Cultuurrelativisme is een gefaalde ideologie

Een van de grootste ideologische mislukkingen van de moderne tijd, naast bijvoorbeeld het communisme, is het zogenaamde ‘cultuurrelativisme’. Deze ideologie, bijzonder populair onder links-progressieve lieden, houdt kortweg het volgende in: “culturen zijn niet aan elkaar gelijk, maar wel gelijkwaardig. De ene cultuur is dus niet beter dan de andere en we moeten andere culturen dan ook respecteren en accepteren. Een waardeoordeel is uit den boze!” Deze ideologie is, helaas, ook in de praktijk gebracht bij migratie naar Nederland. Immigranten moesten weliswaar integreren, maar ‘met behoud van cultuur’. Hun cultuur was immers net zo goed als elke andere cultuur en dus ook zeker niet minder dan de onze. Ze hoefden onze waarden en normen dan ook niet zelf in de praktijk te brengen, die van hen waren immers net zo goed als de onze. Hooguit waren ze ‘anders’, maar wie zijn wij om te oordelen? Alleen rechts-reactionaire bekrompen racisten zouden dat doen en deze abjecte figuren verdienden in het gunstigste geval slechts minachtig. In ernstigere gevallen kon het bekritiseren van andere culturen tot ellende als baanverlies en sociale uitsluiting leiden. Pim Fortuyn betaalde er zelfs de ultieme prijs voor!1

De absurditeit van deze ideologie is zo gemakkelijk aan te tonen dat het wonderbaarlijk is dat mensen het nog aanhangen. Ik zal trachten om het cultuurrelativisme met valide argumenten te bekritiseren zodat deze weerzinwekkende ideologie wordt verbannen naar waar het thuishoort: het museum van getoetste en volledig gefaalde filosofieën.

Hoogstaande culturen uit de oudheid

Een typische – nogal vreemde – eigenschap van links-progressieven is dat ze met vreugde de eigen cultuur bekritiseren of op z’n minst relativeren ten opzichte van andere culturen. Dit is echter zeer uitzonderlijk! Zo staan mensen tot de dag van vandaag versteld bij het aanschouwen van hoogstaande culturen uit de oudheid.

Een goed voorbeeld daarvan is natuurlijk het Romeinse rijk, aangezien dit eeuwenlang een toonaangevende beschaving was in West-Europa en de invloeden daarvan tot de dag van vandaag merkbaar zijn in onze westerse beschaving. Het Romeinse rijk bereikte een bijzonder hoog niveau voor wat betreft hun architectuur, welke pas vele eeuwen na het instorten van dit rijk geëvenaard werd door de mensen die op hetzelfde grondgebied als welke het Romeinse rijk besloeg woonden. In plaats van het volstrekt willekeurige gewoonterecht trachtten de Romeinen met wetgeving de regels op te stellen waaraan mensen zich moesten houden. De uitrusting van een Romeinse voetsoldaat maakte deze tot een bijzonde geduchte tegenstander en de zeer geavanceerde krijgstechnieken van de Romeinen boezemden ontzag in bij tijdgenoten, ook als deze numeriek fors in de meerderheid waren. Heden ten dage verslinden nog talloze wijsgerige studenten de geschriften die, soms meer dan 2000 jaar geleden, door zeer ontwikkelde Romeinse scribenten werden geproduceerd. De wetenschap stond op hoog niveau.

Hetzelfde kan worden gezegd van de oude Griekse beschaving. Ook hier stond de zoektocht naar kennis in hoog aanzien en werden de eerste grondslagen van de wetenschapsfilosofie ontwikkeld, zij het dat deze nog verre van perfect waren. De prachtigste monumenten werden geproduceerd en de Grieken zeilden de bekende wereld over. Al meer dan 2000 jaar geleden waren zij in staat een analoge computer te ontwikkelen die, door het toepassen van een bijzonder complex en uitermate geraffineerd mechanisme, de positie van de sterren en enkele planeten op een willekeurige datum kon bepalen. Veel Grieken wisten donders goed dat de aarde rond was en dat deze niet het middelpunt van het heelal was, al deelden lang niet alle filosofen die mening.

