De anti-blanke agenda van de NOS

1
341

Precies twee jaar geleden kondigde de NOS aan om blanken voortaan ‘witten’ te noemen. Volgens Marcel Gelauff, hoofd van de nieuwsredactie, was het woord ‘blank’ te positief, het zou teveel doen denken aan ‘schoonheid’ of ‘reinheid’, wat de gevoelens van zwarten zou kwetsen. Het woord ‘zwart’, zo wist hij te vertellen, heeft namelijk geen vergelijkbare positieve associaties.

Gelauff beweerde dat hij ‘witten’ als benaming voor blanken had ingevoerd op advies van de Taalcommissie, een groep van eigen NOS journalisten die zich bezighoudt met taalkwesties. Zij zouden zich anderhalf jaar over het blank – wit vraagstuk hebben gebogen.

Achteraf kunnen we vaststellen dat de invoering rimpelloos is verlopen. Er was in de publieke ruimte nauwelijks verontwaardiging te bespeuren, omdat vrijwel alle Nederlandse media meededen. Nagenoeg alle grote kranten en tijdschriften en andere media veranderden van de ene dag op de andere de blanke huidskleur in ‘wit’, en blanke mensen in ‘witten’. Al deze media zouden uit eigen beweging de NOS zijn gevolgd.

Alleen Martin Bosma wilde het fijne er van weten. Hij stelde Kamervragen gericht aan Arie Slob, de minister van Media. Hoe lang bestaat deze Taalcommissie? Wie zit er in? Wat is hun opdracht? Kunnen we de notulen inzien? Arie Slob beantwoordde 8 van de 11 Kamervragen niet eens, hij verwees naar de “zelfregulering” van de NOS.

Het hoofd van de Taalcommissie heet heel toepasselijk Peter Taal. Afgelopen juli ging hij met pensioen en deed voor de VRT, de Belgische zusterorganisatie van de NOS, een boekje open over de gang van zaken in 2018. Eén uitspraak is van bijzonder belang: “De hoofdredactie heeft buiten de taalcommissie om besloten dat we van een witte huidskleur zouden gaan spreken en niet meer van blank.”

Volgens het voormalig hoofd van de taalcommissie werd het veranderen van ‘blank’ in ‘wit’ dus van bovenaf bepaald. Gelauff wilde doen voorkomen alsof hij slechts luisterde naar de werkvloer, die weer in contact staat met de samenleving. Zo probeerde hij te suggereren dat er een breed draagvlak bestond. Kennelijk wilde hij ook verbergen van wie het plan werkelijk afkomstig was. Hij hield vast aan deze leugen over de Taalcommissie, ook toen het inzet werd van een parlementair debat.

Behalve hoofd van de nieuwsredactie is Gelauff voorzitter van het Genootschap van Hoofdredacteuren. Hij heeft deze media-kliek gebruikt om ‘blank’ radicaal in ‘wit’ te veranderen; bij alle media, op hetzelfde moment. Het was een goed voorbereide, gecoördineerde en ook geruisloze operatie. Door er minimale aandacht aan te besteden, leek het bij de invoering al een voldongen feit.

‘Witten’ is echter geen ingeburgerd woord voor blanken. Het is ook geen neutraal woord. Deze benaming begon voor het eerst rond 2008 opgang te maken in de teksten van zwarte activisten. Zij zagen hoe in de Verenigde Staten onder Obama de zwarte beweging relatief succesvol was en probeerden dat succes in ons land te kopiëren, te beginnen met het taalgebruik. Als zij verwijzen naar ‘witten’ bedoelen zij de groep mensen die collectieve schuld zou dragen vanwege de slavenhandel.

Overigens zijn wij niet de enigen die dit beweren. De Belgische staatsomroep VRT wijst het woord ‘wit’ af. Op hun website is de onderbouwing te lezen: “‘Wit’ is ook geen neutrale term. Wit wordt meestal gebruikt door mensen die daarmee een machtsrelatie of een meerderheidsvisie van de blanke groep willen beklemtonen.” Bij de NOS daarentegen komt het woord ‘blank’ sinds 2018 alleen nog voor bij berichten over wateroverlast, als in: “de straten stonden blank”. Het woord blank, ooit in de betekenis om een specifiek ras, toevallig het ras van de oorspronkelijke bewoners van dit land, is voor de NOS niet meer dan een weersverschijnsel.

