De Wereldvisie van Alt-Rechts, deel 3

0
82

Exact Alt-Rechts

 

In deel 2 van ‘De Wereldvisie van Alt-Rechts’ betoogde ik dat als oneindigheden worden toegelaten tijd, ruimte, materie en daarmee een fysisch universum met wetmatigheden niet langer een vanzelfsprekend gegeven is, maar actief moet worden gecreëerd en onderhouden. Hoe plaatselijk of lokaal dergelijke wetmatigheden zijn, blijft onbekend. Wel is een snelheidslimiet een voorwaarde. Het is heel wel mogelijk dat een fysisch universum wordt opgeroepen rond dat wat er in woont en er mee rondreist.

Dergelijke overwegingen zijn wetenschappelijk gezien evenwel onbeantwoordbaar, zoals veel zaken die vaak niet alleen vanzelfsprekend maar tevens van groot belang zijn vanuit het perspectief van een Rijk Universum. Voor een wetenschapper moet het advies worden gegeven niet te trachten exacte waarheid te onttrekken aan deze ideeën, ook al is het zeker niet verkeerd hier gedachten over te hebben. Tolkien beschrijft in zijn scheppingsverhaal “De Silmarillion” zo mooi hoe de Aarde vol enthousiasme wordt gemaakt door de Valar (goden) en allerlei andere ondergoden en wezens van mindere statuur uit de primordiale substantie die is ontheven aan de Leegte (ik interpreteer dit als het “Vage Alles”), om haar groot en mooi te maken.

De vijand van deze schepping, eerst in de gedaante van Melkor en later in die van zijn opvolger Sauron, die deze creatie wil domineren en bezitten heeft uiteindelijk alleen maar een terugkeer naar de Leegte te bieden, een terugkeer naar het tegenstrijdige Vage Alles. Deze jaloerse vijand is tevens de archetypische vijand van de mens, want zelfstandige onafhankelijke wezens die kunnen denken en creëren zijn ongewenst in het aardse rijk van een vijand die alles onder controle wil houden en domineren.

Deze vijand manifesteert zich, zoals Tolkien in zijn mythologie beschrijft, zowel volkomen onstoffelijk als in stoffelijk vorm. De vijand is daarmee niet zomaar een mechanistisch te begrijpen verschijning, maar komt uiteindelijk voort uit een voor het fysisch universum verborgen werkelijkheid. De vijand Melkor wordt, zoals beschreven in de Silmarillion, uiteindelijk verslagen en geketend afgevoerd naar het buitenste duister (De Leegte), maar zijn fundamentele, verborgen invloed, kan niet teniet worden gedaan. De verborgen beïnvloeding van deze vijand is merkbaar overal waar sprake is van dehumanisering.

Het is gemakkelijk om de invloed van deze archetypische vijand van de mens te herkennen in de huidige maatschappelijke ontwikkelingen die vallen onder het paraplubegrip cultuur-marxisme. De cultuur-marxisten, die met hun mond pluriformiteit belijden, maar in werkelijkheid volkeren en culturen afbreken tot er een vage, bruine, nietszeggende massa overblijft, zijn niet geïnteresseerd in onafhankelijk denkende individuen. Orwelliaans dubbeldenken en nieuwspraak gepromoot door dergelijke figuren slopen de weldenkendheid en maken daarmee genuanceerd denken onmogelijk zodat het tot uitdrukking brengen van het concept mens uiteindelijk ook onmogelijk wordt gemaakt. Exacte wetenschap wordt ook in dienst gesteld van deze volksvijandige stroming om haar belangrijke steunpilaar, de ideologie van materialisme, door de idee van een Net & Beheersbaar Universum als enig mogelijk alternatief te verkopen.

Het andere alternatief, namelijk een Rijk Universum, wordt zo aan het zicht onttrokken. Door het zo implementeren van de idee van een Net & Beheersbaar universum als monolithisch gegeven, is cultuurrelativisme tenslotte beter te legitimeren, omdat de mens nu geen primair waardevol concept meer is, maar een toevallig ontstane constructie die net zo goed kan bestaan binnen willekeurig welke cultuur.