Ook buiten Europa ontstonden geavanceerde beschavingen. De Inca’s bijvoorbeeld leefden in een rijk dat centraal werd bestuurd, waarbij beslissingen van ambtenaren door renbodes werden verspreid en zo in relatief korte tijd tot in alle uithoeken van het rijk bekend waren. Hun bouwwerken waren zo onvoorstelbaar sterk dat ze de krachtigste aardbevingen – een voortdurende plaag in het Incarijk – konden weerstaan! Ook de oude Chinezen en Japanners hebben hoogontwikkelde beschavingen gebouwd en ook Afrikaanse volkeren lieten zich niet onbetuigd. De Egyptenaren bijvoorbeeld staan niet alleen bekend om hun imposante bouwwerken, die heden ten dage nog met open mond aanschouwd worden. Hun voedselproductie was dusdanig dat er mankracht vrijkwam om deze bouwwerken te produceren en niet, zoals vaak ten onrechte werd gedacht, door slaven.

Het spreekt dat ik nog wel even door kan gaan met het opnoemen van hoogstaande culturen van soms ruim 2000 jaar oud. Het punt is echter: als er sprake is van hoogstaande culturen, dan moet er ook sprake zijn van onderontwikkelde culturen! Dit is echter direct in tegenspraak met het cultuurrelativisme dat zegt dat alle culturen gelijk zijn. Een goed voorbeeld van een onderontwikkelde cultuur is die van de Noord-Amerikaanse Indianen, die vaak ten onrechte als vreedzame natuurmensen worden afgeschilderd. Afgezien van goede landbouwtechnieken en hun kennis van gewasveredeling – na elke oogst werden de zaden van de beste producten gebruikt om voor het volgende jaar te zaaien – waren deze Indianen zeer primitief. Zeer veel Indianen stierven door geweld, hetgeen aantoont dat ze de wil of mogelijkheden ontbeerden om conflicten zonder geweld te beslechten. Buitengewoon inventief waren de Indianen in het ontwikkelen van de gruwelijkste martelingen die, zonder enige scrupules, werden toegepast op mannen, vrouwen en kinderen. Bizons werden met kuddes tegelijk in afgronden gejaagd waarna slechts enkele exemplaren daadwerkelijk werden gebruikt. Van stedenbouw of de ontwikkeling van een schrift was geen sprake en ook smeedkunst werd niet of nauwelijks ontwikkeld of toegepast. Dit staat in schril contrast met de Zuid-Amerikaanse Indianen zoals de reeds genoemde Inca’s of Azteken, hoewel die laatsten in wreedheid niet voor hen onderdeden.

De Aboriginals in Australië hebben het continent niet minder dan 40.000 jaar geheel voor zichzelf gehad. In Europa waren er toen nog Neanderthalers! Enige progressie boekten deze Aboriginals echter niet, hoewel ze ongeveer 40 keer zoveel tijd hadden om zich te ontwikkelen als het hele Byzantijnse rijk heeft bestaan. Van een hoogstaande cultuur is bepaald geen sprake geweest. De in elk opzicht superieure Europeaan – sorry beste links-progressief, maar dat is nou eenmaal zo – bracht dit continent in enkele eeuwen volledig in cultuur. Precies wat ze in Noord-Amerika deden, hoewel de Indianen daar zelf maar liefst 15.000 jaar de tijd voor hadden.

Ook grote delen van Europa waren buitengewoon primitief ten opzichte van het Romeinse of Griekse rijk, hetgeen de Romeinen in staat stelde grote delen van Europa te veroveren met hun veruit superieure krijgsmacht. De vraag die de links-progressieven gesteld moet worden is of het cultuurrelativisme van toepassing is op alle culturen uit het verleden, of alleen om de westerse cultuur neer te halen ten opzichte van andere culturen. Dit is immer het enige waarvoor het wordt gebruikt.

