Bescherm Artikel 23

2
114

De PvdA, de partij die met vreugde grote groepen andersculturele migranten binnenhaalt in de hoop dat ze op hen zullen gaan stemmen, komt met een onzalig plan. Volgens de NOS wil de PvdA dat bijzondere scholen, zoals reformatorische scholen, geen leerlingen meer kunnen weigeren. In het artikel is het volgende citaat te vinden:

Artikel 23, dat de vrijheid van onderwijs regelt, was ooit bedoeld zodat ouders de school van hun idealen konden kiezen, zegt Asscher. “Nu wordt het artikel misbruikt om bepaalde leerlingen te weigeren. Omdat ze een taalachterstand hebben, hun ouders het verkeerde geloof aanhangen of omdat ze de school niet kunnen betalen. Daarom wil ik artikel 23 wijzigen.”

Ofwel: scholen hebben bepaalde leerlingen liever niet en ze misbruiken de grondslag van hun school om die te weigeren.

Allereerst is het de vraag of scholen dat wel daadwerkelijk doen. De PvdA komt niet met rapporten die het onderbouwen en de vereniging voor christelijk onderwijs Verus ontkent het ten stelligste. Volgens het Christelijk Informatie Panel:

Clarijs: “Scholen weigeren nooit ‘zomaar’ leerlingen vanwege achterstanden, zoals Asscher beweert. Die suggestie getuigt van dedain en laat zien dat hij niet begrijpt hoe onderwijsmensen in elkaar zitten. Op dit moment zie je eerder een tendens, met name in de grote steden, dat ouders privéscholen willen beginnen of dat scholen met een bijzondere pedagogisch-didactische aanpak een hoge ouderbijdrage vragen. Het is dan kansrijker om het wetsvoorstel te steunen waarin staat dat de ouderbijdrage die scholen vragen geen belemmering mag zijn bij de schoolkeuze.”

De bal ligt nu bij de PvdA: toon eerst maar eens aan dat scholen achterstandsleerlingen weigeren voordat fundamentele vrijheden, zoals de vrijheid de grondslag van een school te waarborgen, op de schop gaan. 

Artikel 23, een stukje geschiedenis

De vrijheid van onderwijs en de financiële gelijkstelling tussen openbaar en bijzonder onderwijs is vastgelegd in artikel 23 van de grondwet. Het is niet zomaar een gemeentelijke verordening! Artikel 23 is het resultaat van een turbulent stukje Nederlandse geschiedenis. Na een langdurige ideologische strijd in de negentiende eeuw werd uiteindelijk bepaald dat scholen niet per se openbaar hoefden te zijn maar dat ook religieuze scholen konden worden opgericht (zie de Wiki). Begin twintigste eeuw werden alle scholen ook gelijk gefinancierd. Dit hield dus in dat ouders een school konden oprichten die gestoeld was op hun eigen ideologische overtuiging. Dit kan een religieuze overtuiging zijn, zoals een katholieke of protestantse school waar de schooldag aanvangt met gebed, maar ook een school met een specifieke pedagogische inslag (zie wederom de Wiki). De staat heeft hiermee dus zijn eigen reikwijdte ingeperkt: ze kan de ideologische overtuiging van haar burgers niet sturen door alleen scholen te financieren die een overtuiging uitdragen die ze welgevallig is en evenmin kan ze scholen met een afwijkende overtuiging zonder meer verbieden. Het ligt natuurlijk wel enigszins voor de hand dat een school dus ook bepaalde selectiecriteria hanteert. Het ligt niet erg voor de hand dat een orthodox-protestantse school overtuigd ongelovige leerlingen of katholieken aanneemt. Die kunnen, dankzij hetzelfde grondwetsartikel, wel eigen scholen oprichten. 

Deze vrijheid is de PvdA, bepaald niet gespeend van collectivistische idealen, blijkbaar een doorn in het oog. De PvdA rept specifiek van leerlingen met een taalachterstand – lees: allochtonen – en leerlingen die het ‘verkeerde’ geloof aanhangen. Misschien doelt de PvdA daarmee op islamitische leerlingen, maar dan zijn ze toch echt verkeerd geïnformeerd: islamitische basisscholen scoren juist uitstekend, volgens het AD. Islamitische middelbare scholen zijn er nog nauwelijks en velen van ons zal het debacle rond Ibn Ghaldoun, dat bijna de gehele Nederlandse eindexamens in de soep liet lopen, nog vers in het geheugen liggen. Het lijkt er hier op dat de PvdA een niet-bestaand probleem wil oplossen. Allereerst tonen ze niet aan dat scholen problematische leerlingen weigeren en wordt dit ten stelligste ontkend door de voorzitter van de vereniging voor christelijk onderwijs Verus. Verder kan iedereen zijn eigen scholen oprichten en erop toezien dat die deugdelijk onderwijs levert. In plaats van dat moslims hun kinderen naar christelijke scholen sturen kunnen ze beter hun eigen scholen oprichten, als ze deugdelijke bestuursleden kunnen vinden.

