Associatie met gelijken

De blanke man heeft het niet gemakkelijk tegenwoordig. Hij krijgt voortdurend de schuld van het onderdrukken en onheus bejegenen van onblanke niet-mannen – in deze tijd volstaat het niet meer deze met ‘vrouwen’ aan te duiden – en als hij dan nog niet het schaamrood op de blanke kaken heeft gaat hij wel naarstig op zoek naar redenen om zichzelf te haten. Het erkennen van het inherente kwaad van de blanke man is immers een buitengewoon deugdzame daad van rechtvaardigheid en zelfreflectie en toont duidelijk aan dat de rechts-reactionaire cultuurimperialist een arrogante kwal is die uit het blanke midden zou moeten worden verstoten. Dit kan tot bijzonder komische situaties leiden. Zo wordt het de blanke man aangerekend dat hij allochtonen discrimineert terwijl de aversie die allochtonen over zichzelf afroepen door hun zware oververtegenwoordiging in de criminaliteit niet hun eigen kring wordt aangerekend, maar eveneens de blanke Nederlanders. Voor het racistische gedrag van blanke Nederlanders wordt dan weer niet naar een verklaring buiten eigen kring gezocht, dat is uiteraard de schuld van de boze blanke man. Hetzelfde zie je bijvoorbeeld bij het – volledig verklaarbare – verschil in beloning voor hetzelfde werk tussen mannen en vrouwen. Deze onrechtvaardigheid wordt luidkeels van de daken geschreeuwd, doorgaans door dezelfde lieden die een ideologie als de islam immer ruim baan hebben gegeven. Als de islam zo vrouwvriendelijk zou zijn geweest zouden vrouwen zich er wel toe bekeren, maar wie niet in een islamitische familie wordt geboren bekeert zich later zelden.

Wat opvalt is het verschil in bejegening tussen groepen. Wie allochtonen weigert in een disco kan voor de rechter komen, maar als hij groepen voetbalsupporters, bejaarden, krakers, corporale studenten of kannibalen weigert is dat geen probleem. Teveel mannen in topfuncties is een probleem, teveel vrouwen in de verpleegkunde is dat bepaald niet. Een oververtegenwoordiging van mannen in zwaar of gevaarlijk werk is geen enkel probleem, hun oververtegenwoordiging in topsport is dat wel. Mannen en vrouwen zijn immers gelijk, toch? Dat er wel naar sekse gescheiden sportcompetities- en toernooien zijn in alle sporten nemen we dan maar voor lief. Het voetbalteam dat het afgelopen WK wereldkampioen werd bestond, hoewel het uit Frankrijk kwam, vrijwel uitsluitend uit zwarten. De emancipatie van de zwarte werd door commentatoren en links-progressieve intelligentia geprezen! Me dunkt dat het bepaald niet prijzenswaardig zou zijn geweest als er geen zwarte op het veld had gestaan.

Er is een betere verklaring voor deze merkwaardige verschijnselen dan de kwaadaardigheid van de blanke man, die de mooiste en meest geavanceerde beschavingen in de geschiedenis van de mensheid heeft opgebouwd waar ook nog eens bijna iedereen welkom is. Vele steden zijn duidelijk getekend door de gevolgen van massamigratie en de toestroom van mensen die niet blank en dus zeer goed van karakter en vaardigheden zouden moeten zijn. Het is nog een geluk dat de links-progressieve blankenhater zo bescheiden is, anders zou hij zich massaal die culturele en etnische verrijking eigen maken door in hun midden te gaan wonen!

Associatie met gelijken

Een eenvoudige blik op het dagelijks leven van alledaagse burgers leert de observant dat zij geneigd zijn zich op te houden met mensen die op hen lijken. Dit ligt zo voor de hand dat het bijna komisch is dit met voorbeelden te illustreren, maar ik zal het desondanks toch doen. Daklozen gaan weinig om met managers maar zullen meer wederzijds begrip ondervinden van andere daklozen. Bikers zullen niet snel met Jehovas getuigen optrekken of dezelfde horecagelegenheden frequenteren. Studenten zullen meer optrekken met studenten dan met metselaars. Jongeren trekken meer op met jongeren en ouderen met ouderen. Krakers en punkers zullen, door hun grotendeels gedeelde achtergrond en maatschappijvisie, elkaar van nature niet slecht liggen. Een klassiekmuzikant zal eerder optrekken met grachtengordelbewoners dan met tokkies uit een volkswijk. Een Nederlander die naar pak ‘m beet Shanghai gaat zal zich wellicht beter op z’n gemak voelen in een wijk waar veel Europeanen wonen dan in een typisch Chinese wijk. Zelfs iets als een gedeelde hobby als vissen zal er al snel toe kunnen leiden dat je iemand eerder uitnodigt voor een bezoek of met hem gaat praten op een feestje.