De ‘magische’ connectie?

Alle culturen die niet meer bestaan hebben een opkomst, een ‘tussentijd’ en een ondergang gekend. Ook bijvoorbeeld het Griekse rijk begon klein, maar breidde zich met de tijd uit. Uiteindelijk zagen ze zelfs het belang in van kennis en de verspreiding en toegankelijkheid ervan, en bouwden ze de wereldberoemde bibliotheek van Alexandrië, hetgeen een weergaloos kenniscentrum werd. Amerika zou pas ruim 15 eeuwen later worden ontdekt, al waren er eeuwen daarvoor al Vikingen geland die met hun bijzonder goede schepen erin geslaagd waren het continent te bereiken2. Als alle culturen gelijk zijn, hoe kan het dan dat de culturen in zowel Noord- als Zuid-Amerika op gelijke hoogte bleven met de ontwikkelingen in Europa? Ze wisten immers niet eens van elkaars bestaan af! Hoe kan het dat, met de ineenstorting van het Romeinse rijk of de val van Byzantium, alle culturen tegelijk ineenstortten?

Dit is natuurlijk bespottelijk. Culturen bestonden onafhankelijk van elkaar, elk met een eigen ontwikkelings- en beschavingsniveau. Dit brengt ons echter op de volgende, uitermate belangrijke vraag.

Het heden?

Waarom zou zoiets alleen in het verleden plaats kunnen vinden en, zo dat het geval is, wanneer hield het dan precies op? Vanaf ongeveer welk moment in de geschiedenis werden alle culturen pardoes gelijk aan elkaar? Vanaf het moment dat breed toegankelijke wereldwijde communicatie alle mensen en culturen met elkaar verbond?

Het is natuurlijk verhelderend om bestaande culturen wereldwijd te aanschouwen. In West-Europa is, overigens nog maar zeer kort geleden, de vrouw als mens gelijkgesteld aan de man met voor het overgrote deel dezelfde rechten en plichten. Deze sprong voorwaarts is zwaar bevochten op conservatief-religieuze machten die nog maar kort geleden de touwtjes stevig in handen hadden. Vooral de links-progressief zal dit toejuichen, daar hij daar – eerlijk is eerlijk – met overtuiging voor gestreden heeft, helaas soms met zoveel overtuiging dat deze trend zijn doel soms voorbijschiet. In andere culturen in de wereld is dat echter bepaald niet het geval! In Somalië bijvoorbeeld is het een goed gebruik dat jonge meisjes worden onderworpen aan een gruwelijke, rituele marteling waarbij hun genitaliën op barbaarse wijze worden verminkt3. Dit zodat ze geen lustgevoelens zouden ontwikkelen die de begeerte van mannen kan opwekken zodat ze een perfecte fleshlight voor haar echtgenoot is4. Dit is in geheel Somalië een goed gebruik, al komt het ook voor onder andere onbeschavingen. Ofwel: het is deel van de cultuur. Volgens het cultuurrelativisme is dit dus geen schandelijke praktijk, maar een praktijk van mensen die ‘anders’, maar wel gelijk zijn. Uiteraard is dit een belediging voor elk beschaafd mens in de wereld!

Een kenmerk van hoogontwikkelde beschavingen is de ontwikkeling van wetenschap. Door het ontwikkelen van verifieerbare kennis kunnen technieken, maar bijvoorbeeld ook sociale concepten, worden ontwikkeld waar mensen eeuwenlang van kunnen profiteren. In het westen, maar ook in veel Aziatische landen zoals Japan, wordt veel wetenschappelijk werk geproduceerd. Kijk naar de wereld van onze overgrootouders, ongeveer een eeuw geleden, en vergelijk het met de wereld van nu. De lijst van wetenschappelijke prestaties is immens! Dit staat echter in schril contrast met bijvoorbeeld de islamitische wereld, waar wetenschap maar mondjesmaat bedreven wordt en op zeer laag niveau staat. Op De Kennis Van Nu5 is het volgende citaat te vinden:

