De Nieuwe Kleren van de Keizer

Sprookjes… wie van jullie is er niet groot mee geworden? Vrijwel iedereen is in z’n vroege jeugd wel eens voorgelezen voor het slapen gaan door vader of moeder. De tijdloze sprookjes van de gebroeders Grimm, de verhalen op rijm van dr. Seuss, de sprookjes uit 1001 Nacht… Maar behalve simpelweg heerlijke verhalen voor het slapen gaan, verhalen die de fantasie prikkelen, zat er vaak een diepere betekenis of wijsheid verborgen die het gedachtengoed van de auteur en de tijdsgeest waarin de auteur zijn verhalen op schrift stelde mooi wist te illustreren.

Neem nu het welbekende sprookje ‘De Nieuwe Kleren van de Keizer’ uit 1837 van de Deense schrijver Hans Christian Andersen. Voor wie het verhaal niet kent: het vertelt over een ijdele keizer die wordt opgelicht door enkele charlatans die zich voordoen als meesterkleermakers. Ze beweren een kostuum voor de keizer te kunnen weven dat zó verfijnd is dat alleen wijze en capabele mensen het kunnen zien. Maar in feite verkopen ze de vorst slechts duurbetaalde lucht. De Keizer zèlf ziet natuurlijk dat hij tot op z’n ondergoed bloot is, net als z’n hofhouding, kabinet en zelfs z’n hele volk. Maar niemand durft hardop te zeggen dat de keizer halfnaakt rondparadeerd want niemand wil incapabel of simpel van geest genoemd worden. Want de oplichters hadden immers gezegd dat het gewaad zo fijn en exclusief was dat slechts de wijzen en capabelen het konden zien. Tot een klein kind, dat zich niets aantrekt van de absurde terreur van woorden, opmerkt dat de keizer in z’n ondergoed rondloopt.

Leg ik de verborgen wijsheid uit dit sprookje even als een blauwdruk over onze moderne samenleving dan zie ik veel punten van herkenning.

Die keizer, is dat niet een mooie metafoor voor de blunderende, falende klasse van de huidige westerse heersende klasse die slechte beslissing op slechte beslissing stapelt? Die zich schijnbaar laat verleiden tot beleid dat het Westen verzwakt en ondermijnd, onderwijl ervan overtuigd te zijn het goede te doen.

Ook beide oplichters zie ik als een metafoor voor een bepaalde groep mensen die anderen als meesters weet te bespelen maar bij iedere beslissing slechts het eigen belang in acht houdt. Deze groep egoïstische, sociopathische charlatans weet keer op keer weer beleidslijnen door te drukken die onze samenleving meer kwaad dan goed doen. Maar bedreven als ze zijn in psychologie en semantiek weten ze de ‘keizer’ voor hun karretje te spannen en deze gelooft er nog goed aan te doen ook!

Ja, deze charlatans kennen ons beter dan wij onszelf. Een kameraad binnen Studiegenootschap Erkenbrand omschrijft hen dan ook steevast als ‘De firma List & Bedrog’. Ze weten een groot deel van de westerse beschaving wijs te maken dat vergrijzing niet opgevangen dient te worden door grotere, westerse gezinnen met minimaal gemiddeld 2,1 kind per moeder… nee, in plaats daarvan wordt westerlingen wijs gemaakt een eindeloze stroom inwoners uit Afrika en de islamitische wereld op te nemen, te verzorgen, te voeden, te huisvesten en van uitkeringen en subsidies te voorzien tot het einde der tijden. Dát, zo wordt ons verteld, zal het Westen redden. Zo kan ik nog een hele lange lijst met wanbeleid opsommen dat de oorsprong vind in ‘goedbedoelde adviezen’ en allerlei ideologieën en leerstellingen die op onze westerse beschaving zijn losgelaten. In essentie dienen al deze destructieve ideologieën slechts het eigenbelang van deze groep oplichters, maar uiteraard kunstig gecamoufleerd als sociale vernieuwing die de mensheid naar een hoger plan moet tillen.

Goed, we hebben het sprookje van Hans Christian Andersen nu ontleed. We zien dat de keizer een metafoor is, net als de kleermakers. Maar wie is dan het kind dat zich niets aantrekt van de sluwe woorden en de conditionering door de charlatans om vooral toch net te doen alsof ze het prachtige gewaad van de Keizer wèl zien?

Dat zijn wij, mensen als de leden van Studiegenootschap Erkenbrand, die beseffen dat je de westerse beschaving, de westerse cultuur en de westerse identiteit slechts kan redden en laten voortbestaan met westerse kinderen van westerse vaders en moeders! Die het gif van het cultuurmarxisme doorzien! Die de geestelijke terreur van politieke correctheid verwerpen! Wij blijven onze boodschap herhalen, net zolang tot mensen zien hoe ze zich laten verleiden en misleiden door de charlatans. We blijven het herhalen tot iedereen beseft dat ze bedrogen zijn en, net zoals in het sprookje van Andersen uitroepen:

De keizer draagt geen kleren!

Een der Erkenbranders