De wereld van Corneliu Zelea Codreanu – een bloemlezing uit „For my Legionaries (The Iron Guard)“

0
540

Bij een beschouwing over de opkomst van het fascisme of het bosjevisme neigen historici om hun aandacht te richten op de meest invloedrijke landen en regimes, zoals Rusland en Duitsland. Dit leidt tot een verschraling, omdat in de kleinere landen even uitzonderlijke krachten en personen aan het werk zijn geweest. Een dergelijke beweging was The Iron Guard van charismatisch leider Corneliu Zelea Codreanu (1899-1938). In zijn vaderland is hij tot de dag van vandaag immens populair gebleven, Codreanu staat in de lijst van grootste Roemenen op plaats 22! https://en.wikipedia.org/wiki/100_Greatest_Romanians.

Voor Codreanu, die vlak na de Eerste Wereldoorlog politiek actief werd, was de stijd tegen het communisme en al haar uitwassen allesbepalend. De ideologie die hem zelf dreef was diep doordrongen van het Christelijk Orthodox geloof. In 1923 richtte hij de National-Christian Defense League (Het Legioen) op en streed zowel boven- als ondergronds tegen modernistische en decadente invloeden in de politiek en maatschappij.

Als leider van de latere Iron Guard, ofwel de Legionnaires movement in Roemenië, vormde hij zijn beweging om tot een politieke partij, die uitgroeide tot een belangrijk machtsblok. Hierdoor werd hij een bedreiging voor de gevestigde orde. Daarbij kwam dat hij gedragen werd door brede lagen van bevolking, zowel door studenten als arbeiders als boeren. De persoon van Codreanu en zijn beweging inspireren Roemenen tot de huidige dag, met de nieuwe partij Noua Dreapta als vaandeldrager https://www.nouadreapta.org/.

Hieronder volgt een bloemlezing van passages uit Codreanus belangrijkste werk: „For my Legionairies“. Deze passages zijn zo getrouw mogelijk vertaald naar het Nederlands, en geven dus niet een standpunt of een opinie weer behalve die van Codreanu, de auteur zelf. Hierbij zullen eventuele toelichtingen tussen haakjes (…) worden geplaatst op plekken waar enige duiding wenselijk is ten behoeve van de leesbaarheid of de context.

Codreanu wisselt gebeurtenissen uit zijn leven af met politiek-maatschappelijke bespiegelingen.

CODREANU – FOR MY LEGIONNAIRES (1936)

Als student van 19-20 jaar begreep ik dat we ons land aan het verliezen waren. Door de onbewuste collaboratie van de arme en uitgebuite roemeense arbeider kon de regerende en uitbuitende kliek ons overrompelen. Ik handelde vanuit mijn hart, vanuit een instinctief zelfverdedigingsmechanisme die zelfs een kronkelende worm bezit, en niet vanuit persoonlijke belangen of zelfbehoud. Het ging mij om het beschermen van het volk waarvan ik onderdeel uitmaakte.

Daarom was ik ervan overtuigd dat het hele volk achter ons stond, alle levenden en alle doden die voor ons land gewerkt hadden en gevallen waren, en de toekomstige generaties. Dat ons volk spreekt en door ons heen vecht. En dat hiermee onze vijanden, hoe machtig en talrijk ook, gelet op onze historische eenheid, niet meer zijn dan menselijk uitschot die we gauw uiteen zullen drijven en doen verdwijnen.

Er verstreek geen dag zonder dat er via iedere pagina van de kranten gif werd gespoten in onze harten. Door deze kranten te lezen, raakte mijn ziel gekrenkt. Ik leerde echter de ware gedachten en gevoelens van deze wereldvreemde mensen kennen. Ze openbaarden hun gedachten en visies zonder terughoudendheid, omdat ze dachten dat wij al willoos onderworpen waren.

Mijn militaire opleiding en training zal me mijn hele leven bijblijven. Orde, discipline, hierarchie, in mijn bloed geprent vanaf jonge leeftijd, tezamen met het gevoel van militaire waardigheid. Deze ervaringen vormden een leidraad voor mijn gehele toekomstige leven. Hier werd je geleerd om weinig te praten, waardoor ik op latere leeftijd praatzuchtige kwebbelaars en onnodige prietpraat begon te haten.