Tegen het eind van de serie wordt geconstateerd dat de wetenschap in de islamitische wereld aan het eind van de middeleeuwen in verval raakte. Niet alleen werden de echte ontdekkingen voortaan in Europa gedaan, maar zelfs het adopteren van elders ontwikkelde technologieën lukte niet meer, en dat geldt tot op de dag van vandaag. Islamitische landen vertonen op alle relevante graadmeters een enorme achterstand op het Westen en op niet-islamitisch Azië. Op ranglijsten van universiteiten komt bij de eerste 150 geen enkele universiteit in een islamitisch land voor.

Als het westen, en de rest van de beschaafde wereld, deze lieden niet voedt met kennis zullen ze over eeuwen nog op dezelfde manier leven als nu. Van een tendens om de invloed van achterhaalde boeken eens wat te temperen en daadwerkelijk op zoek te gaan naar de kennis van het universum lijkt bepaald geen sprake te zijn. Een cultuurrelativist kan echter niet anders dan ofwel roepen dat dit de schuld is van het westen6, ofwel dat dit slechts hun keuze is en dat die net zo goed is als de onze. Nog een geluk dat de oude Grieken er anders over dachten!

Het resultaat

Ik noemde het cultuurrelativisme al een ideologische mislukking. Ik durf te beweren dat ik de validiteit ervan met bovenstaande argumenten volledig heb ontkracht. De verwoestende resultaten zijn echter al zichtbaar in gans Europa. Zo deed de islam zijn intrede in Europa, hoewel deze achterlijke en totalitaire ideologie op veel punten diametraal tegenover Europese kernwaarden staat. Gelijkheid voor de wet, gelijkheid van man en vrouw, vrijheid van religie, enige acceptatie van homoseksualiteit en de vergaring van niet-religieuze kennis zijn niet bekend binnen de islam, al zullen veel moslims er lippendiensten aan bewijzen. Het dominante cultuurrelativisme stond niet toe dat er enige kritiek op deze ideologie werd geleverd en zo stroomden in zeer korte tijd vele honderdduizenden moslims het veel verder ontwikkelde Europa binnen. Iemand z’n cultuur is volstrekt irrelevant bij een toetsing of hij Europa mag binnenkomen en zo zijn er dus – helaas – zelfs Somaliërs in Nederland toegelaten. In het reeds geciteerde NOS-artikel staat vermeld dat niet minder dan 4200 meisjes de komende jaren het risico lopen ritueel gemarteld te worden. 41.000 Vrouwen in Nederland zijn al besneden, hetgeen meer is dan het volledige inwonertal van een stad als Wageningen. In het kielzog van die arme vrouwen komen dus ook de familieleden die dit allemaal prima vonden. Volgens cultuurrelativisten kan er dus geen waardeoordeel worden geveld over de Somalische bejegening van vrouwen ten opzichte van de westerse. Ze moeten immers gelijk blijven!

Culturen die geen zeer grote overeenkomsten vertonen7 verhouden zich slecht tot elkaar. Als Europeanen in een ander land gaan wonen zullen ze de neiging hebben gelijkgestemden op te zoeken en ze zullen niet snel de mores van hun nieuwe thuisland overnemen. Ook in Nederland hebben alle groepen de neiging naar elkaar toe te trekken op grond van hun culturele achtergrond. Een cultureel-religieus gebruik als het dragen van een hoofddoek wordt bijvoorbeeld niet overgenomen door niet-islamitische vrouwen die op die manier opdringerige mannen willen afschrikken. Moslims zijn inmiddels talrijk genoeg dat ze ook hun eigen scholen oprichten, waar geen enkele niet-moslim – ongeacht hoe zeer hij het cultuurrelativisme predikt – zich zal inschrijven als hij al wordt toegelaten. De acceptatie van een verschijnsel als homoseksualiteit staat onder druk en veel homoseksuelen zullen zich in wijken waar andere culturen dominant zijn bij voorkeur niet vertonen en zeker niet herkenbaar als homofiel!