Wat hierbij belist niet over het hoofd mag worden gezien is dat de burger die een grotere afstand tot ‘ongelijken’ ervaart deze mensen niet haat! Een liefhebber van vissen zal niet blij zijn als een liefhebber van knutselen aan auto’s uitglijdt en zich bezeert. Een biker die liever geen priester als buren heeft maar liever een motorrijder haat ‘an sich’ geen priesters. Hij heeft gewoon een voorkeur voor een ander soort mensen die voorkeur hebben we allemaal en die is ook heel natuurlijk. Stel dat u nieuwe buren krijgt? Zou het u dan werkelijk niets uitmaken of het mensen zijn die erg op u lijken of mensen die een andere cultuur, etniciteit en religieuze achtergrond hebben? We zijn immers gelijk toch?

Deze associatie met gelijken komt – onder andere – voort uit het feit dat je een inschatting moet maken van iemand als mens op basis van onvolledige informatie. Iemand die erg op je lijkt is daarin veel beter in te schatten dan iemand die nauwelijks enige gelijkenis met u heeft. U zult van een collega een betere inschatting kunnen maken dan van iemand die een ander opleidingsniveau- en richting heeft, ander werk doet en in een wijk met een totaal andere bevolkingssamenstelling woont. Bovendien schept een gedeelde achtergrond een gevoel van verbondenheid. Als een vliegtuig met 298 inzittenden neerstort zullen we meer medeleven voelen met de 193 Nederlandse slachtoffers en hun nabestaanden dan met de 105 niet-Nederlandse. Daar is verder niets vreemds aan. Desondanks is het een bijzonder veel gebruikte stok om blanke mannen mee te slaan. Zeg nou zelf, hoe vaak wordt een andere groep van racisme of discriminatie beticht? Molukkers bijvoorbeeld hebben hun eigen Molukse wijken maar tot meer dan wat gemor leidt dat niet. Wee het blanke gebeente als die dat eens zouden proberen!

In dit nieuwsbericht van de NOS wordt stuitend duidelijk hoezeer er met twee maten wordt gemeten. Amerikaanse zwarten mogen zonder enig probleem aangeven dat ze zich meer met Afrikanen verbonden voelen. Een blanke die aangeeft liever tussen blanken dan tussen zwarten te wonen hoeft op dergelijk begrip bepaald niet te rekenen, hoewel het een stuk veiliger is – ook voor zwarten – om tussen blanken dan tussen zwarten te wonen. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor scholen. Decennia van gepropageerde kleurblindheid hebben bijvoorbeeld de trend dat scholen, verenigingen en wijken een hoge mate van segregatie kennen niet kunnen stoppen. ‘Associatie met gelijken’ is een biologisch-natuurlijke neiging van een mens en deze natuur is sterker dan links-progressieve leuterkoek van figuren die zelf ook voornamelijk binnen eigen kring blijven en weinig optrekken met bijvoorbeeld PVV’ers of leden van het Forum voor Democratie.

Het staat buiten kijf dat de drang om gelijken op te zoeken zich ook manifesteert als het gaat om zaken waarbij dat eigenlijk niet mag, zoals religie, etniciteit, nationaliteit, geslacht , leeftijd en genderwijzigingsgeschiedenis.

Vrijheid van associatie

Van alle grondrechten van een mens is de vrijheid van associatie wellicht degene die het meest met voeten wordt getreden. Een grondrecht als vrijheid van meninguiting kent vooral twisten als het gaat om het bepalen van wat er wel of niet onder valt, het grondrecht zelf staat zelden ter discussie. Het recht om gevrijwaard te blijven van geweld, behalve dan als reactie op gewelddadige handelingen, wordt ook algemeen erkend. Idem met een grondrecht als vrijheid van religie waarbij ook hoofdzakelijk betwist wordt welke gedragingen nou precies onder die vrijheid vallen en welke niet. Slechts weinigen, uitgezonderd misschien de SGP en fundamentalistische moslims, willen dit recht afschaffen.