Over de start van het nieuwe academische jaar in 1920
Voor de eerste keer in de geschiedenis van de Universiteit van Iasi heeft de senaat van onze universiteit aangekondigd dat de opening van het nieuwe academische jaar zonder de gebruikelijke religieuze dienst zal plaatsvinden. Om ons verdriet te kunnen begrijpen moet je beseffen dat deze dienst sinds een halve eeuw het mooiste evenement was van het universitaire jaar.

Communistische studenten jubelden terwijl enkelen van ons droevig in gedachten verzonken waren: We vroegen ons af hoe lang het nog zou duren voordat kerken afgebroken zouden worden of priesters zouden worden gekruisigd op de altaren.

We besloten kort voor de opening van het academische jaar een dappere maar riskante stap te zetten: we zouden de opening van het academische jaar blokkeren! We barrcadeerden de deuren en maakten posters met de tekst: „De universiteit gaat alleen maar open als de traditionele religieuze dienst wordt gevierd.“ Toen wiskunde professor Muller zichzelf een weg naar binnen wilde banen riepen we hem toe: „Waarom zweer je op het kruis toen je hier een leraar werd? Je bent een hypocriet omdat je op iets zweerde waarin je niet gelooft, en nu breek je je eed.“

Twee dagen later, in een uitgepuild auditorium, werd alsnog de religieuze dienst gehouden. Het werd door iedereen gevierd als een groot succes. Op dat moment ben ik gaan beseffen dat hij die strijdt voor God en voor zijn volk, ook al is hij alleen, nimmer zal kunnen worden verslagen.

Daarna is Codreanu gaan studeren in Duitsland. Berlijn en Jena, in 1922 en 1923, ten tijde van de crisis na WOI

Ik deelde in de misère van het Duitse volk. De 8000 lei die ik had meegenomen waren gauw uitgegeven, toen kwam de honger. Maar, als je veel lijden om je heen ziet, is je eigen lijden makkelijker om te verdragen. Ik probeerde de ellende te bestrijden. Terwijl ik midden in het lijden van het Duitse volk stond, was ik zeer onder de indruk van de weerstand en het geloof in betere tijden. Het was een gezond volk en ik kon zien dat ze zich niet gewonnen zouden geven. Verborgen onder een steen zaten ongekende krachten die eens tevoorschijn zouden komen.

Pas in oktober 1922 had ik voor het eerst van Adolf Hitler vernomen. Ik was naar een bevriend arbeider in Noord-Berlijn gegaan, die swastikas maakte. Hij vertelde me, dat er een antisemitische beweging was opgericht in München door een 36-jarige schilder. Hij leek me de persoon waar Duitsland al die jaren op had gewacht.

Aangaande de joden

We zijn geboren in de diepe nevelen der geschiedenis in dit land, tussen de eikenbomen en de bergen. We zijn verbonden aan ons land door het brood en de bestaansmogelijkheden die het ons biedt door onze arbeid, maar ook door alle beenderen van onze voorouders die in deze bodem slapen. Al onze voorouders zijn hier. Al ons collectief geheugen, al onze strijdglorie, al onze geschiedenis, ligt in dit land begraven.

Land is de basis voor het bestaansrecht van een natie. De natie heeft haar wortels zoals een boom die heeft, diep in de aarde van waaruit het voedingsstoffen en leven haalt. Er is geen volk dat kan leven zonder land, net zoals er geen boom is die kan leven in de lucht. Hieruit volgt, dat de jodenkwestie niet is ontstaan uit raciale haat: Het is het gevolg van de inbreuk gepleegd door de joden op de natuurlijke wetten en orde waarbinnen alle volkeren op deze aarde leven.

Een joodse invasie is niet de juiste term, want deze term gaat uit van het idee van geweld, en van morele en fysieke moed. Een betere term is derhalve joodse infiltratie, omdat dit een betere omschrijving is van het sluwe, laffe en listige binnendringen. Want het is geen sinecure om land en rijkdom van een natie te stelen zonder dit te rechtvaardigen door een gevecht, door het lopen van risico, door opoffering.