Voeg daarbij dat migranten uit andere culturen een sterke verbinding met hun eigen achtergrond blijven vertonen. Rellerige demonstraties van Turkse voor- en tegenstanders van Erdogan zijn bijvoorbeeld een natuurlijk verschijnsel. Veel niet-westerlingen hangen het cultuurrelativisme verrassend genoeg niet aan en vinden hun eigen cultuur superieur aan andere culturen. Dat is hun goed recht, maar buitengewoon onpraktisch voor het gastland dat hen inmiddels herbergt.

Conclusie

Het cultuurrelativisme is een achterhaalde, verwoestende ideologie die, als deze voldoende aanhangers kent, een bijl is aan de wortel van de westerse beschaving. Niet alle culturen zijn gelijk aan elkaar en de westerse cultuur kent, net als bepaalde anderen, een zeer hoog ontwikkelingsniveau. Andere culturen zijn juist barbaars en primitief en voor deze culturen mag onder geen beding een plek zijn in Europa.

Migratiebeleid moet een culturele component kennen waarbij wordt bepaald of iemand wel beschaafd genoeg is om deel uit te maken van de westerse cultuur. Als dat niet het geval is komt hij onder geen beding permanent hier binnen. Zelfs bij een tijdelijk verblijf moeten vraagtekens worden gesteld.

Het staat andere landen uiteraard vrij dezelfde mores toe te passen op Europeanen. De vraag is dan wie zich het meest in de vingers snijdt.

Jan de Scherprechter

1: hij had de euvele moed de islam een achterlijke cultuur te noemen.

2: jammer genoeg verzuimden ze hun tijdgenoten op de hoogte te stellen van het feit dat er een enorm continent in het westen lag.

3: ook een bekende Somalische als Ayaan Hirsi Ali is in Somalië verminkt.

4: ondanks dat dit ritueel al eeuwen wordt toegepast hebben ze nooit de moeite genomen om op wetenschappelijke wijze te controleren of dit ook wel effectief is, hetgeen niet het geval is. Deze barbaarse praktijken schieten dus ook nog eens hun walgelijke doel voorbij.

5: dit is een productie van onze publieke omroepen, die buitengewoon links zijn zodat deze informatie, die direct tegen hun eigen dogma’s in gaat, betrouwbaar kan worden verondersteld.

6: aan westerlingen die dit schuldcomplex met vreugde op de eigen schouders torsen is helaas allerminst een gebrek.

7: dit heeft ook een nog veel controversiëlere etnische component die bijzonder hardnekkig is.

One thought to “Cultuurrelativisme is een gefaalde ideologie”

  1. Het grote probleem met gefaalde ideologieën is dat mensen ze toch en masse aanhangen. Iedereen weet dat het marxisme volkomen geflopt is, maar toch is de aanhang er van nog altijd massaal. Liberalisme idem.

    Het cultureel marxisme ontstond toen ed n groep denkers zag dat de Revolutie in Europa niet aan zou slaan. Er moest dus een andere koers komen. Niet langer de arbeider zou de voorhoede van de Revolutie vormen maar academische elite. Via ondermijning van de samenleving zou dit vorm gaan krijgen. En zo geschiedde. Het gezin werd aangepakt, de grenzen gingen open voor het nieuwe lomoenproletariaat en de mars door de instituties zorgde voor cultureel marxisten op vele sleutelposities. Inmiddels zijn gendergekte en klimaat de laatste nieuwe wapens.
    Een effectief strijdplan zoals moge blijken
    Wat in de communistische landen niet lukte is in West Europa wel gelukt: totale hersenspoeling .

Reacties zijn gesloten.