Ondertussen wordt de duiding cultuur-marxisme als voor een voor de westerse wereld onheilspellende stromingen binnen wetenschap, politiek en maatschappij door het liberaal-cultuurmarxistische establishment weggezet als complotdenken. Cultuur-marxisme wordt zo verkocht als een niet bestaande hersenschim, om zo kritisch denken over de huidige maatschappelijke ontwikkelingen uit te schakelen. Het gevolg is dat voor de lauwe burger, uiteindelijk tot zijn eigen nadeel, cultuur-marxisme ongezien verder kan woekeren, om de door internationaal socialisten gewenste wereld gestalte te kunnen geven. De geschiedenis heeft ons geleerd dat het bestaan van het gevaar op te worden gesloten in een goelag, onder het ideologisch aan internationaal socialisme verwante communistisch regime, zolang mogelijk werd ontkent, maar ondertussen op gruwelijke wijze in de praktijk werd gebracht.

Tolkien beschrijft een dergelijke situatie in “In de Ban van de Ring”, waarin de voor het grootste deel onstoffelijke vijand Sauron, zichzelf en zijn activiteiten zo lang mogelijk verborgen wil houden. De waan dat alles Net & Beheersbaar is zoals in de Gouw en er niets onverwachts staat te gebeuren, zoals het verjagen van de brave Hobbits uit hun eigen woningen om ze in lelijke ongezellige barakken op te sluiten als dwangarbeiders onder vreemde heerschappij, moet zolang mogelijk in stand worden gehouden. 

In het vorige artikel werd het belang van het fysisch universum in relatie tot het concept mens al aangetoond. Daarom verdient het een nadere beschouwing. Wij zullen hier laten zien hoe bekende fysische theorieën verwijzen naar het gezichtspunt van een Rijk Universum en deze dus de idee van een Rijk Universum met al haar gevolgtrekkingen ondersteunen. De vanzelfsprekende, in ieder geval lokale, noodzaak van een maximaal haalbare snelheid doet wellicht denken aan de Speciale Relativiteit van Einstein, waarin de lichtsnelheid een bovengrens stelt aan snelheden. Nog steeds is in de ogen van velen Speciale Relativiteit een verdacht concept dat tegen het gezonde verstand ingaat.

De kritiek op Speciale Relativiteit van Einstein is in de meeste gevallen helaas op grond van de verkeerde redenen, die de tegenstanders van deze critici uiteindelijk alleen maar in de kaart spelen. Dit is voornamelijk zo omdat deze kritiek gevoerd wordt vanuit de dominante invalshoek van een Net & Beheersbaar Universum.

Aanvankelijk werd Speciale Relativiteit geformuleerd door onder andere Lorentz en Poincaré, die in tegenstelling tot Einstein overigens zeer bescheiden waren over hun persoonlijke bijdrage, aangezien er nogal wat voorgangers waren die belangrijke delen van dit theoretisch bouwwerk, zoniet het gehele theoretische bouwwerk, al hadden ontwikkeld. 

Het is waar dat Lorentz ten langen leste Einstein erkende als de originele bedenker van speciale relativiteit in zijn geheel, maar dat was pas nadat Einstein grote populariteit onder de gewone bevolking had verworven. Einstein prees Lorentz regelmatig, zodat Lorentz mooi kon meeliften met Einstein, die in de wetenschappelijke wereld steeds meer aanzien kreeg. Het lijkt er bepaald op dat Lorentz dus eieren voor zijn geld heeft gekozen. Van Poincaré werd beweert, dat hij Einsteins prioriteit voor speciale relativiteit eveneens heeft erkend, maar dat is naar alle waarschijnlijkheid een botte leugen.