Hij die meent dat de joden een stel pechvogels zijn, die hier per ongeluk zijn aan komen waaien, hebben het mis. Alle joden over de hele wereld vormen een collectief geheel, vastgehouden door bloedverwantschap en door de Talmoedische religie. Ze zijn opgeleid op een strakke wijze, met eigen wetten, plannen en leiders die deze plannen smeden. Aan de basis staat de „Kabal“.

Met andere woorden, we hebben het niet over wat individuele joden maar een gevestigde kracht, de joodse gemeenschap. In elke stad of handelsplaats waar een aantal joden zich vestigt, wordt onmiddellijk een joodse gemeenschap (Kabal) gevormd.

De Roemeense handelaar geniet geen bescherming van de Roemeense overheid maar krijgt alleen maar tegenwerking van de lokale autoriteiten die gecorrumpeerd zijn door joden. De Roemeen vecht niet tegen de individuele joodse buurman, maar tegen de Kabal. Dat is de reden dat het individu zal worden verpletterd als hij vecht tegen deze coalitie.

Alle volkeren van de wereld, vanaf het begin der menselijke geschiedenis tot heden, hebben hun vaderland verdedigd. De geschiedenis van alle volkeren is als de onze, gevuld met strijd ter verdediging van het vaderland. Zijn we daarom verkeerd bezig als we ons uitspreken ter verdediging van ons land, ook al kan dit voor ons nadelig uitpakken? Of zouden we verkeerd bezig zijn als we ons NIET zouden uitspreken, ons land NIET zouden verdedigen?

Over de door de kabal toegepaste strategie

Teneinde alle weerstand van het roemeense volk te breken, passen de joden een waarlijk uniek en diabolisch plan toe:

– Ze proberen de spirituele banden te breken die Roemenen hebben met de hemel en de aarde. Ze doen dit door atheïstische ideologie te verspreiden om tenminste een deel van de Roemenen te scheiden van het Goddelijke. Door hen te scheiden van het Goddelijke en van hun dode voorouders kunnen ze hen vernietigen, niet door het zwaard maar door de wortels van hun spirituele leven weg te hakken.

– Om dit te bereiken, proberen ze toegang te krijgen tot belangrijke functies in pers en media.

– Ze zullen geen mogelijkheid onbenut laten om tweespalt te zaaien onder Roemenen, misverstanden uit te vergroten, ruzies aan te wakkeren, en zo mogelijk hen te splijten zodat ze met elkaar gaan vechten.

– Ze proberen toegang te krijgen tot zoveel mogelijk bronnen van inkomsten van de Roemenen.

– Ze proberen de Roemenen systematisch te stimuleren tot oneervol en onzedelijk sexueel gedrag, waardoor gezinnen verwoest worden en hun moraal afkalft.

Iedereen die erop uit is om een ander volk te vernietigen, kan deze strategie toepassen. Joden gebruiken deze plannen zoals gifgas in een oorlog tegen een vijand, natuurlijk niet tegen de eigen mensen. Ze propageren atheïsme voor Roemenen, maar ze zijn zelf niet atheïstisch. Sterker nog, ze houden zich fanatiek aan allerlei religieuze doctrines en praktijken.

Ze willen de Roemenen scheiden van hun liefde voor het land, en tegelijkertijd grijpen ze elk stuk land dat ze kunnen krijgen. Ze trekken ten strijde tegen het idee van nationalisme, maar blijven zeer loyaal aan hun eigen „natie“.

Geld, media en stemmen beslissen over leven en dood in een democratie. De joden controleren ze allemaal en hierdoor controleren ze roemeense politieke partijen die slechts verworden zijn tot instrumenten in de handen van de judaïsche macht. Dus een ieder die denkt te strijden tegen de joden, zal erachter komen dat ze plotseling vechten tegen de regering, politieke partijen, lokale autoriteiten of het leger, terwijl de joden rustig aan de zijlijn staan en toekijken.

