Een korte biografie van Theodore Lothrop Stoddard

Deze week staat geheel in het teken van Theodore Lothrop Stoddard (29/06/1883-01/05/1950). Een Amerikaan die spijtig genoeg nagenoeg volledig vergeten is, zelfs onder nationalisten. Zijn oeuvre bevat enkele gedenkwaardige boeken, waarvan de beste luisteren naar de titels ‘New World of Islam’, ‘The Revolt Against Civilization: The Menace of the Underman’ en ‘The Rising Tide of Color Against White World Supremacy.’ Deze drie boeken zullen deze week uitgebreid behandeld worden in een artikel. Verder zal er aandacht zijn voor Stoddard’s noemenswaardige journalistieke artikelen en is er een integraal verslag van een noemenswaardig debat waar Stoddard aan deel nam.

T. Lothrop Stoddard bleek al vroeg een begenadigd student, haalde zijn rechtenbul aan de Universiteit van Boston en vervolgens nog een doctoraat in de geschiedkunde aan de Harvard Universiteit. Stoddard zorgde voor een vast inkomen door te werken als journalist en was bestuurslid van de American Birth Control League, de voorloper van Planned Parenthood, maar dan o.a. met beleid gericht op eugenetica. Zijn echte passie lag bij het verzorgen van lezingen, het aangaan van debatten en het schrijven van boeken over raciaal en politiek denken, in het bijzonder de combinatie van beide, met prominente aandacht voor eugenetica. Significante gebeurtenissen in het leven van Stoddard zijn een ontmoeting en vraaggesprek met Adolf Hitler, Heinrich Himmler en Joseph Goebbels als onderdeel van een reis door Duitsland in 1939 en 1940 en een debat over rassenverschillen in 1929 met dr. W.E.B. Du Bois, socioloog, historicus en de eerste zwarte mensenrechtenactivist van naam. Het debat kreeg grote aandacht in de media en werd zelfs geadverteerd, op typisch Amerikaanse wijze, als “One of the Greatest Debates Ever Held.”

Zoals veel Amerikanen was Stoddard vooral een ‘white nationalist’ i.p.v. iemand die denkt in volksnationalisme. Wel pleitte hij ervoor om de Kaukasische subrassen van elkaar gescheiden te houden waar mogelijk. In vermenging van Nordische blanken met bijvoorbeeld Mediterrane of Alpinide blanken zag hij niets.

Stoddard debuteerde met een boek over de revolutie in Saint-Domingue, nu bekend als Haïti. Stoddard beschrijft de aanleiding voor de oorlog, die volgens hem niet enkel in onvrede over slavernij lag, of oorlog met de Britten en Spanjaarden waardoor de zwarte slaven een kans op opstand zagen. De reden van de revolutie lag volledig in raciale verschillen waarbij eerder genoemde redenen slechts deelredenen waren. Ook het geven van verantwoordelijkheid aan Fransen van matige competentie, die vanwege hun vooraanstaande familie of goede netwerk nu eenmaal ook een leuk baantje moesten krijgen was debet aan de escalatie.

Een van de netwerken waar Stoddard destijds zelf veel aan had was zijn lidmaatschap van de Ku Klux Klan, waar hij de rang had van Exalted Cyclops. Hij kwam hierdoor met diverse gelijkgestemden in contact zoals Madison Grant en Margaret Higgins Sanger.

Stoddard was een bereisd en belezen man met brede interesses. Voor z’n boeken ‘Present Day Europe: Its National States of Mind’ en ‘Racial Realities in Europe’ heeft Stoddard nagenoeg heel Europa doorgereisd om karakterschetsen te maken van verschillende volkeren. Leuk om te lezen is hoe Nederlanders, met name de boven en middenklasse voor WOII sterke verwantschap voelde met onze Duitse buren en zelfs enige afkeer hadden van Engelsen vanwege onze historische zeeslagen met het laatstgenoemde volk. In de bovenklasse was het populair om Francofoon te leven: goede smaak in culinaire zin, kunst en cultuur en uiteraard een goede beheersing van de Franse taal. Dit laatste is goed te verklaren door de historische band tussen Nederland en Frankrijk. Hoe anders is dat nu, met een wereld die sinds de Tweede Wereldoorlog volledig in de Angelsaksische greep is?