In al zijn verhandelingen en voordrachten over speciale relativiteit heeft Poincaré Einstein nooit genoemd. De op het gebied van de toegepaste wiskunde in zijn periode beroemde autoriteit E. T. Whittaker schreef niet voor niets in zijn 1910 gepubliceerde boek “A History of the Theories of Aether and Electricity” dat speciale relativiteit als eerste werd geformuleerd door Poincaré en Lorentz en daarna werd gepopulariseerd door Einstein. Naar alle waarschijnlijkheid geeft dit weer hoe deze hele aangelegenheid in die dagen, in sterk contrast met vandaag de dag, werd ervaren binnen de exacte wereld. Maar dat terzijde. 

Het is vandaag de dag zeker zo dat speciale relativiteit wordt gebruikt om de ideologie van materialisme te ondersteunen en dus exact wetenschappelijk denken nogal eens in het Marxistische kamp trekt. De belangrijke conclusie die hoegenaamd volgt uit speciale relativiteit zoals die vandaag wordt gepromoot en dat was de enige wezenlijke bijdrage van Einstein, is dat de ether niet bestaat. Soms wordt hier ambigu over gedaan en wordt gezegd dat de ether als wetenschappelijk fysisch concept is afgeschaft, maar als materialisme de dominerende ideologie is betekent dit meteen dat aan het ether-concept iedere werkelijkheidswaarde wordt ontnomen. Dat de ether niet bestaat is evenwel een totaal onjuiste bewering.

Vóór relativiteit zoals volgens Einstein werd er gezocht naar eigenschappen van een ether onder de aanname dat net zoals het fysisch universum dat we ervaren, de ether ook een fysisch gegeven was dat zich netjes gedroeg volgens allerlei wetmatigheden. Maar Poincaré merkte al op dat volgens de door Lorentz in verband met relativiteit opgestelde Lorentztransformaties, ons de mogelijkheid werd ontnomen om onze snelheid ten opzichte van de ether te bepalen. Ook al zou de ether daarmee een absoluut referentiekader zijn voor de positie en verplaatsing van fysische objecten, in het fysisch universum zou het nooit als zodanig kunnen worden gebruikt. De ether is in dit geval een quasi-fysisch gegeven dat zich deels binnen en deels buiten het fysische universum bevindt. Deels binnen het fysisch universum, omdat fysische informatie zich als een verstoring verplaatst door de ether.

Deels buiten het fysisch universum, omdat de dynamische eigenschappen van de ether zelf verborgen zijn voor het fysisch universum. Een dergelijk deels verborgen gegeven, is volkomen verboden binnen het materialisme, net als het veronderstellen van het bestaan van iedere occulte werkelijkheid die aan de basis wordt gedacht van ons fysisch universum.

Het boude statement dat de ether niet bestaat, doet denken aan de botte declaratie van de antropoloog Franz Boas dat ras niet bestaat, zonder dat hier ook maar enige wetenschappelijke basis voor was. De uitspraak paste wel bij de persoonlijke ideologische voorkeur van Boas. Ook in dat geval waren ideologische argumenten doorslaggevend in de keuze voor bepaalde aannames, net als bij de aanname dat de ether niet bestaat.

Als we de ether postuleren als een voor het fysisch universum verborgen, dus occult gegeven, waar het fysisch universum niettemin uit voortkomt, kunnen we een ether in bredere zin definiëren, die niettemin in overeenstemming is met relativiteit. Alle vreemde verschijnselen die niet kunnen worden begrepen (waarmee wordt bedoeld dat er geen mechanistische verklaring is voor deze verschijnselen), zijn afkomstig van de ether in bredere zin. Hieronder vallen ook kwantummechanische effecten zoals verstrengeling. Net als speciale relativiteit, scharen sommigen kwantummechanica ook nogal eens onder inherent foute theorieën, omdat ze slechts beschrijven en niet verklaren.