(Codreanu krijgt steeds meer aanhang maar wordt gevangen gezet als hij met zijn groep voorbereidingen treft voor de gewapende opstand. In de Vacaresti gevangenis ontmoet hij een priester met wie hij een dialoog voert):

De priester vroeg: „Hoe is het mogelijk is dat goed opgeleide jongeren zoiets beramen?“

Codreanu: „Als het mogelijk is dat het Roemeense volk ten onder gaat door de invasie van het jodendom, ons volk ten onder gaat door het verraad, de onzedelijkheid en de spot van onze leiders, dan is wat wij gedaan hebben ook mogelijk.“

De priester zei: „Er zijn ook legale manieren zijn om de doelen te bereiken.“

Codreanu: „We hebben alle legale paden al bewandeld tot heden. Was er maar een pad voor ons begaanbaar geweest, dan waren we niet in deze cel beland.“

De priester pareerde: „En is het nu goed? Je zult nu moeten lijden voor je daden.“

Codreanu: „Misschien komt er uit ons lijden iets moois voort, iets beters voor ons volk.“

De priester verliet de ruimte.

Nog lang dacht ik na over het gesprek met de priester. Ik dacht erover, dat een volk er niks op vooruit gaat als haar zonen een leven leiden van feest vieren, gemakzucht, passiviteit en luiheid. Slechts ontberingen zorgen voor progressie en resultaat.

(Na enkele maanden worden Codreanu en zijn vrienden vrijgelaten, en gaat hij werken aan de beginselen van zijn politieke beweging en de nieuwe weg)

De slogan van de gehele jongere generatie moet zijn: Geen jongere moet ooit de poort binnentreden van een politieke partij. Hij die dat doet is een verrader van zijn generatie en zijn land. Want door zijn aanwezigheid in een partij, zijn naam, zijn werk en geld, versterkt hij de macht van de politici. Zo iemand is een verrader, net zoals iemand een verrader is die de plaats naast zijn strijdbroeders verlaat en gaat vechten in het kamp van de vijand.

De theorie dat het mogelijk is als individueel lid een politieke partij te verbeteren en op koers te houden, is vals en leugenachtig. Het is vergelijkbaar met zoet water dat onafgebroken naar de zee stroomt, maar de zee blijft zout en zal nooit zoet worden. Integendeel: Net als met ons, als we in deze poel des verderfs belanden, zullen niet alleen zij hier beter van worden, maar wij zullen er slechter van worden.

Onze nieuwe organisatie zou de naam Archangelu Mihail (The Archangel Michael) krijgen. Al onze vlaggen en banieren zouden de afbeelding van St. Michael krijgen. Dit programma en deze vlag zou een nieuw begin vormen, na ons verblijf in de gevangenis van Vacaresti. We zouden naar alle universiteiten gaan en met de studenten in gesprek gaan om onze standpunten te verduidelijken. We zouden laten zien dat straatgevechten en demonstraties niet meer passen binnen ons nieuwe plan.

Vier richtlijnen bepalen ons handelen als groep:

1. Vertrouwen in God: Wij hebben allen een sterk geloof. Niemand van ons was een atheïst. Hoe meer we alleen en omsingeld waren, des te sterker werd onze verbondenheid met God, met onze gevallen broeders en onze natie.

2. Vertrouwen in onze missie: Dapperheid om rotsvast vertrouwen om te zetten in daden. Want zonder dapperheid is een man niet compleet. Als een man niet dapper is, maar slechts correct, eerlijk, toegewijd, goedgelovig, netjes, hoe is hij dan in staat om de vijand te verslaan? Nee, hij zou bezwijken onder diens handen.

3. Onze wederzijdse liefde: Vanaf de eerste dag zou er een verbond van sympathie en wederzijdse affectie tussen ons bestaan, alsof we van dezelfde familie waren en elkaar al zeer lang kennen.

4. Ons strijdlied (https://www.youtube.com/watch?v=f_hPbE2tCr8): Naast filosoferen en geestelijk inspannende discussies en bespiegelingen, is het gezamelijk zingen zeer belangrijk. We zongen die liederen waarmee onze gevoelens bevredigd werden. Om te kunnen zingen moet je in een bepaalde geestestoestand verkeren, een toestand van innerlijke harmonie. Een vals of leugenachtig persoon, of een persoon met valse intenties, kan niet zingen. Het lied moet een gids zijn

Niets beangstigt de jood meer dan een perfecte eenheid in anderen: de eenheid om in een beweging te zitten, deel te zijn van een volk. Daarom zullen ze altijd voor „democratie“ zijn, dat slechts 1 voordeel heeft, en wel een voordeel voor onze vijand: Democratie zal de eenheid breken en de wilskracht van een volk evenzo.

