De spiegel van verval

0
384

Hoe te overleven in een die cultuur niet langer het mooie en het goede nastreeft?

Als iets de eindtijd kenmerkt, is het wel de inversie van waarheid. Wat natuurlijk en goed is, wordt als fout en ongezond bestempeld. Wie de hoogste waarden nastreeft wordt bespot, maar al dat wat laag is ontvangt lof. Overal om ons heen zien we het culturele verval, voor het mooie en goede komt het lelijke, mislukte en het zwakke in de plaats.

Een verachting van het mooie en hogere is meestal terug te voeren op een diep gevoel van minderwaardigheid. Het komt van een menstype die liever afgeeft op anderen, dan hun eigen falen onder ogen zien. Als iemand hen wijst op hun afgunst, ontsteken zij in woede. Zij hebben de psychologie van de gluiperd: liever de ander zijn succes afnemen dan zichzelf verbeteren.

De verheerlijking van deze groep mensen, door de omdraaiing van de natuurlijke hiërarchie, is volop te zien in televisieprogramma’s en films. Hoe vaak zien we wel niet dat het personage dat zowel in kracht als intellect superieur is, wordt afgebeeld als een megalomane, narcistische slechterik die het systeem wil omgooien? Hoe vaak zien we niet dat de held een zwakke buitenstaander is, wiens enige pluspunt een verondersteld ‘betere’ moraal is? Zien we niet, dat ze verder zowel fysiek als mentaal het onderspit delven en als hoofddoel hebben om de gevestigde orde in stand te houden?

Lafheid, zwakheid, onderdrukt zijn, lijden en jaloezie worden verheven tot deugden. Zelfs tolerantie is een deugd in onze maatschappij. Maar men kan vragen, tolerantie voor wat? Tolerantie betekent geen acceptatie, het betekent kortstondig vrede hebben met iets dat je eigenlijk niet verdraagt. Tolerantie leent zich in deze tijd uit voor dat wat niet nastrevenswaardig is, voor dat wat de mens niet helpt zichzelf te overstijgen naar perfectie, maar voor dat wat de mens naar beneden trekt tot zijn laagste wezen.

We zien deze ommekeer echter ook op andere vlakken, zoals de seksualisering van kinderen in films en shows. Het meest onschuldige en pure, een kind, wordt ineens van zijn onaantastbaarheid ontdaan en valt ten prooi aan de perversie van een liberale elite met hun pedoseksuele fantasieën. Maar ook reclames als ‘Second Love’ die een idyllische voorstelling geven van vreemdgaan zijn schuldig. Dezelfde gedachtelijn vinden we terug in media die van interraciale huwelijken een ‘trend’ maken, deze keer om in lijn te blijven met de gewenste anti-natuur ideologie. Het gezond verstand gebruiken is niet meer wenselijk, het moet plaats maken voor ideologisch gedachtegoed dat ten dienste staat van een financiële elite.

De status van de ‘onderdrukten’ wordt ook als gereedschap in de geopolitiek gebruikt. The Wardenpost(1) heeft hier een artikel over geschreven en spreekt van bioleninisme. De meest miserabele, zwakke en onderdrukte mensen worden als morele rechtvaardiging gebruikt voor de interventie van een grootmacht. Deze mensen kunnen namelijk rekenen op de sympathie van de massa. De gekozen groep ‘onderdrukten’ zal daarvoor in de plaats compleet loyaal zijn aan haar redder, omdat ze afhankelijk wordt van deze grootmacht.

We zien dus twee dingen. Enerzijds de cultus van de onderdrukten, anderzijds de verachting van de onderdrukker. Er is niet veel voor nodig om hier de klassieke marxistische klassenstrijd in terug te vinden. Maar niet alleen dat, het is ook een van de gevolgen van – maar niet louter gebonden aan – ons gefabriceerde en vermeende Joods-Christelijke denken (seculier of niet). Wij zijn daarin namelijk niet een deel van de schepping, maar het centrum ervan. Dat betekent dat elk mens ten minste gelijkwaardig is en dus een waarde vanuit zichzelf heeft, simpelweg door het bestaan. De functie die de mens heeft kan verder ideologisch worden ingevuld.

Het is niet zo dat we een directe schuldige kunnen aanwijzen voor dit proces. We hebben namelijk in eerste instantie te maken met spiritueel verval. Buiten dat domein hebben we wél te maken met vertegenwoordigers en katalysators van dat proces voor de massa’s. Het probleem is echter alomvattend. Betekent dat dat we passief moeten blijven? Zeer zeker niet, het betekent allereerst dat we waakzaam moeten zijn voor onszelf, maar ook voor onze omgeving. Het verval in de maatschappij is ook een verval dat plaatsvindt in jezelf, allereerst zelfs! Als je het verval, de Ragnarok, in jezelf niet tegen kan gaan, dan ben je vatbaarder voor verval uit de omgeving. Maar als je het verval in jezelf weet tegen te gaan, als je het slachtoffer in jezelf negeert en het krachtige, mooie en perfecte nastreeft, dan zal je verbaasd zijn hoe weinig maatschappelijke decadentie je doet, anders dan je laten walgen. Vergeet nooit de innerlijke strijd, daarna pas de rest!

(1): https://thewardenpost.net/bioleninism/

– Kalki