DENK is een lichtend voorbeeld

3
486

Het zal jullie zelfs in deze Coronatijd niet zijn ontgaan dat er nog meer frictie bestaat tussen de Tweede Kamerleden van DENK dan tussen de Turken en de Koerden. Hoewel ze maar met z’n drieën zijn twisten deze voorstanders van o.a. “Een verdraagzame samenleving waarin men elkaar accepteert” en “Een sociale samenleving waarin men oog heeft voor elkaar” onderling voortdurend. Inmiddels is het bestuur de facto onbevoegd.

Deze klucht leidt echter af van een ander punt, te weten de uniciteit van DENK in het Nederlandse politieke landschap waar het, ondanks hun vooral Turkse achtergrond, wel degelijk deel van uitmaakt. Meerdere leden zitten immers in de Tweede Kamer en deze zijn gekozen door stemgerechtigden in Nederland.

De Turkse wortels van DENK

Het is bepaald geen geheim dat DENK een zwaar Turksgeoriënteerde politieke partij is, al is Tweede Kamerlid Farid Azarkan van Marokkaanse afkomst. De partij wordt meer dan eens de spreekbuis van Ankara genoemd. De neiging om Turkije en zijn premier Recep Erdoğan te steunen is wijd verbreid binnen DENK. Het Nederlandse standpunt t.o.v. Erdoğan en Turkije is beduidend kritischer, maar het hemd is nog altijd nader dan de rok. Zelfs de naam ‘DENK’ is Turks: DENK is behalve de gebiedende wijs van het werkwoord denken ook Turks voor ‘gelijkwaardig’. De achtergrond van DENK doet vermoeden dat hier sprake is van méér dan een taalkundige curiositeit.

De eerste intuïtieve reactie op het Turks-nationalistische handelen van DENK – tussen het elkaar de grond in trappen in – is er een van afkeuring: wat moet een stel afgezanten van Turkije/Erdoğan in uitgerekend de Nederlandse Tweede Kamer, waar de toekomst van generaties Nederlanders vormgegeven wordt? Het gros van de mensen dat op DENK stemt is niet eens van Nederlandse afkomst. Deze intuïtieve reactie is echter nogal kort door de bocht. DENK is juist een voorbeeld voor andere partijen!

Etnocentrisme

Nederland is een democratie en in principe mag iedereen een politieke partij oprichten en bij voldoende stemmen kan deze volksvertegenwoordigers afvaardigen in de Tweede Kamer. Burgers der Lage Landen worden geacht om op de kandidaat te stemmen waarvan hij verwacht dat hij of zij hen het beste vertegenwoordigt. Uiteraard zijn de etnische achtergrond, het geslacht, de seksuele geaardheid of zelfs de nationaliteit van deze vertegenwoordiger niet relevant, toch? Het gaat immers om zijn standpunten en ideologie!

Oorspronkelijke Nederlanders zijn volledig doodgegooid met dit riedeltje. We zijn allemaal mensen en volgens grondwetsartikel 1, en de zeer wijd opgerekte context waar dit artikel inmiddels het middelpunt van is, mag er geen onderscheid worden gemaakt op niet ter zake doende kenmerken. Voor veel Nederlanders is dit inmiddels de normaalste zaak van de wereld en ze eisen dan ook dat ‘discriminatie’ krachtig van staatswege wordt afgepakt. Onder mensen die geen blanke huidskleur hebben1 is deze overtuiging echter ver te zoeken. Volgens de roemruchte opinipeiler Maurice de Hond zijn allochtonen veel vaker van plan om op DENK te stemmen dan oorspronkelijke Nederlanders. Dit terwijl deze gegevens van enkele jaren terug zijn, vlak nadat DENK werd opgericht door uitgetreden PvdA’ers. Ze hadden toen nog nauwelijks een kans gehad om een organisatie op te bouwen, maar de Turks-allochtone Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk hadden blijkbaar een fors grotere aantrekkingskracht op allochtone kiezers dan gevestigde partijen. Dit terwijl ook linkse/socialistische partijen naar de hand van de allochtone kiezer dingen, maar een nadrukkelijk Turks georiënteerde partij trekt ze blijkbaar toch meer.

Er zullen weinig mensen zijn die het raar vinden dat Turken2 van mening zijn dat volksvertegenwoordigers van Turkse komaf het beste in staat zijn hen te vertegenwoordigen. Deze zelfde overtuiging wordt echter beslist niet uitgedragen als het gaat om Nederlanders: Nederlanders die liever op Nederlandse kandidaten stemmen, dus die bij voorkeur niet op Marokkaanse, Turkse of Noord-Koreaanse kandidaten, worden direct van discriminatie beticht als ze van dit allochtone voorrecht gebruik maken. Het toppunt van ironie is dat deze beschuldigingen afkomstig zijn van antidiscriminatieactivisten, die gelijkheid trachten te bevorderen door twee totaal verschillende ideologieën te forceren op twee gelijk geachte bevolkingsgroepen, te weten: etnocentrisme versus kosmopolitisme. Wij moeten iedereen lief vinden, Turken hoeven alleen hun eigen stam lief te hebben.