(In 1924-1925 volgen er nieuwe mishandelingen, arrestaties en rechtszaken. Daarna trouwt Codreanu op een traditionele wijze, het wordt een enorm volksfeest)

Na de religieuze plechtigheid dansten we de hora en andere nationale dansen, en de festiviteiten gingen verder met een feestmaal op het veld. Alle festiviteiten, met een groots vertoon van nationale kostuums, praalwagens, dans en enthousiasme, werd gefilmd. Enkele weken later werden de films vertoond in de lokale bioscoop. Maar slechts 2 keer, want daarna werden de videoband en de enige kopie door het Ministerie van Buitenlandse Zaken geconfiskeerd en verbrand.

Een beweging dooft niet uit door de klappen van de externe vijand, maar vanwege de vijanden binnen de beweging, net als elk menselijk organisme. Normaal gesproken sterft slechts 1 op de miljoen personen aan een externe oorzaak zoals een ongelukkige val. Mensen raken eerder ziek door zelf toegebrachte vergiftiging en ongezonde gewoonten.

Mijn overtuiging is dan ook, dat een beweging nooit mag toestaan dat iedereen zomaar lid kan worden die dat graag wil. Alleen diegene die het verdienen, kunnen lid worden zolang ze correct zijn, hard werken, gedisciplineerd zijn en trouw.

Over de beweging en juist leiderschap

Onze beweging is gebaseerd op noch uitsluitend het principe van autoriteit, noch het principe van vrijheid. Onze beweging is gebaseerd op de principes van liefde. Want in liefde zitten zowel autoriteit en vrijheid verscholen, en beide ontstaan uit liefde. Liefde is een balans tussen deze twee principes, autoriteit en vrijheid. Liefde middelt tussen vrijheid en autoriteit, en staat er tevens boven. Liefde omarmt vrijheid en autoriteit in alles en haalt het beste uit beide, zorgt dat er geen conflicten ontstaan tussen beide.

Een dictatuur gaat uit van de wil van 1 man, die desnoods met dwang wordt opgelegd aan de onderdanen. Het gaat uit van tegenstelling, de wil van de dictator versus de wil van de onderdanen. Dit wijzen wij af. Er kan slechts 1 wil zijn: De wil van de natie, deze komt tot uitdrukking in de wil van haar leider. Wij willen geen dictatuur maar ook geen democratie: Wij willen een staat van verheven nationaal bewustzijn, een geestelijke toestand van het volk, dat zich verspreidt naar de haarvaten van het nationaal organisme.

Een leider moet de theorie van de politieke leer systematisch en tot in detail uitleggen aan zijn volgelingen en medestrijders. Op deze manier wordt een eenheid van denken gesmeed. Deze eenheid zorgt voor een heldere „plan van aanpak“ om de activiteiten van de leden richting te geven.

De leider is een permanente dienaar van de eenheid van de beweging; door zijn liefde, observaties en reprimandes moet hij geschillen oplossen en helderheid scheppen bij onderlinge misverstanden. Hij moet voortdurend voorbeeldgedrag vertonen voor zijn volgelingen, en dienstbaar zijn. Zaken moeten rechtvaardig worden opgelost, waarbij de onderlinge normen worden toegepast die aan de basis liggen van de beweging zelf.

Welke karaktereigenschappen moet dan een leider van een beweging bezitten:

– Een innerlijke aantrekkingskracht;
Want mensen zijn niet alleen maar onafhankelijk en vrij. Net als in een zonnestelsel planeten in een cirkel draaien om de zon, willen mensen zeker op het maatschappelijk-politiek vlak graag graviteren om een charismatisch persoon.
– De eigenschap om lief te hebben;
– Kennis van en gevoel voor organiseren;
– Mensenkennis; Begrijpen dat iedereen anders is en andere rollen kan vervullen, afhankelijk van talent en aanleg
– De wijsheid om op te leiden en te inspireren tot heroïsche daden
– Gevoel voor timing
– Moed
– Het besef van rechtvaardige en morele waarden en doelen en deze op eerlijke wijze nastreven; Er is geen blijvende overwinning als deze niet is gebaseerd op rechtvaardigheid en legaliteit.

