Butlerse Jihad

0
464

“Menselijk leven is niet onderhandelbaar.” – Serena Butler

De routekaart van de Verenigde Naties, bekend geworden onder de naam Agenda 2030, heeft als uiteindelijke doel de volledige beheersing van het dagelijks leven van ieder individu. Tijdens het bestuderen van deze technocratische grootheidsfantasie werd ik overvallen door een gevoel van vervreemding, maar tegelijkertijd was er een vonk van herkenning. Gisteravond, al wandelend en mijmerend in de frisse buitenlucht wist ik het ineens.

In mijn tienerjaren was ik een fanatiek lezer van fictie, zowel dystopische literatuur van auteurs als George Orwell, William Golding en Aldous Huxley als ook de werken van Isaac Asimov, Arthur C. Clarke en Frank Herbert en nog veel meer. Het is laatstgenoemde die in zijn Duin-saga de wereld beschreef zoals de globalistische kliek het graag zou zien: een kille technocratische dystopie waarin de mensheid is gedegenereerd tot dociele, gemakzuchtige consumenten en niet veel meer dan dat. De mensheid heeft in de werken van Frank Herbert het pad van de dysgenetica gekozen en zichzelf volledig afhankelijk gemaakt van technologie, kunstmatig intelligente machines en androïde dienaren. De mensheid is letterlijk onderworpen door haar eigen gemakzucht en zucht naar onmiddellijke bevrediging. Geestelijk en spiritueel afgestompt, lichamelijk verzwakt, intellectueel afgegleden. Het is op dit punt dat een adelijke dame genaamd Serena Butler het inzicht krijgt dat de mensheid zich op een weg begeeft naar de totale zelfvernietiging.

Serena Butler groeit uit tot een sleutelfiguur in een strijd, die later de Butlerse Jihad gaat heten: een totale, heilige oorlog, een alles-of-niets strijd tegen de technocratie en het kunstmatig intelligente androïde leger van dienaren, waarvan gaandeweg duidelijk wordt dat de mensheid zélf de slaven zijn geworden van hun kunstmatige dienaren.
De Butlerse Jihad eindigt uiteindelijk in een klinkende overwinning voor de menselijke soort. Tegelijkertijd ziet de mensheid zich met een nijpend vraagstuk geconfronteerd. Met het wegvallen van al deze kunstmatige intelligentie die al zo lang het denk- en rekenwerk voor de mens had gedaan, is onze soort weer op zichzelf aangewezen. Is dat nog haalbaar? Alles blijkt al voorzien door Serena Butler. Er worden programma’s opgezet om door middel van training en eugenetica de mens langzaamaan weer naar een hoger plan te tillen. Technologie wordt gedegradeerd tot de plaats die het lang geleden innam. Alleen machines die geen bedreiging vormen voor de fysieke en cognitieve vermogens van de mensheid zijn toegestaan.

Met dit verhaal in mijn achterhoofd dacht ik weer aan de plannen van de Verenigde Naties. Staan wij op dit moment niet aan de vooravond van Frank Herbert scenario? Zullen we verworden tot uitgedoofde consumptieslaven die een onbezield bestaan leiden als geatomiseerde schaduwen van onze vroegere zelf? Met kunstmatige, steriele, gemakzuchtige levens, ontworteld van de natuur? Vervreemd van elkaar? Of kan het tij nog gekeerd worden, voor het te laat is?

De huidige stand van de technologie heeft ons al voldoende ontworteld en vervreemd van onze natuurlijke band met grond, cultuur, volk en identiteit om de vraag te rechtvaardigen of al deze technologische ontwikkelingen, al deze ingrijpende veranderingen in de maatschappij en de wijzen waarop mensen met elkaar de interactie aangaan nog wel een vooruitgang genoemd kan worden. De Corona maatregelen hebben dit proces bovendien in een hogere versnelling gebracht. Technologisch gaan we met sprongen vooruit, maar de sociale isolatie en gebrek aan perspectief is somber makend. Bij iedere nieuwe ontwikkeling waarover ik lees… als nationalist, als traditionalist maar bovenal als mens, blijft één vraag hangen:

Blijft de menselijke bezieling gegarandeerd?

Of is eerst een Butlerse Jihad nodig om onszelf weer te hervinden als bezielde en spirituele wezens?