Als het gaat om vrijheid van associatie, dus zelf bepalen met wie je omgaat, wordt niet vaak genoemd in het publieke debat en dat is ook logisch aangezien het tal van lastige vragen zal opwerpen waarvoor de huidige – gewenste – antwoorden volstrekt onbevredigend zijn. Mag je een vereniging oprichten waarvan niet-studenten geen lid mogen worden, zoals bij alle studentenverenigingen? Is dat geen discriminatie? Mag je apartementen in een apartementencomplex verhuren aan alleen Nederlanders of alleen Ghanezen, zodat er meer onderlinge verbinding is tussen de bewoners? Mag je een vereniging oprichten voor heren, waarvan vrouwen geen lid mogen zijn? Mag je een bordje ophangen op je winkeldeur met daarop: “verboden voor Sri Lankanen en Marokkaanse jongens onder de 21 jaar”?

Je ziet hier al dat intuïtief verschillende antwoorden gegeven gaan worden. Een studentenvereniging zal iedereen de normaalste zaak van de wereld vinden, maar het weren van Marokkaanse jongens onder de 21 zal al snel het mantra: “discriminatie!” doen weerklinken. Hetzelfde als je apartementen gaat verhuren op grond van de etnische achtergrond van de huurders. De vraag die zich dan opwerkt is natuurlijk: “wat mag wel en wat mag niet?”

Door een eenvoudige verwijzing naar het fundamentele recht van vrijheid van associatie kan deze vraag worden beantwoord. Eenieder mag zelf bepalen met wie hij omgaat. Als iemand niet met Turken wil omgaan is dat zijn goed recht, al kan ieder ander de beweegredenen daarvoor ten zeerste afkeuren. Hij mag zelf bepalen wie hij in zijn winkel toestaat en hij mag anderen niet dwingen om bepaalde groepen al dan niet te weigeren. Hij mag zelf bepalen wat hij vindt van homoseksuelen of moslims en of hij deze wel of niet in zijn huis, winkel of bistro toelaat. Hij mag ook bepalen dat hij niet in een zwarte wijk wil wonen of zijn kinderen niet naar een zwarte school wil sturen, net als dat iemand mag bepalen dat hij een voorkeur heeft voor een zwarte wijk of zwarte school. Zolang je geen geweld gebruikt mag je doen en laten wat je wil op grond van voorkeuren die je niet hoeft te verantwoorden. Discriminatie – onderscheid maken – is dus een fundamenteel recht dat niet met voeten mag worden getreden. Die grens ligt niet bij voorkeuren voor groepen mensen, maar bij geweld!

Het beleid moet op de schop

Dit betekent uiteraard dat de Nederlandse – en het liefst de gehele Europese – wetgeving op de schop moet. Het is nu immers mogelijk mensen aan te klagen en te veroordelen louter op grond van het feit dat ze onderscheid maken tussen groepen mensen en een voorkeur of juist antipathie hebben voor bepaalde groepen. Ook als daar geen spoor van geweld aan te pas is gekomen1. ‘Discriminatie’ zou in plaats van strafrechtelijk maatschappelijk aangepakt moeten worden. Eenieder staat het vrij er campagnes tegen te voeren of ervoor te kiezen om niet om te gaan met racisten2. Een bijkomend voordeel is dat ook veel hypocrisie uit de samenleving zal verdwijnen.

Jan de Scherprechter

1: vaak is het doel van de ‘daders’ juist om geweld te vermijden door groepen waarbinnen zich veel geweldplegers bevinden te weren. Dit betreft vooral jonge mannen en bovenal indien ze van Marokkaanse of Antilliaanse afkomst zijn.

2: dit is technisch gezien nu niet toegestaan door het discriminatieverbod maar racisten beroepen zich hier in de praktijk niet op.

2 thoughts to “Associatie met gelijken”

  1. Een helder stuk dat de zaken bloot legt zoals ze zijn, en zouden moeten zijn. Meer van dit graag !

    1. Bedankt voor het compliment Duchesne! Het doet altijd goed te beseffen dat artikelen ook hun weg naar buiten vinden! Verspreid ze alsjeblieft zoveel mogelijk. Er komt een tijd dat deze ideeën gangbaar zijn en dat de oorspronkelijke Europeaan zich afvraagt hoe zijn voorouders toch zo dwaas kunnen zijn geweest.

      Het tij kan nu nog gekeerd worden.

Reacties zijn gesloten.