Een volk als geheel moet tot zelfbewustzijn komen, tot een bewustzijn van haar bestemming in de wereld. Door de geschiedenis heen zijn volkeren hier slechts op enkele momenten tot een dergelijk inzicht gekomen. In zulke gevallen was de leider geen sterke heerser of dictator, die maar doet waar hij zin in heeft. Nee, zulk een leider was een incarnatie van de verborgen staat van de bewustzijn van een volk, en tegelijkertijd een symbool van deze geestelijke toestand van een volk. Hij doet niet waar hij zin in heeft, hij doet wat hij móet doen. Hij wordt niet geleid door individuele of collectieve belangen maar door de belangen van een onsterfelijke natie die het bewustzijn van een volk doordringt.

Over het verblijf van Codreanu in Grenoble, Frankrijk 1924-1925

Mijn vrouw en ik huurden een kamer in de oude stad van Grenoble. Er is ook een nieuw, modern Grenoble maar we vonden de oude stad mooier. We maakten trips door de stad en ik was onder de indruk van de prachtige torens en kastelen. Ik bezocht een kleine oude kerk die nog stamde uit de 4e eeuw, St. Lawrence Church, en tot mijn verbazing was het blauwgeverfde plafond versierd met wel vijftig swastikas. https://en.wikipedia.org/wiki/Grenoble_Archaeological_Museum

Verderop in de stad, bij het gerechtsgebouw en de zetel van de gouverneur, zag ik de maçonnieke ster, het symbool van absolute controle van de joodse hydra, op de gevels van de gebouwen. Ik keerde moderne filmhuizen, theaters en cafés de rug toe en vond slechts genoegen tussen de ruïnes waarvan ik vermoedde dat Bayard, de Franse held uit de 15e eeuw, hier ooit geleefd zou kunnen hebben. Ik verzonk in het verleden waar ik mij tot mijn geluk in het ware, historische, Christelijke, nationalistische Frankrijk waande. En niet in het Judeo-maçonnieke, atheïstische en cosmopolistische Frankrijk van Leon Blum, van het heden.

We hadden het niet gemakkelijk, en kregen geen geld toegestuurd. Gelet op het feit dat Fransen dol waren op onze roemeense borduurwerkjes, besloten we om deze te maken en te verkopen. We hadden een zeer bescheiden inkomen.

Veertien jaren lang bezocht ik geen theater, filmhuis bierhal of feest. Ik heb er geen moment spijt van. In de eenvoud, ontberingen en tegenslag die we hebben gehad, was mijn vrouw een steeds toegewijde en constante steun. Ze zorgde steeds goed voor me. Ze ving samen met mij de klappen op, doorstond ontberingen en moest zelfs honger verdragen teneinde samen met mij verder te kunnen strijden. Ik zal haar voor altijd dankbaar zijn.

Over het vinden van en trainen van nieuwe aanhangers

Wij gaan niet uit van bekeren. Niemand probeert iemand te overtuigen om een Legionnair te worden. Het aan de mouwen trekken, slijmen en naar binnen lokken vervult ons met afschuw. Het huidige systeem is geheel in strijd met onze legionaire geest. Wie wil toetreden, kan komen! En zal toetreden, indien hij wordt geaccepteerd!

Kijk een nieuwkomer diep in de ogen. Als er in zijn ogen een schijn van zelfbelang is, zoals materieel gewin, ambitie, trots, besef dat hij dan geen legionnair kan worden. Als iemand onze kleding draagt en onze groet uitbrengt, is dat niet voldoende. Als iemand onze doelen „rationeel“ begrijpt, is dat niet voldoende. Slechts als hij een leven leidt conform alle normen van het legioen, is hij welkom. Want het Legioen is geen logisch systeem, geen simpele opsomming van argumenten. Het is een „levend geloof“.

Om een beweging te vormen moet je ten eerste een bepaalde geestestoestand vormen, een stromend, zinderend enthousiasme van de geesten, van de harten van een volk dat niets gemeen heeft met de speculaties van kille argumenten.

