De NOS hekelt diversiteit

De NOS schiet ons – onbedoeld uiteraard – te hulp. Dit artikel probeert blanke westerse mannen maar weer eens een schuldgevoel aan te praten, maar het bereikt een totaal ander effect!

Stereotypering in schoolboeken

De titel spreekt al direct voor zichzelf:

Veel minder vrouwen en regelmatig stereotypering in schoolboeken

Verderop in het artikel wordt er verder over uitgeweid. De teneur is immer hetzelfde als we van de NOS gewend zijn: vrouwen worden minder positief afgeschilderd dan mannen en ook westerlingen zijn in schoolboeken oververtegenwoordigd. Deze oververtegenwoordiging gaat verder dan op grond van het percentage niet-westerlingen in de Nederlandse samenleving verwacht mag worden. Of 95% van de criminelen als man en meer dan de helft als allochtoon wordt afgebeeld laat de NOS in het midden. Allochtonen en migranten moeten natuurlijk wel zielig blijven!

De volgende twee citaten zijn echter baanbrekender dan ze op het eerste gezicht lijken:

Stereotypering heeft, zo blijkt uit eerdere onderzoeken, gevolgen voor kinderen. Zo bleek uit eerder onderzoek bijvoorbeeld dat meisjes scheikunde beter snappen als er plaatjes van vrouwelijke wetenschappers bij staan, in plaats van mannelijke wetenschappers.

Maar kinderen zijn heel gevoelig voor juist subtiele, verstopte boodschappen. Stereotypen zijn ook in schoolboeken geslopen, ook al is dat waarschijnlijk onbewust gebeurd.

Eigengroepspreferentie

De NOS, aan het hoofd van een kielzog van gedreven wetenschappers, zegt feitelijk precies datgene dat wij al jarenlang roepen: mensen hebben een voorkeur voor mensen die op hen lijken, ofwel een eigengroepspreferentie. Bikers gaan liever om met bikers dan met priesters, ICT’ers gaan liever om met technici dan met moderne kunstenaars, homoseksuelen gaan liever om met hippies dan met imams, hoog- en laagopgeleid zoekt elkaar op en innige vriendschappen tussen tieners en bejaarden zijn ook een zeldzaamheid. Je hoeft maar even om je heen naar mensen te kijken en je kan deze conclusie trekken zonder dat je er tientallen wetenschappelijke publicaties voor hoeft door te spitten.

En ja: ook etniciteiten zoeken elkaar op. Het is een van de grootste mythes van deze tijd dat zwarte scholen en wijken ontstaan doordat vuige, racistische blanken – hoezo stereotypering? – hun vooroordelen volgen en niet willen omgaan met zwarten. Zwarten zoeken net zo goed hun eigen groep op en hebben de neiging om samen te hokken in hun ‘eigen’ wijken en scholen. Hier is verder niets raars of verkeerds aan, net zo min als dat er niets raars of verkeerds aan is dat inkomens- of leeftijdsgroepen, seksuele geaardheden of zelfs mensen met een bepaalde haardracht elkaar opzoeken. Een groep als ‘gabbers’ was bijvoorbeeld duidelijk herkenbaar door kleding, haardracht en muziekvoorkeur en had een sterke onderlinge verbondenheid. Dat wil niet zeggen dat ze klassiekemuziekluisteraars haatten, maar ze voelden zich toch meer op hun gemak binnen eigen kring.

Diversiteit een zegen?

Een bijna seculiere religie in deze tijd is ‘diversiteit’. Diversiteit is iets geweldigs en we zouden van elkaar leren! Jezelf beter vinden dan anderen is een schande en anderen voor je dulden is juist een teken van tolerantie en bescheidenheid1. Migratie is dan ook iets geweldigs, want we zouden niet zonder migranten kunnen, hoewel we het vóór de komst van de eerste gastarbeiders toch bepaald niet slecht deden en de ruim verdubbelde criminaliteit toch een aardige keerzijde is.

