Complot tegen het Vrije Woord

1
429

Sinds de uitbraak van de coronapandemie zijn complotdenkers weer een punt van aandacht. Via media en politiek worden zogenaamde “complotdenkers” gecriminaliseerd en het publiek warm gemaakt voor een nieuwe golf van repressie tegen dissidenten. Of het nu de strijd van D66-Minister Kajsa Ollongren tegen “nepnieuws” is of de opruiende boodschappen van ideologisch gemotiveerde beroepsdeskundigen zoals Beatrice de Graaf en Nikki Sterkenburg: het thema staat weer bovenaan de agenda. Zelfs de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb) waarschuwde dat complottheorieën tot extremisme, ja zelfs tot terrorisme konden leiden.

Het is duidelijk dat de autoriteiten nu ook complotdenkers de oorlog hebben verklaard. Dit roept de vraag op wat een complotdenker nu eigenlijk is?

De moraalwetenschapper Drecht Decoene schrijft daarover het volgende: “Een complottheorie concurreert altijd met wat wel het officiële verhaal wordt genoemd: de consensus onder historici en andere geleerden over wat er gebeurd is.”

Als we de definitie van Decoene volgen, dan kunnen we stellen dat bijvoorbeeld Christoffel Columbus een complotdenker was. Met zijn claim dat de aarde niet plat maar rond was, weerlegde hij immers de algemene wetenschappelijke consensus van zijn tijd. Iedereen die de heersende consensus in twijfel trekt, kan dus verweten worden een complotdenker te zijn. Zo kun je iedereen die de staatsversie bekritiseert tot complotdenker bombarderen. Het perfecte wapen om alle tegengeluiden te censureren en de kop in te drukken.

Met de recente oorlogsverklaring tegen complotdenkers zijn de autoriteiten een oorlog tegen de vrije meningsuiting begonnen. Dit past in een autocratische tendens die al langer in de EU-lidstaten plaats vind. Vergelijkbaar met de Amerikaanse Patriot Act, heeft de Franse president Emmanuel Macron in 2017 met de “anti-terreurwet” de noodtoestand in het land permanent gemaakt. In Spanje zijn de zogeheten “knevelwetten” aangenomen, waarmee het repressieve apparaat van de Spaanse staat gigantisch uitgebreid werd. Ook de Nederlandse regering stuurt steeds meer aan op repressieve wetgeving.

De reden hiervoor is de sociale onrust die in heel Europa heerst. De afgelopen decennia is Europa door verschillende crisissen getroffen. De laatste hiervan is de ontwrichtende coronapandemie. We staan aan de vooravond van een onzekere toekomst. Steeds meer mensen maken zich zorgen, voelen zich in de steek gelaten en stellen de heersende instituties ter discussie. Om die onrust het hoofd te bieden, grijpt de staat terug naar autocratische middelen zoals censuur.

Om die censuur te rechtvaardigen heeft de staat een zondebok nodig: de complotdenker. Iedereen die het officiële verhaal van de staat bekritiseert kan dat brandmerk krijgen. De complotdenkers worden zonder pardon weg gezet als een gevaarlijk allegaartje van verwarde mensen: van nationalisten, antizionisten, anti-oorlogsactivisten, critici tegen de ‘lockdown’, Poetin-aanhangers, spirituele hippies, anti-vaxxers, anti-5G activisten tot UFO-volgers. Ondanks de diversiteit aan meningen en beweegredenen, wordt iedereen zonder pardon tot de categorie complotdenker gebombardeerd.

Terechte kritiek op de staat en zijn doctrine wordt gelijk gesteld aan de meest vergezochte en onrealistische mythes. Een innovatieve manier om politieke dissidenten te framen. Gevaarlijker is de link die met extremisme wordt gelegd: iedereen met het brandmerk complotdenker wordt daarmee een potentiële terrorist. Met alle gevolgen van dien.

De vrije meningsuiting van gewone stervelingen die de staatsdoctrine durven te bekritiseren, wordt hen ontzegd. Complotdenkers zijn ongecultiveerd, onverantwoordelijk en gevaarlijk voor de samenleving. Staatscensuur wordt daarmee gerechtvaardigd. Er zijn inmiddels al talloze maatregelen genomen om de verspreiding ervan op internet en via sociale netwerken tegen te gaan.

Als volksnationalisten zijn we al langer bekend met censuur. In de jaren ’90 werden er in diverse Europese landen wetten ingevoerd die het holocaustrevisionisme en vrij historisch onderzoek verboden. Daarmee werd het in Europa weer mogelijk om voor je mening in de gevangenis te belanden. De nieuwe golf van censuur zal echter veel meer mensen gaan treffen.

De staat zal nooit toegeven dat ze de politieke opvattingen van de bevolking wil beheersen. De censuur zal worden voorgesteld als een soort religieuze zaak: het beschermen van de samenleving tegen ketterij; het in bescherming nemen van de bevolking tegen het vermeende gevaar van complotdenken.

Laten we dus niet naïef zijn, dissidente denkers naderen een onvermijdelijke krachtmeting met de staat. Het valt nog te bezien wie verantwoordelijk zal zijn voor de censuur en wat de criteria ervan zullen zijn. Maar dat die censuur er komt, is zeker. De historie leert ons echter dat censuur in de meeste gevallen schadelijker is dan de ideeën die het verbiedt. Alle staten die censuur toepassen worden uiteindelijk ooit omvergeworpen. Het huidige regime zal daarop geen uitzondering vormen.

Mark Druhtman

1 COMMENT

  1. Goed artikel zeg! Ik ben via via op deze site beland en verbaas me erover hoe neutraal en coorect geschreven ze zijn alhoewel jullie in de hoek worden geplaatst van radicalen.

Comments are closed.