Ook de typische Nederlandse handelsgeest en individualiteit wordt beschreven door Stoddard, maar duidelijk wordt dat dit een gewortelde handelsgeest en individualiteit zijn binnen een groter nationaal doel of richting waarbinnen Nederlanders zichzelf kunnen ontplooien. Heel anders dan de losgezongen individualiteit waarin alles mag en alles kan van vandaag de dag en Nederlanders ten prooi zijn gevallen aan het neoliberale aasgierenkapitalisme.

In ‘The Revolt Against Civilization: The Menace of the Underman’ maakt Stoddard aan de hand van wetenschappelijk onderzoek duidelijk hoe hoog hij de Nederlanders acht: enkel de Engelsen hebben een lager percentage zwakkeren en enkel de Engelsen en Schotten hebben een hoger percentage sterke of getalenteerde mensen onder hen. Stoddard wijdt dit aan onze beperkte geografische ruimte als land, met weinig grondstoffen, weinig variatie in landschap waardoor Nederlanders zeer oplossingsgericht en creatief te werk moesten gaan om een levensvatbare samenleving te creëren en in stand te houden. Nederland is door allerlei redenen een hoogcomplexe samenleving geworden die veel van zijn bevolking eist, waardoor we met name in de breedte een zeer hoogstaand volk zijn. Engelsen, Duitsers en Fransen hebben in aantal wel meer significante individuen voortgebracht: wetenschappers, kunstenaars, denkers, politici en anderen.

Stoddard werd zelf ook veel gelezen en was in zijn tijd een populaire journalist. Meerdere van zijn boeken zijn vertaald in andere Europese talen, waaronder Duits. Stoddard was de eerste die de term Underman, later beter bekend geworden als Üntermensch in het publieke domein bracht. Z’n reis door Duitsland, waar hij het land, de NSDAP en de Duitse bevolking in een zeer genuanceerd daglicht schetste droeg bij aan de wens om Stoddard in een kwaad daglicht te stellen. Zijn theorieën werden beoordeeld als zijnde te verwant aan het nationaal-socialisme. Na de Tweede Wereldoorlog was de publieke opinie dusdanig tegen Stoddard gekeerd dat hij uiteindelijk in nagenoeg volledige anonimiteit overleed in 1950.

Deze historische vergissing dient per ommegaande gecorrigeerd te worden omdat het werk van Stoddard nog steeds waardevolle lessen bevat voor hedendaagse nationalisten. Bijzonder zijn ook de grote hoeveelheid juiste voorspellingen die Stoddard deed in zijn boeken. Dit waren geen lukrake gokjes, maar doorwrochte analyses met daaruit conclusies die Stoddard het meest logisch leken. Met recht mag men spreken van een visionair. Zijn belangrijkste voorspelling deed hij in 1920 toen hij stelde dat de op dat moment nog alom aanwezige blanke wereldheerschappij spoedig teneinde zou komen. Daarmee bedoelde Stoddard niet zozeer blank imperialisme, maar de afname van de blanke populatie wereldwijd en de groei van gekleurde populaties, ook in voorheen blanke landen door massaimmigratie en een hoger geboortecijfer onder gekleurde populaties. Deze week ter ere van Stoddard is een aanzet om de man en zijn werk weer onder de aandacht te brengen.

Isengrim

Gedeeltelijke bibliografie (klikken op de titel voor een downloadlink):

The French Revolution in San Domingo (1914)

Present Day Europe: Its National States of Mind (1917)

Stakes of the War (1918)

The Rising Tide of Color Against White World Supremacy (1920)

New World of Islam (1921)

The Revolt Against Civilization: The Menace of the Underman (1922)

Racial Realities in Europe (1924)

Reforging America: The Story of our Nationhood (1927)

Into The Darkness: Nazi Germany Today (1940)