Dit is evenwel geen reden om kwantummechanica te verwerpen, want de theorie heeft zeer nauwkeurige voorspellende waarde en wordt door experimenten steeds weer ondersteunt. Het is domweg waar dat we hier een theorie hebben waarmee we uiteindelijk alleen maar kansen kunnen uitrekenen op de waarneming van fysische gebeurtenissen. De statistieken die door deze kansverdelingen worden beschreven gedragen zich nu eenmaal volgens bepaalde voorschriften, maar wie of wat deze statistieken genereert en verwerkt en doorrekent is volledig duister. Als een occulte ether hierbij betrokken is, moet deze in ieder geval de capaciteiten hebben om informatie te verwerken op de één of ander manier. Maak niet de fout om hierbij een voorstelling te maken van een eindige maar grote complexe materiële computer, want hiermee wordt de vraag wat er achter zit alleen maar verder naar achteren geschoven. Eigenlijk kom je zo als vanzelf uit op een oneindige computer en dat is niet een machine die zich goed gedraagt. Dit ligt volledig in de lijn van elkaar bestrijdende oneindigheden met allerlei gradaties van geavanceerdheid zoals in vorige artikelen uitgebreid is besproken. Een ether in de brede zin is in het licht van een Rijk Universum niets anders dan een verborgen geavanceerdheid die zich niet direct kan manifesteren in een fysisch universum, omdat het fundamenteel van een totaal andere aard is, ook als is het fundamenteel voor het bestaan van een fysisch universum.

Sommige critici verwarren kwantummechanica met het ingewikkelde wiskundige complexe Standaardmodel van de deeltjesfysica. Dit laatste model heeft de onaangename bijsmaak van epicycles en obscurisme om alles te kunnen verklaren door alle bekende fysica geforceerd in één model te stoppen. Cirkelredeneringen, als ze hierin voorkomen, zijn binnen dit model niet meer goed als zodanig te herkennen. Niet dat alle opstellers van dit model zich hier bewust schuldig aan hebben willen maken, maar het is wel uitgegroeid tot zo’n monsterlijk gedrocht dat gelegenheid biedt aan dergelijke praktijken. Uiteraard is kwantummechanica hier ook ingestopt, omdat het werkt, maar dat betekent niet dat kwantummechanica ten prooi is aan hetzelfde soort obscurisme als deze monsterachtigheid en daarom niet deugd. Eigenlijk zijn alle fysisch kosmologische modellen die alles in het fysisch universum pretenderen te verklaren, uitgegroeid totiets zeer complex, met haar eigen autoriteiten die hoegenaamd wijs genoeg zijn om hiervan de werkelijke betekenis te doorzien en waar de leek maar op moet vertrouwen. In de zogenaamde wetenschap kosmologie is modelvorming volgens velen overigens volledig uit de hand gelopen. Observaties die het nodeloos complexe abstracte Abrahamitische ad hoc consensusmodel onderuithalen worden domweg genegeerd en dissidente geluiden worden de kop in gedrukt. Een treffend voorbeeld hiervan is de marginalisering en tegenwerking van de astronoom Halton Arp en in zekere zin ook de astronoom en kosmoloog Fred Hoyle, omdat ze een andere interpretatie gaven aan roodverschuivingen en zo de oerknal in twijfel trokken.

Deze situatie doet denken aan de situatie binnen Abrahamitische religies waar een theoloog, schriftgeleerde of rabbijn als enige de ingewikkelde leerstellingen kan begrijpen en afvalligen voor ketter worden uitgemaakt en tegengewerkt. De gewone man moet dan maar geloven en handelen naar wat hem wordt verteld wat het beste voor hem is.