Dit dogma staat echter in buitengewoon schril contrast met de citaten uit het NOS-artikel. Daarin wordt uitgebreid geweeklaagd dat bepaalde groepen stereotiep worden weergegeven en dat leerlingen de stof beter snappen als ze zichzelf erin herkennen 2. Dat maakt diversiteit echter buitengewoon hinderlijk! Immers: als er op een school alleen blanken zitten hoef je alleen maar zorg te dragen voor mannelijke en vrouwelijke rolmodellen, omdat elke blanke deel uitmaakt van een van deze twee groepen. Als er meerdere etniciteiten op dezelfde school zitten moet je de mannen en vrouwen ook nog eens verdelen over de etniciteiten. Voor religies geldt hetzelfde. Als je alleen christenen op een school hebt kan je volstaan met christelijke rolmodellen. Als daar atheïsten bij komen moet je deze rolmodellen alweer opsplitsen. Zet daar de islam naast en alleen christenen en atheïsten volstaan al niet meer. Hier kunnen weer migranten uit verschillende herkomstlanden naast worden gezet. Als alle migranten op een school een Surinaamse achtergrond hebben volstaat het om te zorgen voor rolmodellen met een Surinaamse achtergrond, eventueel in proportie naar hun aandeel in de Nederlandse samenleving. Maar kan bijvoorbeeld een Eritrese immigrant, die van een ander continent komt, zich wel herkennen in een Surinaams rolmodel? En een Indonesiër, die in bijna niets te vergelijken is met een Afrikaan – religie, etniciteit, cultuur, afkomst, gemiddelde schoolprestaties, sportprestaties, inkomen en talloze andere eigenschappen zijn niet gelijk aan die van een Afrikaan -, kan die zich herkennen in een Afrikaans rolmodel? Hoe zouden moslims reageren op joodse rolmodellen en hoe zouden joden en moslims reageren als ze stereotiep worden afgebeeld? Je kan het niet meer goed doen of zeker beroepsgekwetsten zullen een alibi zien om te verkondigen hoe hun eigen groep zo vreselijk onderdrukt wordt. Ook interessant zou de reactie van moslims zijn op homoseksuele rolmodellen, maar tot een verdere acceptatie zal het vast niet leiden.

Het drama van diversiteit

Al deze ellende kan eenvoudig worden vermeden door diversiteit te zien als wat het is: een drama. Laat mensen elkaar opzoeken en zich in eigen kring op hun gemak voelen. Dwing homofielen en moslims niet met elkaar om te gaan, want ze zullen elkaar veel meer gaan haten dan wanneer ze elk in eigen kring zichzelf kunnen zijn. Hou op het met geforceerd mengen van groepen die uit zichzelf liever niet mengen! Ik noemde al verschillende groepen op basis van afkomst, religie en etniciteit. De NOS beweert zelf al dat leerlingen beter presteren als ze hun eigen rolmodellen terugzien. Hoe kan je dan met droge ogen beweren dat het mengen van groepen, en dus het opsplitsen van de rolmodellen zodat ze nog maar een beperkt percentage van de leerlingen aanspreken, een positief effect heeft? In de praktijk blijkt het ook alleen maar tot frictie te leiden. Dit speelt zich af op scholen, sportclubs, in wijken, op de arbeidsmarkt enz. Hoe graag mensen het ook roepen: ze vermijden zelf diversiteit als ze de kans hebben! Onder bijvoorbeeld IJslanders is emigratie naar andere Scandinavische landen niet ongebruikelijk omdat het kleine IJsland niet voor iedereen de juiste perspectieven biedt. Hoeveel IJslanders zullen de zoektocht naar diversiteit als reden voor migratie noemen? Hoeveel gaan er liever naar een land buiten Scandinavië waar ze zelf de diversiteit vergroten en zich kunnen onderdompelen in al die prachtige culturen? Hoeveel – in ruimere zin – westerlingen zoeken diversiteit op buiten Europa? Hoeveel culturele export van de westerse cultuur vindt er plaats naar niet-westerse landen? Juist… dat is uitermate gering…

Hou dus ook op om blanken die de – zeer natuurlijke – neiging hebben elkaar op te zoeken van racisme, discriminatie en andere opiniemisdaden te betichten! Wij zijn gewoon mensen en we wensen iedereen, ongeacht afkomst, etniciteit of welke eigenschap dan ook, het allerbeste toe! Wij vluchten alleen niet weg voor de natuurlijke neiging om gelijkgestemden op te zoeken, net zo min als dat anderen het doen. Wij grossieren alleen niet in drogredenen om dit te verklaren. Het grootste verschil tussen ons en anderen is dat wij er eerlijk over zijn, als de situatie het toelaat. Dit openlijk toegeven kan tot ellende als baanverlies of een sociaal stigma leiden.

Zolang dat nog het geval is zal deze hypocrisie blijven en zal een fatsoenlijk immigratiebeleid slechts gepropageerd worden door groeperingen en politieke partijen aan de zijlijn. In dat geval zal de ondergang van Europa slechts een kwestie van tijd zijn.

1: het onvermijdelijke gevolg hiervan is dat anderen dus weer boven een bepaalde groep worden geplaatst, hetgeen voor de eigen groep juist onacceptabel is.

2: dit staat niet letterlijk zo in het artikel maar kan er wel uit geconcludeerd worden. Zie het voorbeeld van meisjes die scheikunde beter snappen als er plaatjes van vrouwen bij staan. Gezien de algehele teneur van het artikel kan dit doorgetrokken worden naar andere groepen.

Jan de Scherprechter