De democratische paradox

0
225

In een democratie prevaleren bepaalde waarden zoals vrijheid, gelijkheid/gelijkwaardigheid, mensenrechten en vrijheid van meningsuiting. Vergis je echter niet, de democratie werkt in haar abstracte vorm zoals ieder ander systeem. In een communistisch land zijn anti-communistische uitspraken verboden, in een militaristisch land anti-militaristische uitspraken en in een democratie, zoals je verwacht, anti-democratische uitspraken. Nu staan macht en controle hoog in het vaandel voor materialistische leiders, waardoor een bescherming van de staatsveiligheid logischerwijs uitmondt in brede interpretaties van het begrip ‘veilig’. Censuur en controle zoals deze in een Noord-Korea, Saudi-Arabië en China te zien zijn hebben we hier nóg niet. Maar het begint al te komen door met stempels als ‘nepnieuws (tegengaan)’ en ‘beledigingen voorkomen’. In het westen zijn we op het punt dat men geen verschil meer mag aanduiden tussen volkeren of daar zelfs al de implicatie van mag geven. Het gevolg is een wirwar aan mentale gymnastiek en een obsessie met ras en afkomst. Elk debat wordt erdoor bepaald, elk sociaal probleem wordt erop teruggevoerd en advertenties zijn ermee bezaaid.

De vraag die ik neerleg is daarom als volgt: Als een democratie om zichzelf te waarborgen gebruik moet maken van censuur en propaganda, heeft zij dan haar veronderstelde vrijheid in pacht?

Het antwoord kan ik zelf al geven: nee, en dat doet ertoe en ik zal je uitleggen waarom. Zoals elk systeem heeft een maatschappij een elite, in dit geval een financiële elite. Deze elite leeft in een eigen wereld van zaken doen, deals sluiten en machtspolitiek. Hoe de maatschappij fungeert, hoe zij werkt en wat zij doet voor haar burgers is niet een zorg voor deze elite. Wat hen uitmaakt is of zij nog steeds hun gang kunnen gaan in de maatschappij. Dat wil zeggen, of zij de instrumenten tot hun beschikking hebben om hun bodemloze put van begeerte te kunnen vullen, zonder enige zorg om verantwoordelijkheid. De democratie is zo’n ideaal instrument, omdat het systeem het volk het gevoel geeft invloed te hebben op de koers van het land, terwijl op de achtergrond de zaken nog steeds zoals vanouds doorgaan. Het theater, de politiek, doet zijn optreden en vertaalt de intenties van lobbyisten en investeerders in zoete koek voor de massa’s. Wordt dit systeem bedreigd, dan grijpt zij in. In het geval van de huidige democratie betekent dat een censuur van sociale media, toezicht vanuit de AIVD (klinkt heel eng natuurlijk) op rechtse bewegingen, gestuurd en verdraaid nieuws en propaganda in de media.

In de Verenigde Staten zien we dit op een extreme manier uitvouwen met als instrument het bestrijden van nepnieuws. Er zijn Appleproducten die berichten op apps op je apparaat censureren omdat ze haatzaaiend of haatdragend zouden zijn of nepnieuws zouden bevatten. Twitter doet hier ook aan mee, Facebook doet hier aan mee, zelfs nieuwskanalen besloten om Trump live op tv af te kappen om ‘verspreiding van nepnieuws en verwarring’ tegen te gaan. Laat dat inzinken, media die voor de bevolking bepaalt wat ze wel en niet kunnen zien en zelfs zover gaan te bepalen wat je wel en niet mag horen van de president.

Nou kan onze eigen regerende klasse niet zomaar overgaan op absolute censuur of vervolging, daarvoor heeft zij een reden nodig waarvoor ze opportunistisch te werk gaat. Dit kan zij bijvoorbeeld doen door gebruik te maken van de eerste idioot die een Nieuw-Zeelandje gaat uithalen, of een Breivik. Hopelijk niet, niet wenselijk en sterk te veroordelen, maar de politiek zal een dergelijk moment uiteindelijk gebruiken voor meer controle. Ze zal lijntjes trekken naar het gedachtegoed en de ventileerders daarvan, waarna ze overgaat op een verbod of vervolging. Hetzelfde zien we met islamitisch terrorisme. Focus op massa-immigratie? Focus op de steun van het westen aan Jihadistische groepen in het Midden-Oosten? Focus op het gefaalde migratie- en integratiebeleid? Nee, wél meer overheidscontrole met ‘het oog op’ de weer oh zo breed geïnterpreteerde ‘extremistische groepen’, poging tot verwestering van de islam of oppervlakkige zionistische retoriek.

De democratie is een systeem als geen ander. We zitten nu op een breekpunt waar we te zien krijgen hoe ver de gevestigde orde wil gaan om panisch haar pseudodemocratie te bewaren. De media staan daarin centraal.

~ Kalki

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here


8 − = 4