Kritiek op overdreven ingewikkelde theoretische bouwwerken, die altijd gebruikt kunnen worden om onkunde te verbergen, waarvan maar weinigen beweren daadwerkelijk in staat zijn deze te begrijpen, die uiteindelijk argeloze goedgelovige goedwillende stakkers alleen maar in een labyrint lokken waarbinnen ze ontmoedigd verdwalen, is prima. Trap echter niet in de val om fundamentele fysische verschijnselen te ontkennen. Zoiets zal alleen maar worden gebruikt om u te kunnen marginaliseren en zal uw geloofwaardigheid wegnemen. Geef gewoon aan dat u het gezichtspunt van een Rijk Universum aanneemt, waar ruimte genoeg is voor verborgen fysisch niet goed te bevatten zaken zoals een ether in brede zin, wat wordt ondersteunt door kwantummechanica en relativiteit. Zeg tevens dat volgens u wiskundig te complexe constructies het gevaar met zich meebrengen van Talmudisch obscurisme, waardoor fysici te ver afdrijven van daadwerkelijk direct waarneembare verschijnselen zoals relativiteit en kwantummechanica, waardoor de complexe ingewikkelde wiskunde meer werkelijk lijkt te zijn dan de waarnemingen zelf. 

Moderne wetenschappers weten inmiddels dat de idee van een tastbaar mechanisme dat ten grondslag ligt aan de fysische werkelijkheid zoals Descartes veronderstelde niet langer houdbaar is. Toch kan men in het algemeen de ideologie van materialisme niet loslaten. Een tastbaar mechanisme is vervangen door een ingewikkeld abstract wiskundig mechanisme, om de schijn op te houden dat materialisme als ideologie nog steeds valide is. Om dit filosofische gegoochel compleet te kunnen maken, is nog iets extra’s nodig wat de zaak verder verergert.

De wiskunde die wordt gebruikt, moet worden geformuleerd onder de aanname van een Net & Beheersbaar Universum. Het is volkomen waar dat zelfs binnen wiskunde bewust keuzes zijn gemaakt, die uiteindelijk de ideologie van materialisme dienen en koren op de molen zijn van Marxisten en aanhangers van Abrahamitische religies. Bijvoorbeeld de keuze om (schrik niet) reële waarden te promoveren tot goede getallen alsof het continuüm volledig berekenbaar is, waardoor alle mysterie die hiermee samenhangt wordt weggenomen. Dit is, zoals al eerder door mij betoogd, niets meer en minder dan god in een doosje stoppen. Als op de aanname van een Rijk Universum licht spottend of zelfs venijnig wordt gereageerd, merk dan eenvoudigweg op dat wat men gewend is, niet altijd vanzelfsprekend is op grond van eerste principes. Gewoonte Denken heeft zo zijn merites, maar is niet erg geschikt om daadwerkelijk iets te begrijpen.

Historisch gezien is de aanvankelijke Europese ingenieurs mentaliteit, waarbij voor een bewijs van wetenschappelijk exacte waarheid, daadwerkelijk functioneren moest worden gedemonstreerd en geconstrueerd, waarmee werd geaccepteerd dat niet alles wetenschappelijk te verklaren valt, voornamelijk en vooral na de tweede wereldoorlog vervangen voor een hoop abstracte obscure Talmudische manipulatieve symbool- en woordenbrij, die steeds meer is ontaardt tot een nodeloos ingewikkeld ritueel zonder betekenis, waarvan wordt gepretendeerd dat het wel alles kan verklaren. Er zijn zo nogal een aantal woorden gewijd aan fysica en wiskunde, maar bewustwording over wat de exacte wetenschap is aangedaan, welke aannames en keuzes zijn gemaakt ten behoeve van welke ideologie, met al zijn gevolgen is nogal van belang. Het kapen van exacte wetenschap is vanuit ideologisch gezichtspunt een vanzelfsprekendheid om de eigen ideologie te legitimeren.

In de onderstaande infographic wordt de door mij voorgestelde alt-rechtse wereldvisie gebaseerd op een Rijk Universum vergeleken met de huidige liberaal-cultuurmarxistische globalistische consensus wereldvisie gebaseerd op de idee van een Net & Beheersbaar universum.

Jan Hollander