwarten is het fundament van ons land. De welvaart is gebouwd op zwarte lichamen.

Toelichting ontbreekt hier, zoals gebruikelijk. Discriminatie van zwarten is trouwens wettelijk verboden, maar dat lijkt Coates over het hoofd te zien. Dragen zwarten werkelijk zoveel bij aan de welvaart van de VS – zeker gezien hun lage opleidingsniveau? Meer dan bijvoorbeeld Aziaten, die veel hoger opgeleid zijn en meer verdienen? Coates onderbouwt hier niets, maar roept dingen die blanke zelfhaters graag horen.

De witte Amerikanen daar hadden het probleem dat alle witte Amerikanen hebben, namelijk dat Obama zwart was.

Waanzin ten top. Bijna alle zwarten stemden Obama, ongeveer de helft van de blanken ook. Meer mensen stemden tegen Trump dan ervoor, waaronder dus 88% van de zwarten. De vraag is ook waarom zwarten dan niet massaal emigreren naar zwarte landen, hun rasgenoten zullen hen met open armen ontvangen toch? Het zijn immers de blanken die ze kort houden. Veel zwarten wonen toch liever in de VS dan in Afrika, net als het gros van de Afrikanen en Zuid-Amerikanen overigens.
Veel Nederlanders zullen een belachelijk artikel als dit serieus nemen, en die verleiding is ook groot. De morele zelfbevrediging door mededogen te tonen met een onderdrukte groep en je daarbij en passant tegen je eigen veronderstelde groep te keren is onweerstaanbaar. De daadwerkelijke feiten spelen geen rol van betekenis, omdat die ongemakkelijke waarheid door het gros van de bevolking wordt genegeerd. Dit zal de problematiek op termijn nog enorm gaan verergeren. De zwarten zullen het niveau van de blanken niet kunnen bereiken en ze zullen – daarbij met vreugde geholpen door schuldbewuste blanken in blanke wijken – de blanken de schuld geven. Dit zal voor meer en meer frictie in de samenleving leiden en uiteindelijk komt het moment in zicht dat de groepen niet meer vreedzaam naast elkaar kunnen leven. De grootste voorstanders van integratie zijn juist degenen die deze integratie, zo die al gewenst is, onmogelijk gaan maken.

We moeten er actief aan werken om de tijdgeest te veranderen! De wal hoeft het schip niet te keren als het op tijd vaart mindert en rechtsomkeert maakt.
Jan de Scherprechter