Lange marsen zijn belangrijk om wilskracht te ontwikkelen. Iedereen moet tijdens deze marsen zware bepakkingen dragen, door regen, wind, hitte en modder. We marcheren in formatie en in de maat, zonder ook maar een woord te spreken. Wilskracht wordt verkregen door een Spartaanse levenswijze, door te slapen in de bossen, door simpel voedsel te eten, door de verplichting om hard tegen jezelf te zijn op alle mogelijke manieren, door obstakels te creëeren die overwonnen moeten worden, zoals rotsen beklimmen en rivieren doorwaden.

Bij een gedisciplineerd samenzijn horen ook straffen bij ongepast gedrag. Volgens ons is een bestraffing een beschadiging van eer, namelijk een gemaakte gedragsfout, die hersteld moet worden. Zodra de bestraffing is ondergaan, is de man ontheven van alle last alsof er niets gebeurd is.

Over de verkiezingen van 1937 en democratie versus de natie

De uitslagen stroomden binnen. We stonden in een grote menigte van boeren en legionnaires en waren dolenthousiast, terwijl politici en joden onbeschrijflijk teleurgesteld waren. Ik trad toe tot het Parlament. Ik was alleen in een wereld vol vijanden. Ik had geen ervaring met en geen talent voor democratisch oreren, vol met lege maar protserige, opgepoetste idiomatiek. Politici met zelfingestudeerde gebaren en een hoge dosis grofheid en onbeschaafdheid. Deze talenten bezat ik niet, wellicht had God me deze bewust niet gegeven zodat ik de politieke ladder niet zou beklimmen.

Tijdens een debat over geleend geld dat het Roemeense volk afhankelijk heeft gemaakt van investeerders, zei ik dat het hier gaat om de keuze tussen de dood van mijn land en de dood van de dief. Ik prefereer de dood van de dief en ik denk dat ik een betere Christen ben als ik het de dief verhinder, mijn land verder te ruïneren en uiteindelijk te vernietigen.

Democratie breekt de eenheid van het Roemeense volk, verdeelt het in partijen, wakkert onrust aan, en op deze wijze verdeeld geraakt laat het ons volk ten prooi vallen aan het verenigde blok van de Judaïsche macht tijdens crisismomenten in de geschiedenis.

Democratie transformeert miljoenen joden tot Roemeense burgers door hen allen gelijke rechten te geven. Gelijkheid, waarom? Wij wonen hier al sinds duizenden jaren, met de ploeg en met de speer, door zweten en vechten. Waarom zouden we gelijkgesteld moeten worden met hen die hier pas 5, 10 of 100 jaar wonen?

Democratie dient slechts het grootkapitaal. Gelet op het feit dat het een duur systeem is met onderlinge concurrentie tussen diverse groepen en lobbies, wordt het automatisch een werktuig in de handen van joodse internationale financiers die het systeem middels subsidies onderwerpen. Op deze wijze wordt het lot van een natie in de handen gelegd van slechts een bankierskaste.

Voor elk vak, of het nu bakker, schoenmaker, boer of monteur is, moet je een opleiding gevolgd hebben en talenten bezitten. Zulk een training, gave en specialisering is ook nodig voor de leiding van een land. Een volk is niet in staat zichzelf te regeren. Het zal dienen te worden geregeerd door haar elite. Namelijk, door de mannen die uit de schoot van het volk ontsproten zijn en die bepaalde neigingen en eigenschappen bezitten. Net zoals een bijenvolk een koningin kweekt uit haar eigen volk.

Waarheid kan niet worden gevonden met meerderheden of minderheden van stemmen. Het kent haar eigen wetten en het zal zegevieren, tegen alle leugenachtige meerderheden in, ook al zijn de gevolgen verwoestend.

De regerende elite van een volk moet worden gevonden onder de getalenteerde onderdanen die over de volgende eigenschappen bezitten: Puurheid van de ziel, werklust en creativiteit, dapperheid, doorzettingsvermogen, vrijwillige soberheid en het verwerpen van het idee om een fortuin te vergaren, geloof in God, en liefde.