De Groene: een verdediging van Romantiek

De Groene publiceerde op 24-01-2018 een stuk over postmodernisme en alt-rechts. Hierin noemt zij Peterson alt-rechts en aanbeden door ons. Voor de duidelijkheid: Peterson is een liberale individualist en geniet enorme kritiek vanuit de hoek van alt-rechts.

Als de Nederlandse alt-rechts zijn wij uiteraard bereid wat dingen op te helderen voor De Groene. Allereerst de hatelijke afschildering van Romantiek. De Groene stelt dat de ideologie van alt-rechts berust op Romantiek wat zij “gedweep” over een nooit bestaand verleden noemen. Links maakt wel vaker deze denkfout, dat zij Romantici nostalgische figuren noemen die melancholisch naar een geïdealiseerd verleden verlangen.

Het is deels correct. Zeker, wij zijn Romantici. Maar Romantisme is een traditionalistische beweging die zich niet blind staart op het verleden, maar het voorgestelde verleden aangrijpt om een nieuw wereldbeeld te scheppen. Dit wereldbeeld is niet een reflectie van een verleden, maar een doelstelling voor de toekomst die voortbouwt op traditie.

Zie ook bijvoorbeeld het nieuwrechtse concept van Archeo-Futurisme.

Romanticisme draait om Esthetiek. Dat is niet een mooi woordje om iets “mooi” te noemen maar het filosofisch nastreven van het Sublieme zoals Kierkegaard het formuleert of Heideggers concept van Das Sein. Authentieke ervaring. Uiteraard zit daar een enorm melancholisch sentimentalisme in, maar ook een streven naar het heroïsche en een betere wereld. Links daarentegen trekt ons het liefst de dieptes van de ruige en lelijke materiële wereld in en in plaats van schoonheid na te streven zwelgt het in de vuigheid van de ergste aspecten van de mens. Daarom verheft het schilderijen gemaakt van menstruatiebloed en ondergepiste kruizen tot “kunst”. Dit reflecteert zich ook in haar beleid om alles dat productief en natuurlijk is te ondermijnen. Romantiek in de politiek is echte compassie voor de idealen die men nastreeft. In tegenstelling tot het brute en onmenselijke van links. Niets is hoger dan genot, alles draait om het individu, na ons de zondvloed. Hedonisme. Puur materialistisch nihilisme.

Ongetwijfeld is dhr. Baudet een groot voorstander van esthetica. De man houd van zijn klassieke muziek en hogere kunst. Maakt hem dat een Romanticus? Ja. Of hij daarom een volledige politieke eenheid nastreeft, wij betwijfelen het. Hij blijft een liberaal, iemand die het individu verheft boven het hogere belang van de samenleving (wij van alt-rechts streven namelijk wél de eenheid na die De Groene beschrijft. In eenheid ligt kracht, niet in diversiteit). Dezelfde kritiek geld voor Dr. Peterson: hoewel hij goede instincten heeft blijft hij teveel hangen op het individu. Peterson vertaalt het romantische idealisme in Archetypen. Het archetype is een esthetisch ideaal waar men naar streeft, een gezonde maatschappij brengt gezonde archetypen bij aan haar volk. Een ongezonde laat dit na of erger nog, leert tegennatuurlijke archetypen. De kinderloze feministe met haar katten. De slaafse huisvader. De 9-jarige transseksuele bordeelhouder.

Wat betreft “scherven van een gebroken geheel” of een verlies van heelheid, even een stap terug van het filosofische naar het basaal materialistische: de feiten liegen er niet om. Het aantal huwelijken daalt, geboortecijfers nemen af en maatschappelijk vertrouwen neemt af sinds de jaren 60. Wie kent zijn buurman nog? Wie vertrouwt zijn omgeving nog genoeg om de kinderen zonder begeleiding buiten te laten spelen? Wie laat de voordeur nog open, heeft een echt hechte gemeenschap met zijn omgeving? Of gaat nog eens naar de kerk om wat meer dan puur materialisme te ervaren? Ironisch genoeg geld dat in Nederland nog wel voor de moslim gemeenschap. Zij hebben hechte gemeenschappen met hoge sociale samenwerking. Zij leven dan ook nog op een traditionalistische wijze. Voor de rest van Nederland heerst het geatomiseerd individu.

Laten we niet teveel woorden vuil maken aan het Postmodernisme: wij van Erkenbrand delen Dr. Petersons opvattingen erover in zijn algemeenheid. Een marxistische ideologie die economie door sociale vraagstukken vervangt. Dat De Groene de kritiek erop zo lacherig van de hand probeert te doen is makkelijk te verklaren door het feit dat het zelf de postmoderne ideologie onderschrijft en niet graag met haar neus op de feiten wordt gedrukt. Eigenbelang staat altijd hoog in het vaandel bij de salonsocialisten.

“Looking for a world I’m not even sure ever existed.”

Éordred ‏