Op de vrijheden die Artikel 23 ons garandeert moeten we uitermate zuinig zijn. De mogelijkheid om je kinderen een bepaalde ideologische richting te geven behoort niet de staat toe, maar in beginsel de ouders. Dat er wordt ingegrepen bij uitwassen, zoals akelige sektes die eigen schooltjes beginnen, is nog te verdedigen. Daarvan is hier echter geen sprake. Dat de school vervolgens vereist dat de leerlingen een bepaalde overtuiging uitdragen is een waarheid als een koe. Volgens het plan van de PvdA mogen zelfs leerlingen met een overtuiging die diametraal tegenover de grondslag van de school staan niet worden geweigerd! Het AD vermeldt immers:

Daarbij wil Asscher scholen verplichten ieder kind te accepteren, ook als de leerling of de ouders een andere levensovertuiging huldigen dan de school (sic).

Dat zou een mooie stunt zijn: Leerlingen van overtuigde PVV’ers die massaal op een islamitische school worden ingeschreven! Niets weerhoudt zelfs nazi’s ervan hun kinderen op joodse scholen te laten plaatsen. Wat het resultaat voor de school zelf zou zijn laat zich raden: van hun overtuiging zal niets meer overblijven. Hier zien we gelijk een stukje typisch gelijkheidsfetishisme van de PvdA. Iedereen is gelijk dus iedereen moet op elke school kunnen worden aangenomen toch? Jammer genoeg is de praktijk weerbarstiger dan de ideologieën van de PvdA en hebben mensen de neiging zich te associëren met mensen die op hen lijken. Deze natuurlijke drijfveer van mensen laat zich niet sturen en linksom of rechtsom zullen ze toch wel weer een manier vinden om samen te hokken. Zo zullen veel blanke ouders hun kinderen liever niet naar zwarte scholen sturen, zoals Wouter Bos van hun eigen PvdA en Femke Halsema, tegenwoordig burgemeesteres van Amsterdam. Praten voor de bühne is leuk, je eigen kinderen opofferen gaat na een tijdje toch knagen.

Scholen moeten de mogelijkheid hebben hun grondslag te waarborgen en daarbij hoort een aannamebeleid. Eenieder kan zelf een school oprichten of zijn kinderen naar een openbare school sturen. In alle drie de gevallen wordt een school gelijk gefinancierd. Dit zorgt ook voor extra keuzevrijheid omdat scholen hun grondslag niet onder staatsdwang hoeven te laten verwateren. Daarbij moet opgemerkt worden dat het gedwongen mengen van groepen leidt tot frictie, wantrouwen en in het uiterste geval geweld. Leerlingen zullen tussen gelijken beter af zijn dan tussen figuren die een volstrekt andere achtergrond hebben.

Jan de Scherprechter

2 COMMENTS

  1. Links stopt nooit, het is nooit genoeg.

    Neemt niet weg dat de schoolplicht wet dringend moet worden afgeschaft en vervangen door een leerplicht wet.

    • Ja, de leerplichtwet houdt in de praktijk praktisch altijd in dat je je kind naar een staatsschool moet sturen, ook als je ze thuis beter onderwijs kan geven. Een ‘school’ is een zeer specifieke onderwijsvorm die misschien goed is voor bepaalde – vaak slecht gemotiveerde – leerlingen, maar voor anderen hinderlijk is. Bovendien zijn het natuurlijk uitgelezen indoctrinatiecentra.

      Bijzonder onderwijs en scholen die zich profileren zijn een uitkomst voor burgers die niet de stap willen zetten om hun kind van school te halen maar ze wel nog iets ‘eigens’ willen meegeven. Islamitisch onderwijs is mij een gruwel, maar het zorgt er wel voor dat de wat doorgewinterdere moslim niet op reguliere scholen komt. Het is ook maar de vraag of het belemmerend werkt op integratie. Als je groepen geforceerd door elkaar gaat gooien heb je juist de kans dat ze zich veel sterker gaan profileren.

      Daarnaast krijg je nog het probleem dat als scholen zich niet meer mogen profileren de ouders nog maar één keus hebben: verhuizen. Dan maar naar een plek waar de hele omgeving naar wens is en de scholen dat op natuurlijke wijze ook zullen zijn. Bijzonder onderwijs remt witte vlucht, maar nog geen segregratie. Daar is haast niets tegen te doen, mensen zullen elkaar altijd opzoeken. De vraag is hoever je daarvoor moet verhuizen. Links-progressieven hebben wijken genoeg om van hun diversiteit te genieten, maar bescheiden als ze zijn, geven ze arme mensen daarvoor de eerste keus.

Comments are closed.