Wat drijft Marcel Gelauff? Is het progressieve arrogantie, dat hij denkt te weten wat goed is voor een complete etnische groep, zonder die groep iets te vragen? Is hij niet gewoon een geniepige blanken-hater? Wie stuurt hem aan, wat is zijn netwerk? Zijn loopbaan is die van een prototypische cultuur-marxist: babyboomer, sociale academie in de jaren zeventig, bij verschillende kranten multiculturalisme promoten met zijn stukjes, daarna naar de kapper, grijs pak aan, en door naar de top van de publieke sector. Zijn huidige inkomen bedraagt volgens het jaarverslag van de NOS 192.203 euro.

De publieke omroep die hij leidt beschikt over een budget van 209 miljoen euro. Gelauff heeft letterlijk honderden miljoenen in handen voor de uitvoering van zijn anti-blanke agenda.  De regering houdt zich afzijdig, terwijl zij als subsidieverstrekker alle recht zou hebben om zich met de inhoudelijke kaders te bemoeien.

Het lijkt niet al te rooskleurig. Er is een culturele strijd gaande, waarin op blanken druk wordt uitgeoefend om hun identiteit aan te passen; hun geschiedenis, hun feesten, en zelfs de naam waarmee zij zich identificeren. Deze druk kan alleen gekeerd worden, door het omgekeerde te doen van wat zij willen, namelijk opkomen voor uw eigen, expliciet blanke identiteit. Daar kunt u zelf aan meedoen. Noem uzelf blank, speek met uw kennissen en collega’s over blanke belangen. Verwijs in de publieke ruimte naar uw etniciteit. En als u ooit een microfoon van een NOS journalist onder uw neus krijgt, weiger om te antwoorden “omdat de NOS tegen blanken is”. Werp het in hun gezicht, het liefst tijdens een live-uitzending. Als u om uitleg gevraagd wordt, vertel dan rustig dat u niet aangeduid wil worden met een term die devaluerend bedoeld is. Misschien dat u te horen krijgt dat u radicaal bent, maar dan is het antwoord dat de NOS daar zelf mee is begonnen. Dat heeft een aantal effecten. 

Ten eerste kunnen de NOS journalisten niet meer hun werk doen. Hun regel om alle blanken als ‘witten’ aan te duiden zit hen in de weg. Ten tweede worden zij gedwongen om uitleg te verschaffen, wat zelfs met Kamervragen nog niet is gelukt. En meest belangrijk, u legt hun anti-blanke agenda bloot. Er is een reden waarom blanke identiteitspolitiek wordt onderdrukt. Zo gauw een kritisch aantal blanken zich weer met hun etniciteit gaat identificeren, is het namelijk snel gedaan met dat cultuur marxistische sprookje. De tijd is gekomen. 

1 COMMENT

  1. Een prachtig stuk! Ik heb nooit begrepen waarom het ineens ‘witten’ moest zijn, ‘blanken’ was immers overal ingeburgerd en zolang zwarten er niet over klagen kan je zo’n term gewoon blijven gebruiken. Nu is me alles duidelijk! Je mag blanken geen term geven die ze positief afschildert… wie zoiets absurds bedenkt hoor in een inrichting…

    Ik gebruik de term ‘wit’ zelf nooit en zal dat ook nooit doen. Tot het einde der tijden zal ik het woord ‘blank’ gebruiken, hetgeen de lading ook veel beter dekt. Zo kan je ook gelijk het kaf van het koren scheiden: wie de term ‘wit’ gebruikt vindt dat zijn eigen groep niet positief mag worden afgeschilderd. Het gebruik van ‘blank’ is een bewuste keuze geworden.

Comments are closed.