De Hel

0
443

“Europeanen weten niet hoe ze moeten leven tenzij ze zich bezighouden met een groots ondernemen. Als dit ontbreekt, worden ze kleinzielig en zwak en valt hun ziel uiteen.”

– José Ortega y Gasset, Spaans filosoof

Wat is de hel? En dan bedoel ik niet de hel volgens de religieuze geschriften. Ik bedoel, wat voor dystopische maatschappij moet er komen om te kunnen spreken van een hels leven? Ik zal u uitleggen hoe ik dit zie…

Zoals zo velen ben ook ik opgegroeid met de naweeën van de ’68 revolutie en de sociale implicaties die deze omwenteling had op de latere generaties in het Westen. Als er één muziekstuk is dat de tijdsgeest van het naoorlogse geloof in de maakbare samenleving en de idealen van die generatie weergeeft is het wel ‘Imagine’ van ex-Beatle John Lennon, uitgebracht in 1971.

Een tijd die zowel gekenmerkt werd door een heftige strijd in Vietnam en elders als de toppen van menselijk vernuft in de vorm van een pendeldienst tussen de aarde en de maan. ‘Imagine’ geldt tot op de dag van vandaag als symbolisch voor utopische dagdromerij en het inzetten voor een betere wereld. Echter, wie de tekst woord voor woord analyseert en het geheel op zich in laat werken komt tot de conclusie dat Lennon geen prachtige toekomst schetste, maar een door cultuurmarxisme vergiftigde asgrauwe staat van bestaan. Een eeuwigdurende voorspelbaarheid in voorspelbare eeuwigheid. Niets om ‘s ochtends voor op te staan en niets om ‘s avonds voldaan de nachtrust weer op te zoeken. Weliswaar in alles voorzien om als menselijke soort te overleven: onderdak, kleding, voedsel, maar alles ontberend wat juist het leven inhoud geeft. Oftewel, overleven om vervolgens iedere dag een beetje meer te sterven.

“Niets om voor te leven en niets om voor te sterven” , zoals Lennon het omschrijft. “En boven ons slechts de lucht.”

Geen plek voor grote dromen en idealen, geen plek voor God of een andere vorm van spiritueel leven. Geen plek voor grote ontroering, voor intense emoties, voor de verwondering die een klein kind ervaart als het plotseling oog in oog staat met iets majestueus. Of van een volwassene die zichzelf tot doel gesteld had een grootse prestatie te leveren, zoals het beklimmen van een hoge berg. En op de top aangekomen bevangen wordt door een immens besef van Zijn.

Een toekomst waarin de koude wetenschap ieder mysterie heeft weggevaagd. Waarin zowel liefde als haat vage begrippen uit een vergeten verleden zijn geworden. Waarin slechts aan het materialisme en het meetbare waarde wordt toegekend. Waarin, als het aan sommigen ligt, zelfs het meest natuurlijke en menselijke, namelijk het groeien van en geboren worden van nieuw menselijk leven, wordt uitbesteed aan de BV Vooruitgang. Kunstmatige verwekking, bevruchting en groei van een menselijk wezen in een kunstmatige omgeving.

Mijn voorstelling van een hels leven is een plek die niet meer rouwt om de doden of jubelt om de levenden. Die geen traan laat om groot verlies of vreugde ervaart bij groot gewin. Nee, geen plek vol vuur, zwavel en eeuwige kwelling. De ware hel is het uitdoven van de menselijke ziel.