De identiteit van een utopische strijd

1
115

Make-up artiest Annemieke Tip stuurde een foto in van haar werk voor de make-up Awards en werd bedolven onder een storm van kritiek en bedreigingen waar zelfs haar kinderen niet met rust werden gelaten. Het probleem? Ze had bruine schmink gebruikt als schaduw voor een model. Dat was racistisch.
Ook andere groepen van een vergelijkbaar deugniveau jammeren mee, waaronder de bodypositive-feministen, die pas geleden in ons land vaste voet aan wal hebben gekregen via de media (zie recent bericht
NOS en RTL) en proberen ook hun grote stempel te drukken op de kwestie. Maar wat hebben deze groepen nou met elkaar te maken? We gebruiken de anti-fatshame feministen als startpunt.

De beweging is een onderdeel van de moderne feministische golf die zich door voornamelijk de westerse wereld heen verspreidt. Het eerste wat opvalt aan deze beweging is dus het vrouwelijke karakter. Het ideaalbeeld van de feminist is nog steeds een gespierde, slanke man; de vrouw mag volgens de feminist daarentegen niet worden geobjectificeerd of onderhevig zijn aan wat voor sociale norm dan ook, dat is onderdrukking en stigmatisering.

Dat deze beweging ongezond, onverantwoordelijk en diep onzeker is valt goed te merken, maar is niks vreemds vandaag de dag. We zien de zelfde trend namelijk bij anti-racisten, LGBTQA+ en BLM-bewegingen. Het is niks anders dan kopiëren.

De ideologie van deze mensen is dat zij niet verantwoordelijk zijn voor hun persoonlijke problemen, zij het mentaal of fysiek. Het is geen denkwijze die een innerlijke strijd of het overkomen van zwaktes stimuleert, maar in plaats daarvan oproept tot het vernietigen van elke sociale norm die als ‘onderdrukkend’ gezien wordt. Dat is tevens waar de oorlog van de cultuurmarxisten om draait: een eeuwig durende strijd voor een onbereikbaar utopisch paradijs.

De zelf-identificering van deze groepen is een pure uiting van onzekerheid. Ze overschreeuwen persoonlijke problematiek door een aspect van hun karakter te overbelichten en het zelfs een primair onderdeel van de identiteit te maken. Er wordt buitenproportioneel veel aandacht aan besteed. We zien het bij gay-prides, BLM-bewegingen, transgenders en bodypositive-feministen. Een andere, kleinere groep, bestaat uit vrouwen die helemaal niet dik zijn, maar een handjevol reacties – van de duizenden – van Instagram plukken of modellenstandaarden gebruiken waarmee ze beweren óók een slachtoffer te zijn. De intentie achter hun handelen is niks meer dan aandacht en een vraag voor complimenten. Ooit oud-veteranen met missende armen en benen in bodypositive-acties gezien? Precies.

De oorlog die wordt gevoerd door deze groepen is in de kern labiel-persoonlijk van aard. De innerlijke problematiek wordt niet alleen op ongezonde manier verwerkt, maar de persoonlijke frustratie wordt ook nog eens omgezet in een afkeer tegen alles wat de oncomfortabele realiteit te dichtbij laat komen. Het wordt gebruikt als middel om actief controle uit te oefenen op anderen om zo het gevoel van eigen onmacht te compenseren. De boosheid, de haat, geeft de persoon die dit ervaart een macht over zijn object. Die macht wordt bewerkstelligd door schuld, doordat een slachtofferrol gebruikt wordt als middel.
“jij beledigt mij, dus…”. Is een vorm van macht, een gejank om controle.

Dit is het gedrag van een spiritueel inferieure groep mensen die geen eigen verantwoordelijkheid willen nemen. In plaats daarvan schuiven ze de verantwoordelijkheden op naar anderen. Ironisch genoeg erkennen ze daarmee de autoriteit van de normale, weldenkende mens. De verantwoordelijkheid wordt tevens niet zomaar opgeschoven naar iemand, maar wel naar de blanke, Europese man. Een down-top structuur heeft voor deze mensen de voorkeur boven een top-down structuur. De spiritueel inferieuren rebelleren tevens omwille van het rebelleren. Een ongevormde, ongeformuleerde vrijheid is het utopische doel. Dat doel wordt natuurlijk nooit behaald, maar de strijd moet gevoerd worden omdat anders de macht van deze snel-op-de-tenen-getrapte-groep verdwijnt. Een oneindige heksenjacht met onzinnige interpretaties over discriminatie is het gevolg. Zelfs als het schmink betreft.

~ Herakles

1 COMMENT

  1. In een woord geniaal. Dit is alles wat wij ook altijd roepen en denken maar dan op de juiste manier samengevat en verwoord.

Comments are closed.