De cultuurmarxistische kaping van de geschiedenis

0
77

De geschiedenis wordt steeds meer politiek misbruikt door de cultuurmarxisten en de aanzwellende scharen minderheden van allerlei pluimage om de westerling en haar beschaving schuld aan te praten en haar van zelfvertrouwen en geloof in haar hogere roeping te beroven. Ons wordt geleerd op school en op de televisie ons te schamen voor alles wat onze voorouders deden. Vooral selectief hengelen naar, of verdoezelen van historische feiten is gemeengoed in het linkse kokerdenken. De geschiedenis is in haar handen een stok om de ‘blanke koloniserende racistische ambitieuze veroveraars’ te slaan.

Met hedendaagse minachting, dus los van tijdsgebondenheid, wordt door een linkse ideologische bril naar onze worstelende voorouders gekeken. Als ware dominees fulmineren deze apologeten van de universele mensenrechten tegen de vermeende demonen van blanke ongerechtigheid. Een blanke hoort niet te heersen, maar zich schaamtevol te wentelen in het stof en met betraande gezwollen rode ogen om vergiffenis aan zijn gekleurde medemens te smeken voor al het gruwelijke onrecht dat hem door blanken is aangedaan.

Onze beschaving en haar geschiedenis worden vermoord, verkracht en ontzielt. Geestelijke stuurloosheid, zo kenmerkend voor de huidige tijd, gaat hand in hand met het verlies van onze geschiedenis als fundament en als bron van trots en identiteit. Het is van uiterst belang dat onze geschiedenis wordt aangewend als anker, als verbinding met onze voorouders, zodat het ons bestaan betekenis en plaats verschaft in een steeds verwardere wereld.

Als toppunt van de ontsporende macht van verkeerde geschiedsschrijving mag ik de doorgeschoten en door links misbruikte hyper-herdenkingscultus noemen, waarin de Holocaust is verworden tot het enige en absolute ijkpunt al ons politieke handelen. Het absolute tegendeel moet dan wel het moreel juiste zijn, dat wil zeggen: het onbeperkt tolereren en importeren van vreemdelingen, al zijn ze ons nog zo wezensvreemd, en is hun bedrage aan de samenleving zeer negatief.

Zo is deze herdenkingscultus verworden tot een morele fuik, waarin de huidige omvolking van Duitsland en de rest van West-Europa door immigranten uit de Derde Wereld ingekleed wordt in een ethische mantel van klakkeloze zelfverloochening en zelfvernietiging. De gevolgen zijn desastreus, een raciale en sociaal-culturele apocalyps. De linkse mens, losgezongen van iedere historische gebondenheid, ontkent simpelweg de waarde van het historisch gegroeide en ziet de mens als een inwisselbare eenheid. Elke immigrant wordt gezien als hetzelfde als de Europeanen en derhalve als een persoon met dezelfde rechten als de Europeanen, inclusief het recht op Europese grond. Het staatsburgerschap van westerse landen wordt op ongekende schaal te grabbel gegooid aan elke cultuur, elk volk en ras, los van iedere historische rechtvaardiging.

Europa en de westerse wereld is van iedereen en voor iedereen, want iedereen is gelijk. Het typisch blanke bestaat in deze visie niet . Alle culturen en rassen zijn slechts constructen en worden niet als wezenlijk gezien. De enormiteit van deze globalistische visie wordt maar door weinigen doorzien, laat staan ontmaskerd. Het is een dodelijk mentale ziekte waar de westerse geest aan lijdt. Het eigene, het particuliere, het organisch gegroeide, het uniek Europese, wordt geloochend, geofferd en niet behoudenswaardig geacht. Het wordt geofferd op het multiculturele altaar van een nihilistische, postmodernistisch verknipte en materialistische god van totale nivellering en gelijkschakeling.

Geld en economische groei is voor de linkse elite de enige leidraad, slechts overtroffen door een absurdistisch geloof in de onvermijdelijkheid en noodzaak van raciale en culturele ‘diversiteit’. De schoonheid en waardigheid van een blank Europa telt eenvoudig niet voor hen.

Door deze rampzalige geesteshouding, erin geramd door de linkse kerk, van Hollywood tot Vaticaan, van scholen tot overheid en rechtspraak, is het onvermijdelijk dat onze kinderen zullen sterven als etnische minderheid in hun eigen continent. De demografische omwenteling krijgt steeds meer momentum en de omvolking is reeds onafwendbaar. Zo voltrekt zich de grootste Europese omwenteling ooit, geruisloos geleid in politiek correcte banen van zelfcensuur. Europa schaft zich af terwijl de hogepriesters van de mensenrechten en de ‘Verlichting’ haar ondergang bezingen als nastrevenswaardig. Ze heffen het loflied aan op het aanstaande omgevolkte Eurabië . De vernietiging van de blanke zelfbeschikking in Europa nadert haar voltooiing in de arabisering en afrikanisering van onze landen. Niemand durft er publiekelijk om te rouwen.