De teloorgang van het vrije politieke discours

0
1526

Lezers van kranten en kijkers van actualiteitenrubrieken zal het de afgelopen jaren zeker zijn opgevallen; het politieke discours vernauwt steeds verder. Veel thema’s die mensen bezighouden worden bewust onderbelicht, geridiculiseerd of geheel uit het nieuws weggelaten. Het is een trend die te herkennen is op nationaal, Europees en op mondiaal niveau. Een korte beschouwing over de achtergronden.

De Duitse wetenschapper, econoom en schrijver Max Otte stelde onlangs dat hetgeen tegenwoordig “complottheorie” wordt genoemd, vroeger “kritische sociale wetenschap” heette. Hoe is dit agressieve woordgebruik ontstaan? Wat is er mis met de waarheidslievende- en zoekende mens die theorieën bedenkt en staaft? Vanwaar deze omgang met andere meningen en hun spreekbuizen, waardoor van een gelijkwaardig speelveld allang geen sprake meer is?

Door het ontstaan van diverse social media platforms en alternatieve media outlets gedurende de afgelopen jaren, vergaren mensen nieuws en informatie niet meer uitsluitend via de reguliere (staats)mediakanalen. De macht van informatie is hierdoor enigszins verschoven naar deze grote en kleine digitale platforms.

Als reactie hierop worden meningen en theorieën die als ongewenst of controversieel worden beschouwd en een grote schare volgers hebben, door de reguliere mediakanalen bestempeld tot “complot” en worden gemeden of geridiculiseerd. Dit gebeurt steeds vaker volgens een gesynchroniseerd en afgesproken narratief.

Het op deze wijze stigmatiseren van bepaalde standpunten is een vorm van media-psychiatrie die wordt toegepast om onwelgevallige meningen niet alleen af te wijzen, maar deze zelfs te kwalificeren als de waanvoorstellingen van een geesteszieke. Dit is des te kwalijker, omdat het onzekere, onderzoekende, twijfelende geesten extra afschrikt. Wie wil er tenslotte met een waanzinnige geesteszieke worden geassocieerd?

De kloof tussen enerzijds de door de machthebbers aangestuurde gevestigde media die op een steeds grotere schaal internationale berichtgeving synchroniseert en laat dicteren vanuit internationale instituties en anderzijds steeds groter wordende schare aanhangers van vrije informatievoorziening, voedt zichzelf en krijgt de neiging steeds verder te verwijden. Hieruit volgt een steeds groter wantrouwen wat leidt tot paranoia aan beide zijden.

Als we bijvoorbeeld kijken naar de enorme financiële verstrengeling van Bill Gates in de medische industrie, of George Soros ten aanzien van de pro-migratie NGO’s, zou dit idealiter een levendige uitwisseling van informatie en opinies tot stand moeten brengen. In een Europa waar onderzoek en (academische) leergierigheid sinds eeuwen wordt gestimuleerd, zou transparantie en logisch redeneren moeten worden aangemoedigd, om te komen tot zoveel mogelijk waarheidsvinding.

Echter, in deze moderne wereld van door plutocraten opgerichte nep-instituties waarin we ons nu bevinden, worden ons de “feiten” gedicteerd en worden alle contradicties weggezet als “complottheorieën”. Dit gebeurt op een schaal en omvang die niet alleen beledigend is voor elke intelligente Nederlander, maar die ook wezensvreemd is aan de Europese geest. De felle reactie die hieruit logischerwijs ontstaat, zie je terug bij de talloze demonstraties van oprecht woedende burgers in heel de Westerse wereld.

Het leidt ook op individueel niveau steeds vaker tot een innerlijk conflict: Zal ik het mezelf makkelijk maken en me volgzaam opstellen ten aanzien van de heersende opinie? Zal ik daadwerkelijk de hermetisch gesloten informatiebubbel van de gesynchroniseerde nieuwskanalen binnentreden en tegenstrijdige meningen negeren of belachelijk maken? Het zal me een hoop ellende privé en op de werkvloer besparen.

We leven in een tijdsgewricht waarin waarheidsvinding welhaast wordt beschouwd als verraad. En waarheidszoekers monddood worden gemaakt. Dat de gevestigde media hieraan meedoen maakt ze ongeschikt, overbodig en mogelijk zelfs strafbaar.

Voor dit artikel is met toestemming gebruik gemaakt van de website Europa Terra Nostra, het Europees platform van nationalistische bewegingen, meer specifiek dit artikel: link