DENK als voorbeeld

DENK is hier niet de partij die fout is. Dat zijn de politici der Lage Landen en West-Europa die zonder enig voorbehoud propageren dat alle mensen in de wereld precies gelijk zijn. Iedereen kan in zijn dagelijkse leven zien dat dat niet het geval is. Mensen zoeken gelijkgestemden op en bewaren enige afstand tot mensen die sterk van hen afwijken. Zo zullen homoseksuelen eerder hippies en kunstenaars opzoeken dan orthodoxe moslims, bikers zullen eerder met motorrijders omgaan dan met Jehova’s Getuigen, in studentenflats wonen geen bejaarden en hele subculturen zoals de gabbers en gothic zijn gebaseerd op gedeelde normen, waarden, haardrachten, kledingstijlen en muziekvoorkeuren. Hier vindt ook niemand iets raars aan en niemand zal van zijn medemens verlangen dat hij zich associeert met jan en alleman omdat immers iedereen gelijk is.

Wat een partij als DENK aantoont is dat deze associatie met gelijken verder gaat dan de reeds genoemde zaken: mensen zoeken ook medemensen met dezelfde religie en etnische afkomst op. Ondanks de lange traditie van het pamperen van de allochtone medemens lijken veel allochtonen bar weinig vertrouwen te hebben in vertegenwoordigers die niet uit eigen kring komen. Veel Nederlanders trachten na jarenlange indoctrinatie deze natuurlijke neiging te onderdrukken, hoewel uit het gedrag in hun dagelijkse leven blijkt dat ze er zelf totaal niet achter staan. Zo zou je verwachten dat de lagere huren en huizenprijzen in cultureel verrijkte wijken veel Nederlanders zouden aantrekken, maar ze trekken juist allochtonen terwijl de Nederlanders het hazenpad kiezen. Ook bij bijvoorbeeld sportclubs zie je die neiging bestaan: een Nederlander zal niet snel lid worden van een voetbalclub die uitsluitend uit Somaliërs bestaat, hoewel hij zorgvuldig afgericht is de Somaliërs als precies dezelfde mensen te zien als hijzelf.

Richt een politieke partij op die net zo op oorspronkelijke Nederlanders gericht is als dat DENK op Turken is gericht en er zou een orkaan losbarsten in de media. De partij zou direct ‘extreem-rechts’ genoemd worden, hetgeen niet bepaald een geuzennaam is. Talloze linkse clubs en organisaties van zowel Nederlandse als allochtone signatuur zouden zowel een kast, de barricades als de zeepkisten beklimmen en met ongekende felheid fulmineren tegen deze racisten.

Effectiever beleid

Toch zou het goed zijn om de realiteit van de menselijke geest te accepteren en gewoon in te zien dat mensen liever hun eigen mensen, ook wat betreft etniciteit, opzoeken en zich daarbij op hun gemak voelen. Op deze manier kan effectiever, realistischer en bovenal toekomstbestendiger beleid worden gemaakt. Het huidige beleid wat betreft migratie is op volstrekt foutieve vooronderstellingen gebaseerd en negeert de menselijke neiging tot associatie met gelijken volledig. ‘Omvolking’ is geen samenzweringstheorie, maar de realiteit van ons migratiebeleid: het percentage oorspronkelijke Nederlanders neemt af en dat van allochtonen neemt dus logischerwijs toe. Deze allochtonen zoeken wel gerust zonder enige schaamte hun eigen mensen op en hebben inmiddels zelfs politieke vertegenwoordiging.

Wat DENK doet zouden ook de Nederlanders, en in ruimere zin de Europeanen, moeten doen. Verwerp het volledig gefaalde volks- en etnisch globalisme en accepteer dat we ons toch meer verbonden voelen met Nederlanders dan met Turken en, hoe controversieel ook, meer met blanken dan met mensen van een andere etniciteit3.

De aanhangers van DENK hebben dat begrepen. Nu de West-Europeanen nog.

1: Dit gaat ook op voor andere groepen als vrouwen en homoseksuelen.

2: Nederlanders van Turkse afkomst is een gekunstelde uitdrukking. Zelfs Turken identificeren zich niet als Nederlander, hoogstens voor de bühne. In werkelijkheid zijn het Turken die Nederlands kunnen praten.

3: Volgens de grondwet zijn alle Nederlanders (ook zij die dit enkel op papier zijn) volstrekt gelijkwaardig voor de wet. Dit houdt echter niet in dat mensen geen sterke voorkeur voor de eigen groep hebben.

3 COMMENTS

  1. Goed stuk, méér van dit soort eenvoudige en treffende observaties! Waar het om gaat is niet dat we de verschillen tussen volkeren gaan OPHEFFEN door vermenging/multiculuur, maar dat we de onderlinge verschillen leren ACCEPTEREN in afzonderlijke natiestaten met met elk hun eigen cultuur en opvattingen en elkaar van daaruit eventueel kunnen inspireren. Dát is vooruitgang!

    • @Piet Hein: bedankt voor het compliment! Je hebt volkomen gelijk. We moeten de realiteit van de mensheid accepteren en die is dat we allemaal onze eigen achtergrond hebben en ons binnen die context het prettigst voelen. Nederlanders zouden in een stad als Mogadishu ook vooral de West-Europeanen opzoeken en Somaliërs zoeken in Nederland ook vooral hun eigen mensen op.

      Slechts weinigen durven de gelijkheidsdogma’s openlijk ter discussie te stellen. Verspreid onze artikelen dan ook zoveel mogelijk! Onze gangbare opiniemakers durven er niet aan, maar verandering kan ook van onderop komen.

Comments are closed.